8
¹ Sauli u pajtua me vrasjen e tij. Në atë ditë shpërtheu një përndjekje e madhe kundër kishës që ishte në Jeruzalem; të gjithë u shpërndanë nëpër krahinat e Judesë dhe të Samarisë, me përjashtim të apostujve.
² Disa burra të përshpirtshëm e varrosën Stefanin dhe e vajtuan me kujë të madhe.
³ Por Sauli filloi ta shkatërronte kishën. Hynte shtëpi më shtëpi, hiqte zvarrë burra e gra dhe i fuste në burg.
⁴ Ata që ishin shpërndarë, shkonin anekënd duke predikuar fjalën.
⁵ Filipi zbriti në qytetin e Samarisë dhe u predikonte njerëzve Krishtin.
⁶ Turmat, kur dëgjonin dhe shikonin shenjat që bënte Filipi, u kushtonin vëmendje njëzëri atyre që thoshte ai.
⁷ Sepse frymët e papastra, duke klithur me zë të lartë, dilnin jashtë prej njerëzve që i kishin pushtuar, dhe shumë të paralizuar dhe ulokë shëroheshin.
⁸ Gëzim të madh pati ai qytet.
⁹ Në qytet ishte prej kohësh një burrë me emrin Simon, që bënte magjira duke mahnitur popullin e Samarisë dhe që e hiqte veten si njeri i madh.
¹⁰ Të gjithë, të mëdhenj e të vegjël, e dëgjonin me vëmendje, duke thënë: "Ky është fuqia e Perëndisë, që njihet me emrin Fuqi e Madhe."
¹¹ E dëgjonin me vëmendje, sepse i kishte mahnitur për një kohë të gjatë me magjitë e veta.
¹² Por kur i besuan Filipit, që u predikonte lajmin e mirë për mbretërinë e Perëndisë dhe emrin e Jezus Krishtit, atëherë filluan të pagëzohen, burra edhe gra.
¹³ Madje edhe vetë Simoni besoi; si u pagëzua, filloi t’i shkojë pas Filipit kudo dhe mahnitej kur shikonte që bëheshin shenja dhe mrekulli të mëdha.
¹⁴ Apostujt në Jeruzalem, kur dëgjuan që Samaria e kishte pranuar fjalën e Perëndisë, dërguan atje Pjetrin dhe Gjonin.
¹⁵ Këta, kur arritën aty, filluan të luten për ta që të merrnin Frymën e Shenjtë.
¹⁶ Sepse Fryma nuk i kishte ardhur ende asnjërit prej tyre; ata vetëm sa kishin qenë pagëzuar në emër të Zotit Jezus.
¹⁷ Atëherë filluan të vënë duart mbi ta dhe ata merrnin Frymën e Shenjtë.
¹⁸ Simoni, kur pa që apostujt jepnin Frymën e Shenjtë duke vënë duart e tyre, u ofroi atyre para
¹⁹ dhe u tha: "Ma jepni edhe mua këtë pushtet, në mënyrë që kujtdo që t’i vë duart, të marrë Frymën e Shenjtë."
²⁰ Por Pjetri i tha: "U shofshin paratë e tua bashkë me ty, sepse kujtove se mund ta marrësh me para dhuratën e Perëndisë!
²¹ Ti nuk ke pjesë fare në këtë punë, sepse zemra jote nuk është e drejtë përpara Perëndisë.
²² Pendohu pra, për këtë të keqe tënden dhe lutju Zotit, se ndoshta të falet ky mendim që ke në zemër.
²³ Sepse po të shoh që ke vrer të hidhur dhe je lidhur me prangat e paudhësisë."
²⁴ Por Simoni u përgjigj dhe tha: "Lutjuni Zotit për mua, që të mos më bjerë asgjë prej atyre që the."
²⁵ Kështu, pasi bënë dëshmi dhe shpallën fjalën e Zotit, u kthyen në Jeruzalem dhe predikonin ungjillin në shumë fshatra të Samarisë.
²⁶ Ndërkaq një engjëll i Zotit i foli Filipit dhe i tha: "Ngrihu dhe shko drejt jugut në rrugën që zbret nga Jeruzalemi për në Gazë; ajo është rrugë shkretëtire.
²⁷ Ai u ngrit e shkoi. Dhe ja, një burrë etiopian, eunuk, oborrtar i Kandakës, mbretëreshës së Etiopisë, i cili kujdesej për të gjithë thesarin e saj, kishte ardhur në Jeruzalem për të adhuruar.
²⁸ Kur po kthehej, ishte ulur në karrocën e vet dhe po lexonte profetin Isaia.
²⁹ Fryma i tha Filipit: "Afrohu dhe ngjitju asaj korroce."
³⁰ Filipi iu afrua me vrap dhe dëgjoi që ai po lexonte profetin Isaia dhe i tha: "A i kupton vallë ato që po lexon?"
³¹ Ai tha: "E si mund t’i kuptoj, pa m’i shpjeguar njeri?" Dhe iu lut Filipit që të hipte dhe t’i ulej pranë.
³² Pjesa e Shkrimit që ishte duke lexuar, ishte kjo: "E çuan si delen në thertore, i heshtur si qengji përpara qethësit, ashtu nuk e hapi gojën.
³³ Duke qenë i përvuajtur, nuk i dhanë drejtësi. Kush do të dëshmojë për brezin e Tij? Sepse jeta e Tij u hoq nga toka."
³⁴ Eunuku iu përgjigj Filipit dhe i tha: "Po të pyes, për kë e thotë profeti këtë, për veten e vet apo për ndonjë tjetër?"
³⁵ Filipit iu çel goja dhe duke filluar nga ky Shkrim, i predikoi Jezusin.
³⁶ Duke vazhduar udhën, arritën në një vend me ujë; eunuku tha: "Ja ku paska ujë! Ç’më pengon mua që të pagëzohem?"
³⁸ Dhe dha urdhër të ndalonte karroca; të dy, Filipi dhe eunuku, zbritën tek uji dhe Filipi e pagëzoi.
³⁹ Kur dolën nga uji, Fryma e Zotit e rrëmbeu papritur Filipin dhe eunuku nuk e pa më, por vazhdoi udhën i gëzuar.
⁴⁰ Filipi u gjend në Azot; i ra kryq e tërthor vendit, dhe vazhdonte të predikonte ungjillin në të gjitha qytetet, derisa arriti në Cezare.