13
¹ Në kishën, që ishte në Antioki kishte profetë dhe mësues si: Barnaba, Simeoni, që e thërrisnin Niger, Luci nga Kirena, Manaini, që ishte rritur bashkë me tetrarkun Herod, dhe Sauli.
² Ndërsa ata po shërbenin për Zotin dhe agjëronin, Fryma e Shenjtë tha: "M’i ndani veç Barnabën dhe Saulin për punën që i kam thirrur."
³ Pastaj, pasi agjëruan dhe u lutën, vunë duart mbi ta dhe i nisën.
⁴ Ata pra, të dërguar nga Fryma e Shenjtë, zbritën në Seleuki dhe prej andej lundruan për në Qipro.
⁵ Kur arritën në Salaminë, filluan të shpallin fjalën e Perëndisë në sinagogat e judenjve; kishin edhe Gjonin si ndihmës.
⁶ Pasi përshkuan tërë ishullin deri në Pafos, gjetën një magjistar, një profet të rremë jude, që e kishte emrin Barjezus,
⁷ i cili rrinte me prokonsullin, Sergj Palin, një burrë i zgjuar. Ky thirri Barnabën dhe Saulin dhe kërkoi të dëgjonte fjalën e Perëndisë.
⁸ Por Elima, magjistari (sepse kështu përkthehet emri i tij), i kundërshtonte dhe kërkonte ta largonte prokonsullin nga besimi.
⁹ Sauli, që quhej edhe Pal, i mbushur me Frymën e Shenjtë, ia kishte ngulur sytë
¹⁰ dhe i tha: "Ti, o bir i djallit, që je plot me çdo lloj mashtrimi dhe intrige, armik i çdo lloj drejtësie, kur do të heqësh dorë nga shtrembërimi i rrugëve të drejta të Zotit?
¹¹ Ja pra, tani dora e Zotit ka rënë mbi ty dhe do të mbetesh i verbër e nuk do ta shohësh diellin për njëfarë kohe." Menjëherë mbi të ra mjegull dhe errësirë dhe vinte vërdallë e kërkonte njerëz që ta hiqnin për dore.
¹² Atëherë prokonsulli, duke parë atë që ndodhi, besoi, sepse mbeti i mahnitur nga mësimi i Zotit.
¹³ Pali me shokët e vet u nisën me anije prej Pafosit dhe shkuan në Pergë të Pamfilisë. Gjoni i la ata dhe u kthye në Jeruzalem.
¹⁴ Ata, duke kaluar nga Perga, arritën në Antioki të Pisidisë dhe ditën e shtunë hynë në sinagogë dhe u ulën aty.
¹⁵ Pas leximit të Ligjit dhe të Profetëve, krerët e sinagogës dërguan dikë që t’u thoshte: "Vëllezër, po të keni ndonjë fjalë që t’i japë zemër popullit, thuajeni."
¹⁶ Pali u ngrit dhe, duke bërë shenjë me dorë, tha: "O burra të Izraelit dhe ju që i druheni Perëndisë, dëgjoni!
¹⁷ Perëndia i këtij populli, i Izraelit, zgjodhi etërit tanë; e lartësoi popullin gjatë qëndrimit në tokën e Egjiptit; i nxori prej andej me një krah të fuqishëm;
¹⁸ e duroi sjelljen e tyre në shkretëtirë për rreth dyzet vjet;
¹⁹ rrënoi shtatë kombe në tokën e Kanaanit dhe ua dha tokën e tyre si trashëgim.
²⁰ Kjo vazhdoi për rreth katërqind e pesëdhjetë vjet. Pastaj Ai u dha gjykatës deri në kohën e profetit Samuel.
²¹ Pastaj ata kërkuan mbret dhe Perëndia u dha Saulin, birin e Kisit, një burrë nga fisi i Beniaminit, që mbretëroi për dyzet vjet.
²² Si e hoqi Saulin, Ai u dha Davidin si mbret të tyre, për të cilin Ai dëshmoi duke thënë: ‘Kam gjetur Davidin, birin e Jeseut, njeri sipas zemrës Sime, e që do të bëjë çdo gjë sipas vullnetit Tim.’
²³ Nga pasardhësit e këtij njeriu, Perëndia, sipas premtimit, i solli Izraelit një Shpëtimtar, Jezusin.
²⁴ Gjoni, përpara ardhjes së Tij, i kishte shpallur të gjithë popullit të Izraelit pagëzimin e pendimit.
²⁵ Kur Gjoni po përfundonte punën e vet, tha: ‘Kush mendoni se jam unë? Unë nuk jam Ai. Por ja, po vjen pas meje një, të cilit unë nuk jam i denjë t’i zgjidh sandalet e këmbëve.’
