kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22

Zbulesa

^15
1 Pashë në qiell një shenjë tjetër, të madhe dhe të mrekullueshme: shtatë engjëj që kishin shtatë murtajat e fundit. Ishin të fundit, sepse me to u plotësua zemërimi i Perëndisë.
² Dhe pashë një si det të qelqtë të përzier me zjarr dhe ata që dolën fitimtarë mbi bishën, mbi statujën e saj dhe mbi numrin e emrit të saj. Ata qëndronin mbi detin e qelqtë, duke mbajtur harpat e Perëndisë.
³ Këndonin këngën e Moisiut, shërbëtorit të Perëndisë, dhe këngën e Qengjit, duke thënë: "Të mëdha dhe të mrekullueshme janë veprat e Tua, o Zot, o Perëndi i Gjithëfuqishëm. Të drejta dhe të vërteta janë rrugët e Tua, o Mbret i kombeve.
⁴ Kush nuk do të të ketë frikë Ty, o Zot, dhe nuk do t’i japë lavdi emrit Tënd? Sepse vetëm Ti je i shenjtë. Sepse të gjitha kombet do të vijnë e do të adhurojnë përpara Teje, sepse veprat e Tua të drejta janë zbuluar."
⁵ Pas këtyre vështrova, dhe në qiell u hap tempulli, domethënë tabernakulli i dëshmisë.
⁶ Shtatë engjëjt që kishin shtatë murtajat dolën nga tempulli, të veshur me të linjta të pastra e të ndritshme dhe me breza ari ngjeshur rreth kraharorit.
⁷ Një nga katër krijesat u dha të shtatë engjëjve shtatë kupa ari mbushur me zemërimin e Perëndisë, që jeton në jetë të jetëve.
⁸ Tempulli u mbush me tym nga lavdia e Perëndisë dhe nga fuqia e Tij. Askush nuk mund të hynte në tempull, derisa të plotësoheshin të shtatë murtajat e shtatë engjëjve.