17
¹ Duke ndjekur rrugën që kalon nëpër Amfipoli dhe Apoloni, arritën në Selanik, ku ishte një sinagogë judenjsh.
² Pali, siç e kishte zakon, hyri tek ata dhe për tri të shtuna me radhë diskutoi me ta çështje nga Shkrimet,
³ duke u shpjeguar dhe duke u dëshmuar se Krishti duhej të vuante dhe të ngjallej përsëri prej të vdekurve. "Ky Jezus", u tha: "që po ju shpall, është Krishti."
⁴ Disa prej tyre u bindën dhe u bashkuan me Palin dhe Silën, si edhe me një numër të mirë grekësh, bashkë me mjaft gra të fisme.
⁵ Por judenjtë, të shtyrë nga smira, morën me vete disa njerëz të ligj nga rrugët e tregut dhe, si mblodhën një turmë, filluan të nxitin trazirë në qytet. U turrën drejt shtëpisë së Jasonit dhe kërkonin që ata të dilnin para turmës.
⁶ Kur nuk i gjetën, morën zvarrë Jasonin e disa vëllezër përpara parisë së qytetit dhe bërtisnin: "Këta njerëz, që e bënë botën rrëmujë, kanë ardhur tani këtu.
⁷ Këta i priti Jasoni në shtëpinë e vet; të gjithë këta veprojnë në kundërshtim me dekretet e Cezarit dhe thonë se paska një mbret tjetër, Jezusi."
⁸ Ata e turbulluan turmën dhe parinë e qytetit, që i dëgjuan këto gjëra.
⁹ Pasi u siguruan nga Jasoni dhe të tjerët, atëherë i liruan.
¹⁰ Vëllezërit nisën menjëherë, gjatë natës, Palin dhe Silën për në Verija; këta, me të arritur, shkuan në sinagogën e judenjve.
¹¹ Këta të Verias ishin më fisnikë se ata në Selanik, sepse e morën mesazhin pa ngurruar, duke i shqyrtuar çdo ditë Shkrimet, për të parë nëse ato gjëra ishin vërtet ashtu.
¹² Shumë prej tyre, pra, besuan, si edhe një numër jo i vogël burrash dhe grash të fisme greke.
¹³ Por, kur judenjtë nga Selaniku morën vesh se Pali e kishte shpallur fjalën e Perëndisë edhe në Verija, shkuan edhe atje, duke nxitur dhe duke trazuar turmat.
¹⁴ Atëherë vëllezërit nisën menjëherë Palin në drejtim të detit, ndërsa Sila dhe Timoteu qëndruan atje.
¹⁵ Ata që shoqëronin Palin, e çuan deri në Athinë dhe u larguan, pasi morën urdhër që Sila dhe Timoteu duhej të shkonin sa më parë tek ai.
¹⁶ Ndërsa Pali i priste ata në Athinë, ziente përbrenda kur shihte qytetin të mbushur plot me idhuj.
¹⁷ Kështu, ai diskutonte çdo ditë në sinagogë me judenjtë dhe me njerëzit e përshpirtshëm, si edhe në treg me ata që ndodheshin aty.
¹⁸ Edhe disa nga filozofët epikurianë dhe stoikë hynin në debat me të dhe disa thoshin: "Çfarë kërkon të thotë ky llafazan?" Dhe të tjerë: "Ai duket se është zëdhënës i perëndive të huaj." Sepse ai predikonte Jezusin dhe ngjalljen.
¹⁹ E morën dhe e çuan në Areopag, ku i thanë: "A mund ta marrim vesh ç’është kjo doktrinë e re që u mëson njerëzve?
²⁰ Sepse po na sjell në veshët tanë disa gjëra të çuditshme; prandaj duam të dimë ç’duan të thonë këto gjëra?"
²¹ (Të gjithë athinasit dhe të huajt që banonin atje, e kalonin kohën pa bërë gjë tjetër veç duke treguar a dëgjuar ndonjë gjë të re.)
²² Pali zuri vend në mes të Areopagut dhe tha: "Burra athinas! E shoh që jeni shumë fetarë në gjithçka.
²³ Sepse kur kaloja dhe i vështroja me kujdes shenjtëroret tuaja, gjeta gjithashtu një altar mbi të cilin ishte shkruar: ‘NJË PERËNDIE TË PANJOHUR’. Atë pra, që ju e adhuroni pa e njohur, po jua shpall unë.
²⁴ Perëndia që bëri botën dhe gjithçka në të, duke qenë Zoti i qiellit dhe i dheut, nuk banon në tempuj të ndërtuar nga duar njerëzish.
²⁵ Këtij nuk i shërbehet me duar njerëzish, sikur të kishte nevojë për gjëkafshë, meqë Ai vetë u jep të gjithëve jetë, frymë dhe gjithçka tjetër.
²⁶ Ai bëri prej një njeriu të gjitha kombet e njerëzimit, që të banonin mbi gjithë faqen e dheut, duke i caktuar secilit kohët dhe kufijtë e saktë të banimit të tyre,
²⁷ që të kërkonin Perëndinë, e ndoshta duke shtrirë duart për ta prekur, megjithëse nuk është larg nga secili prej nesh,
²⁸ sepse në Të jetojmë, lëvizim dhe ekzistojmë, siç kanë thënë edhe disa nga poetët tuaj: "Sepse jemi nga fara e Tij."
²⁹ Pra, duke qenë të një fare me Perëndinë, nuk duhet të mendojmë se hyjnia ngjason me arin, me argjendin apo me gurin, vepër e latuar arti, dhe sajim i imagjinatës së njeriut.
³⁰ Prandaj, Perëndia, duke i kapërcyer kohët e padijes, po u shpall njerëzve që të gjithë, kudo që ndodhen, të pendohen.
³¹ Sepse Ai ka vendosur një ditë në të cilën do të gjykojë botën me drejtësi me anë të një Njeriu që Ai e ka caktuar. Ai u dha provë të gjithëve, duke e ngjallur Atë prej të vdekurve.
³² Kur dëgjuan për ngjalljen prej të vdekurve, disa e përqeshnin, por të tjerë thanë: "Duam të dëgjojmë të na flasësh për këtë përsëri."
³³ Kështu Pali u largua prej tyre.
³⁴ Por disa njerëz u bashkuan me të dhe besuan, ndër këta edhe Dionisi, anëtar i Areopagut, dhe një grua me emrin Damaridë si edhe të tjerë me ta.