kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22

Zbulesa

^16
1 Dëgjova një zë të lartë nga tempulli, që u thoshte të shtatë engjëjve: "Shkoni dhe derdhini mbi tokë të shtatë kupat e zemërimit të Perëndisë."
² Engjëlli i parë u largua dhe e derdhi kupën e vet mbi tokë; një plagë e ligë dhe e dhimbshme iu bë njerëzve që kishin damkën e bishës dhe atyre që adhuronin statujën e saj.
³ I dyti e derdhi kupën e vet në det dhe u kthye në gjak si i gjaku i një të vdekuri. Çdo gjë e gjallë në det ngordhi.
⁴ I treti e zbrasi kupën e vet në lumenjtë dhe në burimet e ujërave, të cilët u kthyen në gjak.
⁵ Dëgjova engjëllin e ujërave të thotë: "I drejtë je Ti, që je dhe që ishe, o i Shenjtë, sepse kështu ke gjykuar.
⁶ Ata derdhën gjakun e shenjtërve dhe të profetëve dhe Ti u dhe të pinë gjak, siç e meritojnë."
⁷ Dëgjova altarin që thoshte: "Po, o Zot Perëndi i Gjithëfuqishëm, të vërteta dhe të drejta janë gjykimet e Tua."
⁸ I katërti e derdhi kupën e vet mbi diell, të cilit iu dha fuqi t’i përcëllonte njerëzit me zjarr.
⁹ Njerëzit u përcëlluan nga nxehtësia e madhe dhe blasfemuan emrin e Perëndisë, që ka pushtet mbi këto murtaja; ata nuk u penduan që t’i jepnin Atij lavdi.
¹⁰ I pesti e derdhi kupën e vet mbi fronin e bishës dhe mbretëria e saj u errësua. Njerëzit kafshonin gjuhën nga dhimbja.
¹¹ Ata blasfemuan Perëndinë e qiellit për dhimbjet që kishin e për plagët dhe nuk u penduan për ato që kishin bërë.
¹² I gjashti e derdhi kupën e vet në lumin e madh Eufrat, uji i të cilit u tha, që të përgatiste udhën e mbretërve nga lindja.
¹³ Pashë tri frymë të papastra si bretkosa, që dilnin nga goja e dragoit, nga goja e bishës dhe nga goja e profetit të rremë.
¹⁴ Ato janë frymë demonësh, që bëjnë shenja dhe shkojnë te mbretërit e tërë botës, që t’i mbledhin për luftën e ditës së madhe të Perëndisë së Gjithëfuqishëm.
¹⁵ "Ja, po vij si vjedhës. Lum ai që rri zgjuar dhe i mban rrobat veshur, që të mos ecë lakuriq dhe të shihet për turp."
¹⁶ U mblodhën në vendin që në hebraishte quhet Armagedon.
¹⁷ I shtati e derdhi kupën e vet në ajër dhe një zë i lartë doli nga tempulli prej fronit, duke thënë: "U bë!"
¹⁸ Pasuan vetëtima, gjëmime dhe bubullima. Ra një tërmet kaq i madh, sa i atillë nuk kishte ndodhur që kur ka qenë njeriu mbi tokë.
¹⁹ Qyteti i madh u shqye në tri pjesë dhe qytetet e kombeve u shembën. Perëndisë iu kujtua Babilonia e madhe dhe i dha asaj kupën e mbushur me verën e zemërimit të Vet të zjarrtë.
²⁰ Të gjithë ishujt u zhdukën dhe malet u bënë firë.
²¹ Kokrra të mëdha breshëri sa një një talent u ranë njerëzve mbi kokë nga qielli. Njerëzit blasfemuan Perëndinë prej plagëve, sepse kaq të tmerrshme ishin plagët që shkaktonte breshëri.