²⁶ Vëllezër, bij të fisit të Abrahamit, si edhe ata midis jush që i druhen Perëndisë, neve na u dërgua fjala e këtij shpëtimi.
²⁷ Ata që banojnë në Jeruzalem si edhe krerët e tyre duke mos e njohur Jezusin, madje duke e dënuar Atë, bënë që të përmbushen fjalët e profetëve, që lexohen çdo të shtunë nëpër sinagogat.
²⁸ Megjithëse nuk gjetën asnjë shkak për ta dënuar me vdekje, i kërkuan Pilatit që Ai të vritej.
²⁹ Dhe kur i kryen të gjitha ato që ishin shkruar për Të, e ulën poshtë nga druri dhe e vunë në një varr.
³⁰ Por Perëndia e ngjalli nga të vdekurit
³¹ dhe për shumë ditë Ai iu shfaq atyre që u ngjitën me Të nga Galileja në Jeruzalem, dhe që tani janë dëshmitarët e Tij para popullit.
³² Ne po ju shpallim lajmin e mirë: premtimin që Perëndia u bëri etërve tanë
³³ na e ka përmbushur neve, fëmijëve [të tyre], duke ngjallur Jezusin, siç është shkruar edhe tek Psalmi i dytë: ‘Ti je Biri Im; Unë sot jam bërë Ati yt.’
³⁴ Për atë që Ai e ngjalli prej të vdekurve për të mos u kalbur më kurrë, ka thënë kështu: ‘Do t’ju jap bekimet e shenjta dhe të sigurta që i janë premtuar Davidit.’
³⁵ Prandaj edhe në një Psalm tjetër, Ai thotë: ‘Nuk do të lejosh që i Shenjti Yt të shohë kalbje.’
³⁶ Sepse Davidi, pasi shërbeu në brezin e vet sipas vullnetit të Perëndisë, ra në gjumë dhe u bashkua me etërit e vet e u kalb,
³⁷ por Ai, të cilin ngjalli Perëndia, nuk pa kalbje.
³⁸ Ta dini pra, vëllezër, se nëpërmjet Tij ju shpallet falja e mëkateve dhe e të gjitha gjërave prej të cilave nuk mund të shfajësoheni me anë të ligjit të Moisiut.
³⁹ Nëpërmjet Këtij shfajësohet kushdo që beson.
⁴⁰ Kini kujdes pra, se mos ju ndodhë ajo që është thënë nga profetët.
⁴¹ ‘Hapni sytë, ju o përbuzës, mrekullohuni dhe zhdukuni; sepse Unë po kryej një vepër në ditët tuaja, një vepër të cilën nuk do ta besonit, po t’jua tregonte ndokush’."
⁴² Kur Pali dhe Barnaba po dilnin, populli u lutej që t’i flisnin për këto punë edhe të shtunën tjetër.
⁴³ Pasi u shpërnda sinagoga, shumë nga judenjtë dhe prozelitët e përshpirtshëm shkuan pas Palit dhe Barnabës; këta u folën dhe i nxitën që të vazhdonin të vendosur në hirin e Perëndisë.
⁴⁴ Të shtunën tjetër pothuaj i gjithë qyteti u mblodh për të dëgjuar fjalën e Zotit.
⁴⁵ Kur judenjtë panë turmat, u mbushën me smirë dhe filluan të kundërshtojnë ato që kishte folur Pali, duke e fyer.
⁴⁶ Pali e Barnaba folën ne guxim dhe thanë: "Ishte e nevojshme që më parë t’ju flitej juve fjala e Perëndisë; përderisa ju e hidhni poshtë, dhe nuk e gjykoni veten tuaj të denjë për jetën e amshuar, atëherë po u drejtohemi kombeve.
⁴⁷ Sepse kështu na ka urdhëruar Zoti: ‘Të kam vënë si dritë për kombet, që të shpiesh shpëtimin në çdo skaj të botës."
⁴⁸ Kur e dëgjuan këtë, kombet gëzoheshin e i jepnin lavdi fjalës së Zotit dhe të gjithë sa ishin caktuar për jetën e amshuar, përqafuan besimin.
⁴⁹ Fjala e Zotit përhapej në tërë vendin.
⁵⁰ Por judenjtë çuan peshë gratë e përshpirtshme të shtresës së lartë, si edhe parinë e qytetit, nxitën përndjekjen kundër Palit dhe Barnabës dhe i dëbuan nga kufijtë e tyre.
⁵¹ Por ata, në shenjë proteste ndaj tyre, shkundën pluhurin nga këmbët dhe shkuan në Ikoni.
⁵² Dishepujt ishin plot me gëzim dhe me Frymën e Shenjtë.