2
¹ Kur erdhi dita e Rrëshajëve, ata ishin mbledhur të gjithë së bashku në një vend.
² Papritur nga qielli erdhi një ushtimë si një erë e furishme dhe mbushi tërë shtëpinë ku po rrinin ata.
³ Atyre iu shfaqën disa si gjuhë të zjarrta që shpërndaheshin, dhe qëndruan mbi secilin prej tyre.
⁴ Të gjithë u mbushën me Frymën e Shenjtë dhe filluan të flisnin në gjuhë të tjera, siç i lejonte Fryma të shpreheshin.
⁵ Tani në Jeruzalem banonin judenj, burra të devotshëm ndaj Perëndisë, nga të gjitha kombet nën qiell.
⁶ Kur erdhi kjo zhurmë, u mblodh një turmë e madhe dhe njerëzit u hutuan, sepse secili i dëgjonte ata duke folur në gjuhën e tij.
⁷ Ata u mahnitën dhe u mrekulluan, duke thënë: "Ja, a nuk janë galileas të gjithë këta që po flasin?
⁸ Qysh vallë secili nga ne i dëgjon ata në gjuhën e mëmës së vet?
⁹ Partë, medë, elamitë dhe banorë të Mesapotamisë, të Judesë dhe të Kapadokisë, të Pontit dhe të Azisë,
¹⁰ të Frigjisë dhe të Pamfilisë, të Egjiptit dhe të zonave të Libisë përballë Kirenës, të ardhur nga Roma,
¹¹ judenj dhe prozelitë, kretas dhe arabë, i dëgjojmë duke folur në gjuhët tona për punët e mëdha të Perëndisë."
¹² Të gjithë habiteshin dhe vrisnin mendjen, duke i thënë njëri-tjetrit: "Ç’të jetë kjo vallë?"
¹³ Të tjerë i përqeshnin dhe thoshin: "Janë dehur me musht."
¹⁴ Por Pjetri, duke u ngritur bashkë me të njëmbëdhjetë, ngriti zërin dhe u foli: "Burra të Judesë, dhe të gjithë ju që banoni në Jeruzalem, ta dini të gjithë ju, dhe u vini veshin fjalëve të mia,
¹⁵ sepse këta nuk janë të dehur, siç mendoni ju, sepse jemi ende në orën e tretë të ditës,
¹⁶ por kjo është ajo që është thënë nga profeti Joel,
¹⁷ ‘Kështu do të ndodhë në ditët e fundit,’ thotë Perëndia: ‘do të derdh Frymën Time mbi çdo njeri; bijtë e bijat tuaja do të profetizojnë, të rinjtë tuaj do të shohin vegime dhe të moshuarit tuaj do të shohin ëndrra.
¹⁸ Edhe mbi shërbëtorët dhe shërbëtoret e mia do të derdh në ato ditë Frymën Time dhe ata do të profetizojnë.
¹⁹ Do të bëj mrekullira lart në qiell dhe shenja poshtë mbi tokë, gjak e zjarr dhe re tymi.
²⁰ Dielli do të kthehet në errësirë dhe hëna në gjak, përpara se të vijë dita e madhe dhe e lavdishme e Zotit.
²¹ Atëherë do të ndodhë që kushdo që do të thërrasë emrin e Zotit do të shpëtohet.’
²² Burra izraelitë, dëgjojini këto fjalë: Jezusi nga Nazareti, njeri i miratuar ndër ju nga Perëndia me anë të veprave të fuqishme, mrekullive dhe shenjave që Perëndia i kreu mes jush nëpërmjet Tij, siç e dini ju vetë —
²³ ky Njeri ju dorëzua juve sipas planit të paracaktuar dhe parashikimit të Perëndisë dhe ju, me duart e të padrejtëve e gozhduat në kryq dhe e vratë.
²⁴ Perëndia e ngjalli, duke e çliruar nga ankthi i vdekjes, sepse ishte e pamundur që vdekja ta mbante nën pushtetin e vet.
