21
¹ Kur u ndamë prej tyre, u nisëm me anije dhe shkuam drejt e në Kos, ditën tjetër në Rodos dhe prej andej në Patarë.
² Si gjetëm një anije që shkonte për Feniki, hipëm dhe u nisëm me të.
³ Dalluam nga larg Qipron dhe, duke e lënë nga e majta, vazhduam lundrimin për në Siri. Zbritëm në Tir, sepse atje anija do të shkarkonte ngarkesën.
⁴ Si i gjetëm dishepujt, qëndruam atje shtatë ditë; ata i thoshin Palit nëpërmjet Frymës që të mos shkelte në Jeruzalem.
⁵ Kur i mbushëm ditët, dolëm dhe u nisëm, duke na përcjellë deri jashtë qytetit të gjithë, gra e fëmijë. U ulëm në gjunjë në breg dhe u lutëm.
⁶ Pastaj i lamë shëndetin njëri-tjetrit; ne hipëm në anije, kurse ata u kthyen në shtëpi.
⁷ Duke përfunduar lundrimin, nga Tiri arritëm në Ptolemaidë dhe, pasi u përshëndetëm me vëllezërit, qëndruam një ditë me ta.
⁸ Të nesërmen u nisëm dhe shkuam në Cezare; hymë në shtëpinë e Filip ungjilltarit, që ishte një nga të shtatë, dhe ndenjëm tek ai.
⁹ Ky kishte katër bija virgjëresha, që profetizonin.
¹⁰ Pasi kishin kaluar mjaft ditë që rrinim atje, zbriti nga Judeja një profet me emrin Agab.
¹¹ Kur erdhi te ne, ai mori brezin e Palit, lidhi këmbët dhe duart e veta dhe tha: "Ja ç’thotë Fryma e Shenjtë: kështu do ta lidhin judenjtë në Jeruzalem burrin të cilit i përket ky brez, dhe do ta japin në duart e kombeve."
¹² Kur i dëgjuam këto, ne dhe vendasit e lutëm që të mos ngjitej në Jeruzalem.
¹³ Atëherë Pali u përgjigj: "Ç’po bëni kështu, duke qarë e duke më copëtuar zemrën? Sepse unë jam gati jo vetëm të lidhem, por edhe të vdes për emrin e Zotit Jezus."
¹⁴ Meqë nuk u bind, ne heshtëm dhe thamë: "U bëftë vullneti i Zotit!"
¹⁵ Pas këtyre ditëve, u bëmë gati dhe morëm rrugën për në Jeruzalem.
¹⁶ Me ne erdhën edhe disa prej dishepujve nga Cezareja, dhe na çuan te një qipriot me emrin Mnason, një dishepull i vjetër, në shtëpinë e të cilit do të bunim.
¹⁷ Kur shkuam në Jeruzalem, vëllezërit na pritën me gëzim.
¹⁸ Të nesërmen Pali erdhi me ne te Jakobi dhe aty kishin arritur të gjithë pleqtë.
¹⁹ Si i përshëndeti, Pali filloi t’u shpjegonte një për një ato që kishte bërë Perëndia midis kombeve nëpërmjet shërbesës së tij.
²⁰ Kur e dëgjuan, ata filluan të lëvdojnë Perëndinë dhe i thanë: "Ti e sheh, o vëlla, sa mijëra judenj kanë besuar dhe të gjithë i përmbahen me zell Ligjit.
²¹ U kanë folur për ty, që ti i mëson të gjithë judenjtë që janë midis kombeve të largohen nga Moisiu, duke u thënë të mos u bëjnë rrethprerjen fëmijëve dhe të mos ecin sipas zakoneve.
²² Ç’të bëjmë, pra? Ata patjetër do ta marrin vesh që ti ke ardhur.
²³ Atëherë, bëj këtë që po të themi ne. Kemi katër burra që janë betuar.
²⁴ Merri me vete, pastrohu bashkë me ta dhe paguaji që ta mbajnë kokën të rruar. Të gjithë do ta marrin vesh se ato që kanë dëgjuar për ty, nuk janë të vërteta, por që edhe ti vetë e bën jetën sipas Ligjit.
²⁵ Sa për ata të kombeve që kanë besuar, ne u kemi shkruar se e gjykuam me vend që ata duhet të heqin dorë nga ushqimi i flijuar për idhujt, nga gjaku, nga mishi i kafshëve të mbytura dhe nga imoraliteti."
²⁶ Pastaj Pali mori burrat me vete dhe të nesërmen, pasi u pastrua bashkë me ta, shkoi në tempull, për të shpallur afatin e plotësimit të ditëve të pastrimit, sapo të ofrohej flijimi për secilin prej tyre.
²⁷ Kur po mbusheshin të shtatë ditët, judenjtë nga Azia, me ta parë atë në tempull, ngritën të gjithë turmën në këmbë dhe e kapën,
²⁸ duke thirrur: "O burra izraelitë, na ndihmoni! Ky është njeriu që u flet të gjithëve kudo kundër popullit, kundër Ligjit dhe kundër këtij vendi; ai, për më tepër, ka futur edhe grekë në tempull dhe e ka ndotur këtë vend të shenjtë."
²⁹ Sepse ata e kishin parë edhe më parë Trofimin nga Efesi në qytet bashkë me të dhe mendonin se e kishte shtënë Pali në tempull.
³⁰ I tërë qyteti u ngrit dhe populli u dynd; si e kapën Palin, e nxorën jashtë tempullit dhe mbyllën menjëherë dyert.
³¹ Ndërsa kërkonin ta vrisnin, kryemijësit të kohortës i vajti një raport se në tërë Jeruzalemin kishte trazira.
³² Ai menjëherë mori disa ushtarë dhe kryeqindës dhe u dynd mbi ta. Ata, kur panë kryemijësin dhe ushtarët, nuk e rrahën më Palin.
³³ Kryemijësi u afrua, e kapi dhe urdhëroi që të lidhej me dy palë vargonj. Pastaj filloi ta pyeste kush ishte dhe ç’kishte bërë.
³⁴ Disa në turmë bërtisnin për një gjë, të tjerë për një gjë tjetër dhe, kur nuk mundi të marrë vesh të vërtetën për trazirën, urdhëroi që ta sillnin në fortesë.
³⁵ Kur Pali ishte te shkallët, atë e mbajtën ushtarët ndër duar, për shkak të dhunës së turmës së popullit,
³⁶ që i vinte nga pas, duke bërtitur: "Zhdukeni!"
³⁷ Kur po e fusnin në fortesë, Pali i tha kryemijësit: "A më lejohet të të them diçka?" Ai i tha: "Dike greqisht?
³⁸ Atëherë nuk qenke ti ai egjiptiani që disa ditë më parë ngriti popullin në kryengritje dhe nxori në shkretëtirë katër mijë vrasës"?
³⁹ Pali tha: "Unë jam judé nga Tarsi i Cilicisë, qytetar i një qyteti jo të parëndësishëm; të lutem, më lejo t’i flas popullit."
⁴⁰ Me t’i dhënë leje, Pali qëndroi mbi shkallët dhe i bëri shenjë me dorë popullit; kur u bë qetësi e madhe, ai foli në dialektin e hebraishtes dhe tha,