kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22

Zbulesa

^13
1 Dhe dragoi qëndroi në ranishtën e detit. Pashë një bishë duke dalë nga deti, që kishte dhjetë brirë dhe shtatë koka; mbi brirët kishte dhjetë kurora mbretërore dhe mbi kokat kishte emra blasfemie.
² Bisha që pashë, i ngjante leopardit; këmbët i kishte si të ariut dhe gojën si të luanit. Dragoi i dha bishës fuqinë e vet, fronin e vet dhe pushtet të madh.
³ Pashë një nga kokat e saj të plagosur për vdekje, por plaga e saj vdekjeprurëse u shërua. E tërë toka u mrekullua dhe shkoi pas bishës.
⁴ Njerëzit e adhuruan dragoin, sepse ia kishte dhënë pushtetin bishës, dhe adhuruan bishën, duke thënë: "Kush është si bisha? Kush mund të luftojë kundër saj?
⁵ Bishës iu dha gojë të fliste fjalë të mëdha e blasfemi dhe iu dha pushtet për të vepruar për dyzet e dy muaj.
⁶ Bisha e hapi gojën duke blasfemuar kundër Perëndisë, duke sharë emrin e Tij, tabernakullin e Tij, domethënë ata që banojnë në qiell.
⁷ Asaj iu dha fuqi që të bënte luftë me shenjtërit dhe t’i mundte ata; asaj iu dha pushtet mbi çdo fis, popull, gjuhë dhe komb.
⁸ Bishën do ta adhurojnë të gjithë ata që banojnë mbi tokë, emri i të cilëve nuk është shkruar që nga themelimi i botës në librin e jetës së Qengjit që është therur.
⁹ Nëse dikush ka veshë, le të dëgjojë.
¹⁰ Nëse dikush është caktuar për robëri, në robëri do të shkojë; nëse dikush vret me shpatë, me shpatë ka për t’u vrarë. Këtu qëndron durimi dhe besimi i shenjtërve.
¹¹ Pastaj pashë një bishë tjetër duke dalë nga toka; ajo kishte dy brirë si të qengjit por fliste si dragua.
¹² Ajo ushtronte të gjithë pushtetin e bishës së parë në prani të saj dhe e bënte tokën dhe ata që banojnë në të ta adhuronin bishën e parë, së cilës i ishte shëruar plaga vdekjeprurëse.
¹³ Bëri shenja të mëdha, madje bëri që edhe zjarr të zbresë nga qielli në tokë përpara njerëzve.
¹⁴ Për shkak të këtyre shenjave, që i lejohej t’i kryente përpara bishës, i mashtroi banorët e dheut, duke u thënë t’i ngrinin një statujë bishës që ishte plagosur nga shpata, por që tani ishte kthyer në jetë.
¹⁵ Asaj iu dha fuqi që t’i jepte jetë statujës së bishës së parë, që kjo të fliste dhe t’i bënte të vriteshin të gjithë ata që nuk pranonin ta adhuronin statujën e bishës.
¹⁶ Ajo i detyroi të gjithë, të vegjël e të mëdhenj, të pasur e të varfër, të lirë dhe skllevër, të merrnin një damkë në dorën e djathtë, ose në ballë,
¹⁷ që të mos kishte njeri në gjendje të blinte ose të shiste, veç atij që kishte damkën, emrin e bishës ose numrin e emrit të saj.
¹⁸ Këtu qëndron mençuria. Ai që ka mend, le ta llogarisë numrin e bishës, sepse është numër njeriu; ky numër është gjashtëqind e gjashtëdhjetë e gjashtë.