24
¹ Pas pesë ditësh zbriti kryeprifti Anania me disa pleq dhe një orator, njëfarë Tertuli, dhe sollën para guvernatorit akuzat kundër Palit.
² Pasi thirrën Palin, Tertuli filloi të paraqiste akuzën e tij para Feliksit: "Prej teje po gëzojmë një periudhë të gjatë paqeje dhe falë largpamësisë sate janë kryer reforma për këtë komb.
³ Këtë e pranojmë me plot mirënjohje në çdo gjë dhe kudo, fort i shkëlqyeri Feliks.
⁴ Por, që të mos të lodh më tepër, po të lutem që me mirësinë tënde të na dëgjosh pak fjalë.
⁵ Ky njeri na doli një murtajë, që shkakton trazira ndër gjithë judenjtë në mbarë botën, dhe është prijës i sektit të nazaretasve.
⁶ Ky madje u përpoq të përdhoste tempullin dhe ne e kapëm.
⁷ Por kryemijësi Lisia erdhi dhe na e hoqi nga duart me forcë të madhe.
⁸ Duke e marrë atë në pyetje, ti vetë do t’i marrësh vesh të gjitha ato për të cilat e akuzojmë ne."
⁹ Edhe judenjtë u bashkuan me akuzën, duke thënë se ashtu kishte ndodhur.
¹⁰ Kur guvernatori i bëri shenjë të fliste, Pali u përgjigj: "E di se prej shumë vjetësh je gjykatës i këtij kombi, prandaj po e paraqes me kënaqësi mbrojtjen time.
¹¹ Siç mund ta vërtetosh, nuk ka më shumë se dymbëdhjetë ditë që u ngjita në Jeruzalem për të adhuruar.
¹² Këta nuk më kanë gjetur duke bërë debat me ndonjë njeri apo duke nxitur turmën as në tempull, as në sinagoga, as në mbarë qytetin,
¹³ dhe nuk mund t’i provojnë para teje ato për të cilat më akuzojnë tani.
¹⁴ Por këtë po ta pohoj, se adhuroj Perëndinë e etërve tanë, sipas Udhës të cilën ata e quajnë sekt. Besoj në të gjitha gjërat që pajtohen me Ligjin dhe në ato që janë shkruar te Profetët,
¹⁵ duke pasur shpresë te Perëndia, shpresë të cilën e kanë edhe këta vetë, se do të ketë ngjallje si për të drejtët ashtu edhe për të padrejtët.
¹⁶ Prandaj edhe unë përpiqem të kem një ndërgjegje të panjollosur para Perëndisë dhe para njerëzve.
¹⁷ Tani, pas shumë vjetësh, kam ardhur t’i sjell kombit tim lëmosha dhe të ofroj blatime.
¹⁸ Kur isha në tempull, disa judenj të Azisë më gjetën të pastruar, pa ndonjë turmë rreth vetes e pa shkaktuar ndonjë trazirë.
¹⁹ Ata duhet të kishin dalë para teje dhe të më padisnin po të kishin ndonjë gjë kundër meje.
²⁰ Ose vetë këta le të thonë çfarë padrejtësie kanë gjetur, kur dola para këshillit,
²¹ veç në mos qoftë kjo fjali e vetme që thirra kur qëndroja midis tyre: ‘Për ngjalljen e të vdekurve unë po gjykohem sot prej jush.’
²² Atëherë Feliksi, që e njihte mjaft mirë Udhën, ua shtyu ditën e gjyqit, duke thënë: "Kur të zbresë kryemijësi Lisia, do të vendos për çështjen tuaj."
²³ I dha urdhër kryeqindësit që ta ruante Palin, por t’i linte njëfarë lirie dhe kushdo që shkonte për t’i shërbyer, të mos pengohej.
²⁴ Pas disa ditësh arriti Feliksi me të shoqen, Druzilën, që ishte jude. Ai dërgoi të sillnin Palin dhe e dëgjoi lidhur me besimin në Jezus Krishtin.
²⁵ Kur diskutonte për drejtësi, vetëpërmbajtje dhe për gjykimin e ardhshëm, Feliksi u frikësua dhe u përgjigj: "Tani për tani shko dhe, kur të gjej kohë, do të të thërres."
²⁶ Ndërkohë ai shpresonte se Pali do t’i jepte para, prandaj dërgonte për ta thirrur më shpesh dhe bisedonte me të.
²⁷ Pasi kaluan dy vjet, vendin e Feliksit e zuri Porc Festi. Por Feliksi, duke dashur t’u bënte qejfin judenjve, e la Palin në burg.