11
¹ Apostujt dhe vëllezërit që ishin anembanë Judesë dëgjuan se edhe kombet e kishin pranuar fjalën e Perëndisë.
² Kur Pjetri u ngjit në Jeruzalem, ata që ishin rrethprerë, po bënin fjalë me të,
³ duke thënë: "Ti ke hyrë te njerëz të parrethprerë dhe ke ngrënë bashkë me ta."
⁴ Por Pjetri filloi t’ua shpjegonte me radhë siç kishte ndodhur, duke thënë,
⁵ "Unë isha në qytetin e Jopës dhe, kur po lutesha, rashë në kllapi dhe pashë një vegim. Pashë diçka si një çarçaf të madh, që duke u ulur prej qiellit nga katër cepat, erdhi deri tek unë.
⁶ Kur po e vështroja me sytë mbërthyer në të, pashë kafshët katërkëmbëshe të dheut, bishat, zvarranikët dhe zogjtë e qiellit.
⁷ Dëgjova edhe një zë që më thoshte: ‘Ngrihu, Pjetër, ther dhe ha.’
⁸ Por unë i thashë: "Kurrsesi, o Zot, sepse kurrë nuk kam vënë në gojë ndonjë gjë të ndotur ose të papastër."
⁹ Por zëri u përgjigj për së dyti nga qielli: ‘Ato që ka pastruar Perëndia, ti mos i quaj të ndotura.’
¹⁰ Kjo ndodhi tri herë dhe gjithçka u tërhoq përsëri në qiell.
¹¹ Dhe ja, menjëherë tre burra, që ishin dërguar nga Cezareja tek unë, ia behën në shtëpinë ku isha.
¹² Fryma më tha të shkoj me ta pa asnjë ngurrim. Bashkë me mua erdhën edhe këta gjashtë vëllezër dhe hymë në shtëpinë e atij njeriu.
¹³ Ai na tregoi se si kishte parë engjëllin duke qëndruar në shtëpinë e tij dhe i kishte thënë: ‘Dërgo njeri në Jopë dhe thirr Simonin që i thonë Pjetër.
¹⁴ Ai do të të thotë fjalët që do të të shpëtojnë ty dhe gjithë shtëpinë tënde.’
¹⁵ Kur po flisja, mbi ta zbriti Fryma e Shenjtë, ashtu siç kishte zbritur edhe mbi ne në fillim.
¹⁶ M’u kujtuan atëherë fjalët e Zotit, që thoshte: ‘Vërtet Gjoni pagëzoi me ujë, por ju do të pagëzoheni me Frymën e Shenjtë.’
¹⁷ Pra, nëse Perëndia u dha atyre të njëjtën dhuratë që na dha edhe neve, pasi besuam në Zotin Jezus Krisht, kush isha unë që të pengoja Perëndinë?"
¹⁸ Kur i dëgjuan këto, u qetësuan dhe lëvduan Perëndinë, duke thënë: "Perëndia pra, u dha edhe kombeve pendimin që të gëzojnë jetën."
¹⁹ Ndërkaq ata që ishin shpërndarë nga përndjekja që i ndodhi Stefanit, shkuan deri në Feniki, në Qipro dhe në Antioki, duke predikuar fjalën vetëm midis judenjve.
²⁰ Por aty ishin disa burra nga Qiproja dhe nga Kirena, të cilët kur hynë në Antioki, filluan t’u flasin edhe grekëve, duke shpallur ungjillin e Zotit Jezus.
²¹ Dora e Zotit ishte me ta dhe një numër i madh njerëzish që besuan, u kthyen te Zoti.
²² Fjala për ta vajti në vesh të kishës në Jeruzalem; ata dërguan Barnabën [që të shkonte] deri në Antioki.
²³ Kur arriti dhe pa hirin e Perëndisë, u gëzua dhe filloi t’i nxitë të gjithë që t’i qëndronin besnikë Zotit me zemër të vendosur.
²⁴ Ai ishte njeri i mirë dhe i mbushur me Frymën e Shenjtë dhe me besim. Zotit iu shtua një turmë e madhe.
²⁵ Pastaj u largua për në Tars për të kërkuar Saulin.
²⁶ Me ta gjetur, e solli në Antioki. Dhe ndodhi që gjatë tërë vitit ata u bashkuan me kishën dhe mësuan një turmë të madhe njerëzish; në Antioki dishepujt u quajtën për herë të parë të krishterë.
²⁷ Në ato ditë disa profetë zbritën nga Jeruzalemi në Antioki.
²⁸ Njëri prej tyre, që quhej Agab, u ngrit dhe parashikoi me anë të Frymës së Shenjtë se do të vinte një zi e madhe buke në mbarë botën; dhe kjo ndodhi gjatë mbretërimit të Klaudit.
²⁹ Kështu dishepujt vendosën, secili sipas mundësisë, t’u dërgonin ndihmë vëllezërve që banonin në Jude.
³⁰ Këtë e bënë duke ua dërguar ndihmat pleqve nëpërmjet Barnabës dhe Saulit.