10
¹ Në Cezare ishte një njeri me emrin Kornel, kryeqindës i asaj që quhet aradhe italiane.
² Ishte njeri i përshpirtshëm dhe ai bashkë me gjithë shtëpinë e vet kishte frikë Perëndinë. I jepte bujarisht lëmosha popullit dhe i lutej Perëndisë vazhdimisht.
³ Rreth orës së nëntë të ditës ai pa qartë në një vegim një engjëll të Perëndisë që erdhi tek ai dhe i tha: "Kornel!"
⁴ Ai ia nguli sytë i tmerruar dhe tha: "Ç’është, o Zot?" Ai i tha: "Lutjet dhe lëmoshat e tua janë ngritur lart, që të kujtohen nga Perëndia.
⁵ Tani dërgo njerëz në Jopë dhe thirr njëfarë Simoni, që e quajnë Pjetër.
⁶ Ky po qëndron te njëfarë Simoni, regjës lëkurësh, që e ka shtëpinë pranë detit."
⁷ Kur engjëlli që i foli u largua, ai thirri dy nga shërbëtorët e vet, si dhe një ushtar besnik nga ata që i shërbenin.
⁸ Ua tregoi të gjitha dhe i dërgoi në Jopë.
⁹ Të nesërmen, ndërsa ata vazhdonin udhëtimin dhe po i afroheshin qytetit, Pjetri u ngjit majë shtëpisë rreth orës së gjashtë për t’u lutur.
¹⁰ E mori uria dhe donte të hante; kur po i përgatisnin diçka, ai ra në kllapi.
¹¹ Pa qiellin të hapur dhe diçka si çarçaf të madh që po ulej në tokë nga të katër cepat.
¹² Në të ishin lloj-lloj kafshësh katërkëmbëshe, zvarranikë toke dhe zogj të qiellit.
¹³ U dëgjua një zë që i tha: "Ngrihu Pjetër, ther dhe ha!"
¹⁴ Por Pjetri tha: "Kurrsesi o Zot, sepse nuk kam ngrënë kurrë ndonjë gjë të ndotur e të papastër."
¹⁵ Përsëri u dëgjua zëri për së dyti: "Ato që Perëndia i ka pastruar, ti mos i quaj të ndotura."
¹⁶ Kjo ndodhi tri herë, dhe menjëherë çarçafi u tërhoq lart në qiell.
¹⁷ Dhe ja, ndërsa Pjetri vriste mendjen i hutuar, se ç’ishte vallë vegimi që kishte parë, njerëzit e dërguar nga Korneli, pasi pyetën për shtëpinë e Simonit, u dukën te dera.
¹⁸ Duke thirrur, pyesnin a ishte aty Simoni, i mbiquajtur Pjetër.
¹⁹ Ndërsa Pjetri vriste mendjen për vegimin, Fryma i tha: "Ja, po të kërkojnë tre burra.
²⁰ Prandaj ngrihu, zbrit poshtë e shko me ta pa ngurruar, sepse Unë Vetë i kam dërguar ata."
²¹ Pjetri zbriti të takojë burrat dhe tha: "Ja, unë jam ai që kërkoni, përse keni ardhur këtu?"
²² Ata thanë: "Korneli, një kryeqindës, njeri i drejtë dhe që ka frikë Perëndinë, për të cilin dëshmon tërë kombi i judenjve, mori udhëzime nga një engjëll i shenjtë që të të ftojë në shtëpinë e vet dhe të dëgjojë ç’ke për t’i thënë."
²³ Atëherë Pjetri i ftoi brenda që ta kalonin natën aty. Të nesërmen u ngrit e doli me ta, dhe disa prej vëllezërve nga Jopa shkuan bashkë me të.
²⁴ Të nesërmen, hyri në Cezare. Korneli po i priste dhe kishte mbledhur farefisin dhe miqtë e vet të ngushtë.
²⁵ Kur hyri brenda Pjetri, Korneli i doli përpara, i ra ndër këmbë dhe e adhuroi.
²⁶ Por Pjetri e ngriti, duke thënë: "Ngrihu, edhe unë vetë njeri jam."
