kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22
kap 23
kap 24
kap 25
kap 26
kap 27
kap 28

Veprat

^1
1 Tregimin e parë, o Teofil, e bëra për të gjitha ato që filloi të bëjë e të mësojë Jezusi,
² deri në ditën kur Ai u ngrit lart, pasi u la porosi, me anë të Frymës së Shenjtë, apostujve që kishte zgjedhur.
³ Pas vuajtjeve që kaloi, Ai iu paraqit atyre i gjallë me shumë prova bindëse. Iu shfaq atyre për dyzet ditë, duke folur për mbretërinë e Perëndisë.
⁴ Kur u mblodhën së bashku, i urdhëroi të mos largoheshin nga Jeruzalemi, por të pritnin premtimin e Atit, të cilin, tha Ai, e keni dëgjuar prej Meje.
⁵ Sepse Gjoni, vërtet pagëzoi me ujë, por ju brenda pak ditëve do të pagëzoheni me Frymën e Shenjtë.
⁶ Pastaj, kur u mblodhën së bashku, ata e pyetën: "Zot, a është kjo koha kur do t’ia rikthesh mbretërinë Izraelit?"
⁷ Ai u tha: "Nuk ju përket juve të dini kohët apo periudhat që ka caktuar Ati me pushtetin e Vet.
⁸ Por ju do të merrni fuqi, kur mbi ju do të vijë Fryma e Shenjtë, dhe do të jeni dëshmitarët e Mi, si në Jeruzalem, ashtu edhe në gjithë Judenë e Samarinë dhe deri në fund të dheut."
⁹ Me të thënë këto, ndërsa ata po e shikonin, Ai u ngrit lart dhe një re ua zhduku prej syve.
¹⁰ Në kohën që i kishin ngulur sytë në qiell, ndërsa Ai po largohej, ja, pranë tyre po qëndronin dy burra me rroba të bardha.
¹¹ "O burra të Galilesë", thanë ata. "Përse qëndroni duke vështruar në qiell? Ky Jezus, që u ngrit lart në qiell, larg prej jush, do të vijë në po atë mënyrë që e patë të largohej në qiell."
¹² Pastaj ata u kthyen në Jeruzalem nga mali që quhet i Ullinjve, që është pranë Jeruzalemit, sa një rrugë të shtune.
¹³ Pasi hynë, u ngjitën në dhomën e sipërme, ku ishin Pjetri, Gjoni, Jakobi, Andrea, Filipi dhe Thomai, Bartolomeu dhe Mateu, Jakobi i Alfeut, Simoni i Zellshmi dhe Juda i biri Jakobit.
¹⁴ Këta të gjithë, me një mendje, i ishin përkushtuar lutjes, së bashku me gratë, me Marinë nënën e Jezusit, dhe me vëllezërit e Tij.
¹⁵ Në ato ditë, Pjetri u ngrit në mes të vëllezërve (grumbulli i njerëzve të mbledhur ishte rreth njëqind e njëzet) dhe tha,
¹⁶ "Vëllezër, duhej të përmbushej Shkrimi, që kishte thënë më parë Fryma e Shenjtë, nëpërmjet gojës së Davidit, për Judën, i cili u bë udhërrëfyesi i atyre që kapën Jezusin.
¹⁷ Sepse ai numërohej si një nga ne dhe gëzoi një pjesë të kësaj shërbese."
¹⁸ (Ky pra, fitoi një arë si shpërblim për të keqen dhe, duke rënë kokëposhtë, plasi në mes dhe i dolën jashtë të gjitha zorrët.
¹⁹ E morën vesh të gjithë ata që banonin në Jeruzalem, saqë ajo arë u quajt në gjuhën e tyre Akeldama, që do të thotë, Ara e Gjakut.)
²⁰ "Sepse është shkruar në librin e Psalmeve: ‘E shkretë iu bëftë shtëpia. Mos pastë njeri që të banojë në të’ dhe ‘Një tjetër i zëntë detyrën.’
²¹ Prandaj, është e domosdoshme që njëri nga ata që na kanë shoqëruar gjatë gjithë kohës që Zoti Jezus hyri dhe doli midis nesh —
²² duke filluar nga pagëzimi i Gjonit deri në ditën kur Ai u mor prej nesh — duhet të bëhet bashkë me ne dëshmitar i ngjalljes së Tij."
²³ Caktuan dy, Jozefin që quhej Barsaba (i mbiquajtur Just), dhe Matian.
²⁴ Pastaj ata u lutën dhe thanë: "Ti, o Zot, njohës i zemrave të të gjithëve, trego cilin nga këta të dy ke zgjedhur,
²⁵ që të zërë vendin e apostullit të kësaj shërbese, të cilin e braktisi Juda për të shkuar në vendin e vet."
²⁶ Hodhën short dhe shorti i ra Matias, i cili u radhit bashkë me të njëmbëdhjetë apostujt.