9
¹ Ndërkohë Sauli shfrynte dhe kërcënonte se do t’i vriste dishepujt e Zotit. Ai shkoi te kryeprifti
² dhe i kërkoi letra për sinagogat e Damaskut, me qëllim që, po të gjente burra ose gra që ndiqnin Udhën, t’i sillte të lidhur në Jeruzalem.
³ Dhe ndodhi që, ndërsa udhëtonte, duke iu afruar Damaskut, papritur rreth tij vetëtiu një dritë nga qielli.
⁴ Ai ra përdhe, dëgjoi një zë që i thoshte: "Saul, Saul, përse po më përndjek?"
⁵ I tha: "Kush je, o Zot?" Dhe Ai tha: "Jam unë, Jezusi, të cilin ti po përndjek.
⁶ Ngrihu e shko në qytet dhe do të të thonë se çfarë duhet të bësh."
⁷ Njerëzit që udhëtonin me të, kishin mbetur pa gojë; dëgjonin zërin, por nuk shihnin gjë.
⁸ Sauli u ngrit nga toka dhe, kur i hapi sytë, nuk mundi të shihte njeri; e morën prej krahu dhe e sollën në Damask.
⁹ Për tri ditë nuk mund të shihte, dhe as nuk hëngri, as nuk piu.
¹⁰ Në Damask ishte një dishepull me emrin Anania dhe Zoti i tha në një vegim: "Anania!" Ai tha: "Ja ku jam, o Zot!"
¹¹ Zoti i tha: "Ngrihu dhe shko në rrugën që quhet E Drejtë dhe kërko në shtëpinë e Judës një burrë nga Tarsi me emrin Saul, sepse ja, ai po lutet.
¹² Ai ka parë në një vegim një burrë me emrin Anania që kishte hyrë dhe kishte vënë duart e veta mbi të, që atij t’i kthehej drita e syve."
¹³ Por Anania iu përgjigj: "Zot, kam dëgjuar prej shumë vetave për këtë njeri, se sa shumë të këqija u ka bërë shenjtërve të Tu në Jeruzalem.
¹⁴ Këtu i është dhënë pushtet nga kryepriftërinjtë për të burgosur të gjithë ata që thërresin emrin Tënd."
¹⁵ Por Zoti i tha: "Shko, sepse ky është mjeti që kam zgjedhur për të mbartur emrin Tim përpara kombeve, mbretërve dhe bijve të Izraelit.
¹⁶ Sepse Unë do t’i tregoj atij se sa shumë duhet të vuajë për hir të emrit Tim."
¹⁷ Anania shkoi e hyri në shtëpi, vuri duart mbi të dhe tha: "Vëlla Saul, Zoti Jezus, që t’u shfaq gjatë rrugës kur po vije, më ka dërguar që ty të të kthehet drita e syve dhe të mbushesh me Frymën e Shenjtë."
¹⁸ Menjëherë prej syve të tij ranë disa si sklepa; atij i erdhi drita e syve dhe, si u ngrit, u pagëzua.
¹⁹ Pasi hëngri, mori fuqi. Pastaj qëndroi për disa ditë me dishepujt në Damask.
²⁰ Dhe, pa u vonuar filloi të predikonte Jezusin në sinagoga, duke thënë "Ky është Biri i Perëndisë."
²¹ Të gjithë ata që e dëgjonin, mahniteshin dhe thoshin: "A nuk është ky ai që i zhduku në Jeruzalem ata që thërrisnin këtë emër? A nuk ka ardhur këtu, që t’i sjellë ata të lidhur tek kryepriftërinjtë?"
²² Por Sauli vazhdonte të merrte më shumë fuqi dhe t’i hutonte judenjtë që banonin në Damask, duke ua vërtetuar se Jezusi është Krishti.
²³ Pasi kaluan shumë ditë, judenjtë vendosën së bashku që ta vrisnin,
²⁴ por Sauli e mori vesh komplotin e tyre. Ata ruanin portat e qytetit ditë e natë, që ta vrisnin.
²⁵ Por dishepujt e vet e morën natën dhe e zbritën nga muri, duke e ulur poshtë në një shportë.
²⁶ Kur arriti në Jeruzalem, ai u përpoq të bashkohej me dishepujt, por të gjithë i druheshin atij, sepse nuk besonin që ai ishte vërtet dishepull.
²⁷ Por Barnaba e mori dhe e solli tek apostujt dhe u tregoi atyre se si ai kishte parë Zotin në rrugë, se si i kishte folur atij dhe se si kishte predikuar pa frikë në Damask në emrin e Jezusit.
²⁸ Ai hynte e dilte bashkë me ta në Jeruzalem, duke predikuar pa frikë në emrin e Zotit.
²⁹ Fliste dhe bënte debat me judenjtë greqishtfolës, megjithëse ata përpiqeshin ta vrisnin.
³⁰ Kur vëllezërit e morën vesh, e sollën në Cezare dhe e dërguan tutje në Tars.
³¹ Kështu kisha në tërë Judenë, Galilenë dhe Samarinë gëzonte paqe; vazhdonte të forcohej dhe, duke marrë zemër nga Fryma e Shenjtë, shumohej, duke ecur me frikën e Zotit.
³² Dhe ndodhi që ndërsa Pjetri udhëtonte nëpër të gjitha ato vende, zbriti edhe te shenjtërit që banonin në Lidë.
³³ Atje gjeti një njeri me emrin Enea që dergjej në shtrat i paralizuar për tetë vjet.
³⁴ Pjetri i tha: "Enea, Jezus Krishti po të shëron; ngrihu dhe ndreq hasrën." Ai u ngrit menjëherë.
³⁵ Të gjithë që banonin në Lidë dhe në Saron e panë dhe u kthyen te Zoti.
³⁶ Në Jopë ishte një dishepulle me emrin Tabita, që i përkthyer në greqishte do të thotë Dorkas, e cila bënte gjithnjë vepra të mira dhe bamirësi.
³⁷ Në ato ditë ndodhi që ajo u sëmur dhe vdiq; pasi ia lanë trupin, e vunë në një dhomë sipër.
³⁸ Meqenëse Lida ishte afër Jopës, dishepujt me të dëgjuar se Pjetri ishte atje, i dërguan dy veta, që t’i luteshin të shkonte tek ata pa u vonuar.
³⁹ Pjetri u ngrit dhe shkoi bashkë me ta. Me të arritur, e çuan në dhomën e sipërme; të gjitha vejushat e rrethuan duke vajtuar dhe i tregonin tunikat dhe veshjet që kishte bërë Dorkas kur kishte qenë me to.
⁴⁰ Pjetri i nxori të gjitha jashtë, u ul në gjunjë dhe u lut; pastaj u kthye nga trupi i gruas së vdekur e tha: "Tabita, çohu!" Ajo hapi sytë dhe, kur pa Pjetrin, u ngrit ndenjur.
⁴¹ Ai i dha dorën dhe e ngriti; thirri shenjtërit e vejushat dhe ua nxori përpara të gjallë.
⁴² Kjo u mor vesh në tërë Jopën dhe shumë veta besuan në Zotin.
⁴³ Dhe ndodhi që ai qëndroi shumë ditë në Jopë me njëfarë Simoni, regjës lëkurësh.