²⁵ Sepse Davidi thotë për Të: ‘Gjithmonë e kisha Zotin para syve të mi. Sepse Ai është në të djathtën time, që të mos lëkundem.
²⁶ Prandaj gëzohet zemra ime dhe më ngazëllohet gjuha; madje edhe mishi im do të prehet në shpresë.
²⁷ Sepse, Ti nuk do ta braktisësh shpirtin tim në ferr dhe nuk do të lejosh që i Shenjti Yt të shohë kalbjen.
²⁸ Ti m’i mësove udhët e jetës; Ti do të më mbushësh plot me gëzim me praninë Tënde.’
²⁹ Vëllezër! Mund t’ju them haptas për patriarkun David, që ai vdiq, u varros dhe varri i tij është midis nesh deri në këtë ditë.
³⁰ Pra, duke qenë profet dhe, meqë e dinte që Perëndia i ishte betuar që një prej pasardhësve të tij do të ulej në fronin e tij,
³¹ ai parashikoi dhe foli për ngjalljen e Krishtit, kur tha që Ai nuk do të braktisej në ferr, as mishi i Tij nuk do të shihte kalbje.
³² Ky është Ai Jezus që e ngjalli Perëndia, dhe dëshmitarë për këtë jemi të gjithë ne.
³³ Prandaj, i lartësuar në të djathtë të Perëndisë dhe duke marrë nga Ati premtimin e Frymës së Shenjtë, Ai ka derdhur këtë që ju shikoni dhe dëgjoni.
³⁴ Sepse Davidi nuk u ngjit në qiej, por vetë ai thotë: ‘Zoti i tha Zotit tim, Ulu nga e djathta Ime,
³⁵ derisa t’i bëj armiqtë e tu stol për këmbët e tua.’
³⁶ Prandaj le ta dijë mirë çdo shtëpi e Izraelit se Perëndia e bëri edhe Zot edhe Krisht këtë Jezus, të cilin ju e kryqëzuat."
³⁷ Kur e dëgjuan këtë, ata u pikëlluan në zemër dhe i thanë Pjetrit dhe apostujve të tjerë: "Vëllezër, ç’të bëjmë?"
³⁸ Pjetri u tha: "Pendohuni dhe secili nga ju të pagëzohet në emër të Jezus Krishtit për faljen e mëkateve të veta dhe do të merrni dhuratën e Frymës së Shenjtë.
³⁹ Sepse premtimi është për ju, për fëmijët tuaj dhe për të gjithë ata që janë larg, për të gjithë ata që do të thërrasë Zoti Perëndia ynë."
⁴⁰ Dhe me shumë fjalë të tjera dëshmonte dhe i nxiste ata, duke thënë: "Shpëtoni veten nga ky brez i mbrapshtë!"
⁴¹ Kështu, ata që e pranuan fjalën e tij, u pagëzuan; atë ditë numrit të tyre iu shtuan rreth tri mijë shpirtra.
⁴² Ata i përkushtoheshin mësimit të apostujve, shoqërimit, thyerjes së bukës dhe lutjeve.
⁴³ Gjithkujt i kishte hyrë njëfarë frike; shumë mrekulli dhe shenja po bëheshin prej apostujve.
⁴⁴ Por të gjithë ata që besonin, rrinin së bashku dhe gjithçka e kishin të përbashkët.
⁴⁵ Shitnin pronat e pasuritë dhe i ndanin ato me të gjithë, sipas nevojës që kishte gjithsecili.
⁴⁶ Çdo ditë vazhdonin të mblidheshin në tempull, thyenin bukën nga shtëpia në shtëpi dhe hanin së bashku ushqimin me gëzim dhe me zemër të kthjellët,
⁴⁷ duke lëvduar Perëndinë dhe duke gëzuar dashamirësinë e tërë popullit. Dhe Zoti çdo ditë i shtonte numrit të tyre edhe ata që shpëtoheshin.