²⁷ Duke biseduar me të, hyri brenda dhe pa që ishin mbledhur shumë veta.
²⁸ U tha: "Ju e dini se nuk është e ligjshme për një njeri jude të shoqërohet me një të huaj ose të shkojë tek ai; por Perëndia më ka porositur që asnjë njeri të mos quaj të ndotur ose të papastër.
²⁹ Prandaj, erdha pa ngurruar, kur më dërguan fjalë. Po ju pyes pra, për ç’arsye më keni thirrur?"
³⁰ Korneli tha: "Katër ditë më parë, rreth kësaj kohe, po bëja lutjen e orës së nëntë në shtëpinë time dhe ja, përpara meje qëndroi një burrë me petka të shndritshme
³¹ dhe tha: ‘Kornel, lutja jote u dëgjua dhe Perëndia i ka kujtuar lëmoshat e tua.
³² Dërgo pra, një njeri në Jopë që të thërrasë Simonin, që i thonë Pjetër; ky po qëndron në shtëpinë e Simon lëkurëtarit, pranë detit.’
³³ Kështu, menjëherë të dërgova njeri dhe ti bëre mirë që erdhe. Tani pra, të gjithë jemi të pranishëm përpara Perëndisë, për të dëgjuar të gjitha ato që të janë urdhëruar nga Zoti."
³⁴ Pjetrit iu hap goja dhe tha: "Në të vërtetë po e kuptoj që Perëndia nuk i mban anën askujt,
³⁵ por pranon atë që e ka frikë dhe bën çka është e drejtë, çfarëdo kombi që të jetë.
³⁶ Kjo është fjala që Perëndia u dërgoi bijve të Izraelit, duke predikuar ungjillin e paqes me anë të Jezus Krishtit që është Zot i të gjithëve.
³⁷ Ju e dini atë që ndodhi nëpër tërë Judenë, duke filluar nga Galileja, pas pagëzimit që predikoi Gjoni,
³⁸ se si Perëndia e vajosi Jezusin nga Nazareti me Frymë të Shenjtë dhe me fuqi, dhe se si Ai shkoi anembanë duke bërë mirë dhe duke shëruar të gjithë ata që ishin pushtuar nga djalli, sepse Perëndia ishte me Të.
³⁹ Ne jemi dëshmitarë për të gjitha ato që bëri Ai në tokën e judenjve dhe në Jeruzalem. Ata e vranë duke e varur në një kryq.
⁴⁰ Por Perëndia e ngjalli ditën e tretë dhe e bëri që t’i shfaqet
⁴¹ jo të gjithë njerëzve, por dëshmitarëve që ishin zgjedhur që më parë nga Perëndia, domethënë neve, të cilët hëngrëm dhe pimë me Të pasi u ngjall nga të vdekurit.
⁴² Ai na porositi t’i predikojmë popullit dhe të dëshmojmë që ky është Ai që u caktua nga Perëndia si gjykatës i të gjallëve dhe i të vdekurve.
⁴³ Për Këtë dëshmojnë të gjithë profetët që çdo njeriu, që beson në Të, do t’i falen mëkatet nëpërmjet emrit të Tij."
⁴⁴ Ndërsa Pjetri fliste këto fjalë, Fryma e Shenjtë i pushtoi të gjithë ata që dëgjonin fjalën.
⁴⁵ Besnikët e rrethprerë, që kishin ardhur me Pjetrin, mbetën të mahnitur, që dhurata e Frymës së Shenjtë u derdh edhe mbi kombet.
⁴⁶ Sepse i dëgjonin ata duke folur në gjuhë të ndryshme dhe duke lartësuar Perëndinë. Pastaj Pjetri u përgjigj,
⁴⁷ "A mund të ndalohet që të pagëzohen me ujë këta, të cilët, ashtu si edhe ne, kanë marrë Frymën e Shenjtë?"
⁴⁸ I urdhëroi që të pagëzoheshin në emër të Jezus Krishtit. Pastaj ata kërkuan prej tij që të qëndronte disa ditë.