6
¹ Në ato ditë, ndërsa dishepujt shtoheshin, judenjtë greqishtfolës filluan të pëshpëritin kundër hebrejve vendas, sepse nuk i përfillnin vejushat e tyre në shpërndarjen ditore të ushqimit.
² Të dymbëdhjetët thirrën turmën e dishepujve dhe thanë: "Nuk është mirë për ne të lëmë mënjanë Fjalën e Perëndisë për të shërbyer nëpër tryeza.
³ Zgjidhni pra, vëllezër, shtatë burra midis jush, me emër të mirë, plot me Frymë dhe mençuri, që t’u ngarkojmë këtë detyrë.
⁴ Por ne nuk do të heqim dorë nga lutja dhe nga shërbesa e fjalës."
⁵ Kjo fjalë i pëlqeu të gjithë turmës dhe zgjodhën Stefanin, një burrë plot me besim dhe Frymë të Shenjtë, Filipin, Prohorin, Nikanorin, Timonin, Parmenin dhe Nikollën, një prozelit nga Antiokia.
⁶ I vunë përpara apostujve dhe, duke u lutur, vunë duart mbi ta.
⁷ Fjala e Perëndisë përhapej; numri i dishepujve në Jeruzalem shtohej shumë shpejt dhe një grup i madh priftërinjsh filloi t’i bindej besimit.
⁸ Stefani, plot me hir dhe fuqi, kryente mrekulli dhe shenja të mëdha në popull.
⁹ Disa njerëz nga sinagoga e quajtur e libertinëve, e kirenarëve, e aleksandrinëve, si edhe disa nga Cilicia dhe Azia, u ngritën dhe bënë fjalë me Stefanin.
¹⁰ Ata nuk ishin në gjendje t’i bënin ballë mençurisë dhe Frymës me të cilën fliste ai.
¹¹ Atëherë shtynë disa njerëz që të thoshin: "E kemi dëgjuar duke thënë blasfemi kundër Moisiut dhe Perëndisë."
¹² Ata nxitën popullin, pleqtë e skribët; u sulën mbi të, e kapën dhe e çuan në këshillin e lartë.
¹³ Paraqitën dëshmi të rreme, duke thënë: "Ky njeri nuk pushon së foluri kundër këtij vendi të shenjtë dhe kundër Ligjit.
¹⁴ Sepse ne e kemi dëgjuar kur thoshte që ky nazaretas, Jezusi, do ta shkatërrojë këtë vend të shenjtë dhe do t’i ndryshojë zakonet që na ka lënë Moisiu."
¹⁵ Të gjithë ata që ishin ulur në këshillin e lartë, ia kishin ngulur sytë Stefanit dhe panë që fytyra e tij ishte si fytyra e një engjëlli.