kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22

Zbulesa

^6
1 E pashë Qengjin kur hapi një nga të shtatë vulat. Pastaj dëgjova një nga të katër krijesat e gjalla që tha me një zë si bubullimë: "Eja!"
² Dhe ja, pashë një kalë të bardhë. Ai që i kishte hipur mbante një hark. Atij iu dha një kurorë dhe doli jashtë ngadhnjimtar, që të fitonte.
³ Kur zgjidhi vulën e dytë, dëgjova krijesën e dytë të thoshte: "Eja!"
⁴ Një tjetër kalë doli jashtë, një kalë i kuq. Atij që i kishte hipur, iu dha pushtet që të prishte paqen mbi tokë dhe t’i bënte njerëzit të vrisnin njëri-tjetrin. Atij iu dha një shpatë e madhe.
⁵ Kur zgjidhi vulën e tretë, dëgjova krijesën e tretë, që thoshte: "Eja!" Dhe ja, pashë një kalë të zi. Ai që i kishte hipur, mbante një peshore në dorë.
⁶ Dëgjova një si zë në mes të katër krijesave të gjalla që thoshte: "Një okë grurë për një denar dhe tri okë elb për një denar. Mos e ço dëm as vajin, as verën."
⁷ Kur zgjidhi vulën e katërt, dëgjova zërin e krijesës së katërt, që thoshte: "Eja!"
⁸ Dhe ja, pashë një kalë të përhimë. Ai që i kishte hipur, e kishte emrin Vdekje dhe Ferri po e ndiqte pas. Atyre iu dha pushtet mbi një të katërtën e dheut, për të vrarë me shpatë, me zi buke e me murtajë dhe me bishat e egra të tokës.
⁹ Kur zgjidhi vulën e pestë, pashë nën altar shpirtrat e atyre që ishin therur për shkak të fjalës së Perëndisë dhe për shkak të dëshmisë që kishin dhënë.
¹⁰ Thirrën me zë të lartë, duke thënë: "Kur, o Zot, i shenjtë dhe i vërtetë, do t’i gjykosh ata që banojnë në tokë dhe të marrësh hak për gjakun tonë?"
¹¹ Secilit prej tyre iu dha një rrobë e bardhë dhe iu tha të pushonin edhe për pak kohë, derisa të plotësohej edhe numri i bashkëshërbëtorëve dhe i vëllezërve të tyre që pritej të vriteshin, ashtu si edhe ata.
¹² E pashë kur zgjidhi vulën e gjashtë. Ra një tërmet i madh. Dielli u nxi e u bë pus i zi dhe e tërë hëna u bë e kuqe si gjaku.
¹³ Yjet e qiellit ranë në tokë, ashtu si fiqtë e vonë bien nga pema e fikut, kur e shkund një erë e fortë.
¹⁴ Qielli u tërhoq si pergamena kur mbështillet dhe çdo mal e ishull u tund nga vendi.
¹⁵ Mbretërit e dheut, të mëdhenjtë, komandantët, të pasurit, njerëzit e rëndësishëm, çdo skllav e i lirë u fshehën në shpella dhe nëpër shkëmbinjtë e maleve.
¹⁶ U thanë maleve dhe shkëmbinjve: "Bini mbi ne dhe na fshihni nga fytyra e Atij që është ulur në fron dhe nga zemërimi i Qengjit,
¹⁷ sepse dita e madhe e zemërimit të tyre ka ardhur dhe kush mund të qëndrojë?"