kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22

Zbulesa

^14
1 Pastaj vështrova, dhe ja, Qengji po qëndronte në malin Sion dhe me Të ishin njëqind e dyzet e katër mijë, që kishin emrin e Tij dhe emrin e Atit të Tij të shkruar në ballë.
² Dëgjova një zë nga qielli, si uturima e ujrave vërshues dhe si gjëmim i fortë bubullues. Zëri që dëgjova, i ngjante tingullit të harpistëve që u bien harpave.
³ Këndonin një këngë të re përpara fronit, përpara katër krijesave të gjalla dhe pleqve; askush nuk mund ta mësonte këngën veç njëqind e dyzet e katër mijëve që ishin blerë nga toka.
⁴ Këta janë ata që nuk kanë ndotur veten me gra, sepse janë të virgjër. Këta janë ata që i shkojnë pas Qengjit kudo që shkon. Këta janë blerë midis njerëzve si fryt i parë për Perëndinë dhe për Qengjin.
⁵ Në gojën e tyre nuk u gjet asnjë gënjeshtër; ata janë pa të meta.
⁶ Pashë një engjëll tjetër duke fluturuar në mes të qiellit, që kishte një ungjill të përjetshëm për t’ua predikuar atyre që jetojnë në tokë, çdo kombi, fisi, gjuhe dhe populli.
⁷ Ai tha me zë të lartë: "Kijeni frikë Perëndinë dhe jepini lavdi, sepse ora e gjykimit të Tij ka ardhur. Adhurojeni Atë që bëri qiellin, tokën, detin dhe burimet e ujërave."
⁸ Një engjëll tjetër i dytë erdhi pas, duke thënë: "Ra, ra Babilonia e madhe, ajo që i bëri të gjitha kombet të pinë verën e tërbimit të imoralitetit të saj."
⁹ Një engjëll tjetër i tretë erdhi pas tyre, duke thënë me zë të lartë: "Nëse dikush adhuron bishën dhe statujën e saj dhe merr një damkë në ballë ose në dorë,
¹⁰ edhe ai do të pijë nga vera e zemërimit të Perëndisë, që është derdhur e papërzier në kupën e zemërimit të Tij dhe do të torturohet me zjarr dhe squfur përpara engjëjve të shenjtë dhe përpara Qengjit.
¹¹ Tymi i torturimit të tyre ngjitet në jetë të jetëve. Ata, që adhurojnë bishën dhe statujën e saj dhe kushdo që merr damkën e emrit të saj, nuk do të kenë prehje as ditë as natë."
¹² Këtu qëndron durimi i shenjtërve që u binden urdhërimeve të Perëndisë dhe i qëndrojnë besnik Jezusit.
¹³ Dëgjova një zë nga qielli, që thoshte: "Shkruaj: ‘Lum të vdekurit që vdesin tani e tutje në Zotin!’" "Po", thotë Fryma: "ata do të pushojnë nga mundimi i tyre, sepse veprat e tyre do t’u shkojnë pas."
¹⁴ Vështrova, dhe ja, para meje ishte një re e bardhë dhe mbi të ishte ulur një si bir njeriu, që kishte në kokë një kurorë prej ari dhe në dorë një drapër të mprehtë.
¹⁵ Një tjetër engjëll doli nga tempulli, duke i bërtitur me zë të lartë Atij që ishte ulur mbi renë: "Merr draprin dhe korr, sepse erdhi ora për të korrur. Të korrat e tokës janë pjekur."
¹⁶ Ai që ishte ulur mbi renë hodhi draprin e Vet mbi tokë dhe toka u korr.
¹⁷ Një tjetër engjëll doli nga tempulli që është në qiell. Edhe ai kishte një drapër të mprehtë.
¹⁸ Një engjëll tjetër, ai që ka pushtet mbi zjarrin, doli nga altari dhe i thirri me zë të lartë atij që kishte draprin e mprehtë: "Merr draprin tënd të mprehtë dhe vil bistakët e vreshtit të tokës, sepse rrushtë janë pjekur."
¹⁹ Engjëlli hodhi draprin e vet në tokë, voli vreshtin e tokës dhe i hodhi rrushtë në vençën e madhe të zemërimit të Perëndisë.
²⁰ Vença u shkel me këmbë jashtë qytetit dhe prej saj doli gjak që arrinte deri te frerët e kuajve, në një largësi prej një mijë e gjashtëqind stadesh.