14
¹ Edhe në Ikoni ata hynë së bashku në sinagogën e judenjve dhe folën në atë mënyrë, saqë një turmë e madhe judenjsh dhe grekësh përqafuan besimin.
² Por judenjtë, që nuk pranonin të besonin, i trazuan dhe i acaruan shpirtrat e kombeve kundër vëllezërve.
³ Megjithatë ata kaluan një kohë të gjatë duke folur me guxim për Zotin, i cili dëshmonte për fjalën e hirit të Tij, duke lejuar që të bëheshin shenja dhe mrekulli me anë të duarve të tyre.
⁴ Por gjindja e qytetit u nda; disa ishin me judenjtë dhe disa të tjerë ishin me apostujt.
⁵ Kur kombet dhe judenjtë bashkë me krerët e tyre u orvatën t’i keqtrajtojnë e t’i vrasin me gurë,
⁶ atëherë ata, me ta marrë vesh, ikën në qytetet e Likaonisë, në Listër e në Derbë, si dhe në zonën përreth;
⁷ atje vazhduan të predikonin ungjillin.
⁸ Në Listër rrinte ulur një njeri që e kishin lënë këmbët, i çalë që në bark të nënës, i cili nuk kishte ecur kurrë.
⁹ Ky dëgjonte Palin që po fliste. Pali ia kishte ngulur sytë dhe, kur pa që ai kishte besim për t’u shëruar,
¹⁰ tha me zë të lartë: "Çohu drejt në këmbë." Ai u çua brof më këmbë dhe filloi të ecë.
¹¹ Kur turmat panë atë që bëri Pali, thirrën me zë të lartë në likaonishte: "Perënditë janë bërë si njerëz dhe kanë zbritur te ne."
¹² Barnabën e quanin Zeus dhe Palin Merkur, meqenëse ai e merrte fjalën.
¹³ Prifti i Zeusit, tempulli i të cilit ishte para qytetit, solli dema dhe kurora te porta, sepse donte t’u ofronte flijime së bashku me turmat.
¹⁴ Por kur e dëgjuan apostujt, Barnaba dhe Pali, shqyen rrobat e veta dhe u turrën drejt turmës, duke thirrur
¹⁵ dhe duke thënë: "Burra, përse i bëni këto? Edhe ne jemi njerëz njësoj si ju dhe po ju shpallim ungjillin që të hiqni dorë nga këto gjëra të kota e të ktheheni te Perëndia i gjallë, që bëri qiellin, tokën, detin dhe gjithçka që është ndër to.
¹⁶ Në brezat e kaluar Ai i lejoi të gjitha kombet të ndiqnin rrugët e tyre.
¹⁷ Megjithatë nuk e la veten e Vet pa dëshmi. Ai bëri mirë, duke sjellë shira dhe stinë të frytshme nga qielli, duke ju dhënë ushqim dhe duke ju mbushur zemrat me gëzim."
¹⁸ Edhe pse i thoshin këto gjëra, mezi i mbanin turmat që të mos u bënin flijim.
¹⁹ Por erdhën disa judenj nga Antiokia dhe Ikonia dhe, pasi i bënë për vete turmat, e qëlluan Palin me gurë dhe e hoqën zvarrë jashtë qytetit, duke pandehur se kishte vdekur.
²⁰ Por, kur dishepujt u mblodhën rreth tij, ai u ngrit dhe hyri në qytet. Ditën tjetër doli e shkoi bashkë me Barnabën në Derbë.
²¹ Si predikuan ungjillin në atë qytet dhe bënë shumë dishepuj, u kthyen në Listër, në Ikoni dhe në Antioki,
²² duke forcuar shpirtrat e dishepujve, duke u dhënë zemër që t’i mbaheshin besimit dhe duke thënë: "Duhet të kalojmë shumë mundime, që të hyjmë në mbretërinë e Perëndisë."
²³ Pali dhe Barnaba caktuan pleqtë për çdo kishë dhe, me lutje e me agjërime, i lanë ata në dorë të Zotit, në të cilin kishin besuar.
²⁴ Si kaluan nëpër Pisidi, arritën në Pamfili.
²⁵ Pasi predikuan fjalën në Pergë, zbritën në Atali
²⁶ dhe prej andej lundruan për në Antioki, atje ku i ishin besuar hirit të Perëndisë për veprën që kishin kryer.
²⁷ Pasi arritën dhe mblodhën kishën, filluan të tregonin gjithë sa kishte bërë Perëndia nëpërmjet tyre dhe se Ai u kishte hapur kombeve derën e besimit.
²⁸ Dhe qëndruan me dishepujt për një kohë të gjatë.