16
¹ Ai arriti në Derbë dhe në Listër, ku ishte një dishepull me emrin Timote, i biri i një gruaje besimtare nga Judeja e me babanë grek.
² Vëllezërit në Listër dhe Ikoni flisnin mirë për të.
³ Pali donte ta merrte me vete dhe, si e mori, e rrethpreu për shkak të judenjve që ishin në ato vende, sepse të gjithë e dinin që i ati ishte grek.
⁴ Ndërsa kalonin nga një qytet në tjetrin, u dorëzonin njerëzve vendimet që kishin marrë apostujt dhe pleqtë në Jeruzalem, dhe i porositnin t’u bindeshin atyre.
⁵ Kështu, kishat forcoheshin në besim dhe shtoheshin përditë në numër.
⁶ Atëherë kaluan nëpër krahinën e Frigjisë dhe të Galacisë, ku Fryma e Shenjtë nuk i lejoi të shpallnin fjalën në Azi.
⁷ Kur arritën në Mizi, deshën të shkonin në Bitini, por Fryma e Jezusit nuk i lejoi.
⁸ Kaluan nëpër Mizi dhe zbritën në Troadë.
⁹ Gjatë natës Palit iu shfaq një vegim: një maqedonas po qëndronte dhe e luste duke i thënë: "Kalo në Maqedoni dhe na ndihmo."
¹⁰ Kur e pa vegimin, ne menjëherë u bëmë gati të shkojmë në Maqedoni, të bindur që Perëndia na kishte thirrur për t’u shpallur atyre ungjillin.
¹¹ Pasi u nisëm me anije nga Troada, lundruam drejt për në Samotrakë dhe të nesërmen për në Neapolis.
¹² Prej andej shkuam në Filipi, koloni romake dhe qyteti i parë i asaj krahine të Maqedonisë, ku qëndruam disa ditë.
¹³ Ditën e shtunë dolëm jashtë qytetit anës lumit, duke menduar se ky ishte vend për lutje; u ulëm e filluam t’u flasim grave që ishin mbledhur.
¹⁴ Një grua me emrin Lidia, nga qyteti i Tiatirës, që shiste pëlhura të purpurta, adhuruese e Perëndisë, po dëgjonte. Asaj ia hapi zemrën Zoti, që t’u vinte veshin atyre që fliste Pali.
¹⁵ Kur u pagëzua ajo dhe shtëpia e saj, na u lut, duke thënë: "Po të më gjykoni si besnike ndaj Zotit, ejani dhe qëndroni në shtëpinë time." Dhe na bëri të pranojmë.
¹⁶ Njëherë gjatë rrugës për në vendin e lutjes, na takoi një shërbëtore që kishte një frymë fallxhori, e cila u sillte fitim të madh zotërinjve të saj, duke kallëzuar fatin.
¹⁷ Ajo, duke ndjekur Palin dhe ne, qante dhe thoshte: "Këta njerëz janë shërbëtorë të Më të Lartit Perëndi dhe po ju shpallin rrugën e shpëtimit."
¹⁸ Ajo vazhdoi ta bënte këtë për shumë ditë. Por Pali, i mërzitur, u kthye dhe i tha frymës: "Të urdhëroj në emër të Jezus Krishtit të dalësh prej saj!" Dhe fryma doli në çast.
¹⁹ Zotërinjtë e saj, kur e panë që u iku shpresa e fitimit të tyre, i kapën Palin dhe Silën dhe i tërhoqën zvarrë te sheshi i tregut para autoriteteve.
²⁰ I sollën përpara pretorëve dhe thanë: "Këta njerëz, që janë judenj, nxitin trazira në qytetin tonë
²¹ dhe përhapin zakone që ne, si romakë që jemi, e kemi të ndaluar t’i pranojmë dhe t’i zbatojmë."
²² Turma u lëshua e gjitha bashkë kundër tyre. Pretorët ua shqyen rrobat dhe dhanë urdhër që t’i rrihnin me shkopinj.
²³ Si i rrahën paq me shkopinj, i flakën në burg dhe e porositën rojën e burgut që t’i ruante mirë.
²⁴ Roja, me të marrë një porosi të tillë, i hodhi në qelinë e brendshme dhe ua shtrëngoi këmbët në trung.
²⁵ Aty nga mesnata Pali dhe Sila po luteshin dhe po i këndonin himne Perëndisë dhe të burgosurit e tjerë i dëgjonin.
²⁶ Papritur ra një tërmet i madh, saqë themelet e burgut u tundën; të gjitha dyert u hapën menjëherë dhe të gjithëve iu liruan prangat.
²⁷ Roja e burgut u zgjua, dhe, kur pa që dyert ishin të hapura, nxori shpatën dhe ishte gati të vriste veten, duke menduar se kishin ikur të burgosurit.
²⁸ Por Pali thirri me zë të lartë: "Mos i bëj keq vetes, sepse të gjithë ne jemi këtu."
²⁹ Atëherë ai, si kërkoi diçka për të bërë dritë, u turr brenda dhe, duke u dridhur i tëri, u ra ndër këmbë Palit dhe Silës.
³⁰ Pasi i nxori jashtë, tha: "Zotërinj, çfarë duhet të bëj që të shpëtohem?"
³¹ Ata thanë: "Beso në Zotin Jezus dhe do të shpëtohesh ti dhe shtëpia jote."
³² I folën fjalën e Zotit atij dhe të gjithë atyre që ishin në shtëpinë e tij.
³³ Ai i mori me vete që në atë orë të natës, u lau plagët dhe menjëherë ai dhe gjithë njerëzit e tij u pagëzuan.
³⁴ Me t’i sjellë në shtëpi, ua shtroi tryezën dhe u gëzua me gjithë njerëzit e vet, sepse kishte besuar Perëndinë.
³⁵ Kur zbardhi dita, pretorët dërguan mbajtësit e rendit dhe u thanë: "Lirojini ata njerëz!"
³⁶ Roja i burgut e njoftoi Palin me këto fjalë: "Pretorët kanë urdhëruar që ju të liroheni. Tani, pra, mund të dilni. Shkoni në paqe."
³⁷ Por Pali u tha: "Si na rrahën në sy të botës pa gjyq, megjithëse jemi qytetarë romakë, na flakën në burg dhe tani po na nxjerrin fshehurazi? Jo kurrsesi! Le të vijnë vetë e të na nxjerrin jashtë."
³⁸ Ruajtësit e rendit ua çuan këto fjalë pretorëve. Këta u frikësuan kur dëgjuan që ata ishin romakë.
³⁹ Erdhën e iu lutën dhe, kur i nxorën jashtë, kërkuan që të largoheshin nga qyteti.
⁴⁰ Kur dolën nga burgu, ata hynë në shtëpinë e Lidias, ku takuan vëllezërit dhe u dhanë zemër. Pastaj u larguan.