15
¹ Disa që zbritën nga Judeja, filluan t’u mësonin vëllezërve: "Po të mos bëni rrethprerjen, sipas zakonit të Moisiut, nuk mund të shpëtoheni."
² Kur midis tyre dhe Palit e Barnabës lindi një mosmarrëveshje dhe një debat i ashpër, atëherë vëllezërit vendosën që Pali, Barnaba dhe disa të tjerë prej tyre, të ngjiteshin në Jeruzalem tek apostujt dhe te pleqtë për të zgjidhur këtë çështje.
³ Ata, pra, të shoqëruar një copë rrugë nga kisha, kaluan nëpër Feniki dhe Samari, duke përshkruar me hollësi se si kombet kishin përqafuar besimin, duke u sjellë gëzim të madh të gjithë vëllezërve.
⁴ Kur arritën në Jeruzalem, ata i priti kisha, apostujt e pleqtë dhe u treguan këtyre gjithë sa kishte bërë Perëndia nëpërmjet tyre.
⁵ Por disa, nga sekti i farizenjve, që kishin përqafuar besimin, u ngritën dhe thanë: "Ata duhen të bëjnë rrethprerjen dhe t’u kërkohet që ta ruajnë Ligjin e Moisiut."
⁶ Apostujt dhe pleqtë u mblodhën për ta shqyrtuar këtë punë.
⁷ Pas një debati të madh, Pjetri u ngrit dhe u tha: "Vëllezër, ju e dini se Perëndia, që në kohët e para, zgjodhi midis jush, që kombet të dëgjojnë nëpërmjet gojës sime fjalën e ungjillit dhe të besojnë.
⁸ Perëndia që njeh çdo zemër, u dha dëshmi, duke u dhënë Frymën e Shenjtë, siç bëri edhe me ne.
⁹ Ai nuk bënte asnjë dallim midis nesh dhe tyre, duke u pastruar zemrat me anë të besimit.
¹⁰ Pra, tani, përse e vini në provë Perëndinë, duke u hedhur dishepujve në qafë një zgjedhë, të cilën as etërit tanë dhe as ne nuk ishim në gjendje ta mbanim?
¹¹ Por ne besojmë, se jemi të shpëtuar me anë të hirit të Zotit Jezus, po ashtu si dhe ata."
¹² Të gjithë heshtën dhe dëgjonin Barnabën dhe Palin, ndërsa ata tregonin ç’shenja e ç’mrekulli kishte bërë Perëndia nëpërmjet tyre ndër kombet.
¹³ Kur heshtën, Jakobi u përgjigj, duke thënë: "Vëllezër, më dëgjoni!
¹⁴ Simoni ka treguar se si Perëndia në fillim i vizitoi kombet për të marrë prej tyre një popull për emrin e Vet.
¹⁵ Me këtë pajtohen fjalët e profetëve, siç është shkruar,
¹⁶ ‘Pas këtyre gjërave do të kthehem dhe do të rindërtoj tendën e Davidit, që është rrëzuar. Do t’i rindërtoj rrënojat e tij dhe do ta ngre përsëri më këmbë,
¹⁷ që pjesa tjetër e njerëzve të kërkojnë Zotin si edhe të gjitha kombet, që thirren me emrin Tim’; kështu thotë Zoti që i bën këto gjëra
¹⁸ të njohura prej kohësh.
¹⁹ Prandaj unë e gjykoj me vend që të mos i shqetësojmë ata njerëz të kombeve që kthehen te Perëndia,
²⁰ por t’u shkruajmë që të heqin dorë nga gjërat e ndotura nga idhujt, nga imoraliteti, nga kafshët e mbytura dhe nga gjaku.
²¹ Sepse Moisiun e predikojnë në çdo qytet, që nga brezat e hershëm, dhe e lexojnë çdo të shtunë nëpër sinagoga."
²² Atëherë apostujve dhe pleqve, bashkë me tërë kishën, iu duk e udhës që të zgjidhnin njerëz midis tyre për t’i dërguar në Antioki me Palin dhe Barnabën. Ata zgjodhën Judën që quhej Barsaba dhe Silën, njerëz që ishin prijës ndër vëllezërit.
²³ Dërguan këtë letër nëpërmjet tyre: "Apostujt dhe pleqtë, vëllezërit tuaj, përshëndesin vëllezërit që janë prej kombeve në Antioki, Siri dhe Cilici.
²⁴ Meqenëse dëgjuam që disa, që kanë dalë nga gjiri ynë, por që nuk ishin të autorizuar prej nesh, ju kanë shqetësuar me fjalë, duke ju trazuar shpirtrat,
²⁵ na u duk me vend, pasi ramë në një mendje, që të zgjedhim njerëz dhe t’jua dërgojmë bashkë me të dashurit tanë Barnabën dhe Palin,
²⁶ njerëz që kanë rrezikuar jetën e vet për emrin e Zotit tonë Jezus Krisht.
²⁷ Prandaj dërguam Judën dhe Silën, të cilët do t’jua thonë me gojën e tyre po ato gjëra.
²⁸ Sepse u duk e udhës për Frymën e Shenjtë dhe për ne që të mos ju ngarkojmë me asnjë barrë më të madhe veç këtyre gjërave të domosdoshme:
²⁹ të hiqni dorë nga ushqimi i flijuar për idhujt, nga gjaku, nga kafshët e mbytura dhe nga imoraliteti. Do të bëni mirë ta ruani veten tuaj nga këto. Qofshi mirë."
³⁰ Kështu, si u përcollën, ata zbritën në Antioki dhe me të mbledhur njerëzit, u dorëzuan letrën.
³¹ Njerëzit e lexuan dhe u gëzuan, sepse u jepte zemër.
³² Juda dhe Sila, duke qenë edhe ata profetë, u folën shumë vëllezërve duke u dhënë zemër dhe forcë.
³³ Si qëndruan njëfarë kohe, vëllezërit i përcollën me bekime paqeje për t’u kthyer tek ata që i dërguan.
³⁵ Por Pali dhe Barnaba qëndruan në Antioki, duke mësuar dhe duke predikuar fjalën e Zotit edhe me shumë njerëz të tjerë.
³⁶ Pas disa ditësh Pali i tha Barnabës: "Të kthehemi e të vizitojmë vëllezërit në çdo qytet ku kemi predikuar fjalën e Zotit, të shohim si janë."
³⁷ Barnaba dëshironte të merrte me vete edhe Gjonin, që e thërrisnin Mark.
³⁸ Por Pali mendonte që më mirë të mos e merrnin me vete këtë, që i kishte braktisur në Pamfili dhe nuk kishte vazhduar punën me ta.
³⁹ Midis tyre lindi një mosmarrëveshje aq e ashpër, saqë u ndanë nga njëri-tjetri. Barnaba mori me vete Markun dhe u nis me lundër për në Qipro.
⁴⁰ Pali zgjodhi Silën dhe, pasi vëllezërit ia besuan hirit të Zotit, u largua,
⁴¹ dhe vazhdoi rrugën nëpër Siri dhe Cilici, duke forcuar kishat.