2
1
Po bėj thirrje, pra, para sė gjithash, qė tė bėhen pėrgjėrime,
lutje, ndėrmjetėsime dhe falėnderime pėr tė gjithė njerėzit,
2 pėr mbretėrit dhe pėr tė gjithė ata qė janė
nė pushtet, qė tė bėjmė jetė nė paqe dhe tė qetė plot me
pėrshpirtshmėri dhe dinjitet.
3 Kjo ėshtė punė e mirė dhe e pėlqyeshme pėr
Perėndinė Shpėtimtarin tonė,
4 i cili dėshiron qė tė gjithė njerėzit tė
shpėtohen dhe tė arrijnė tė njohin tė vėrtetėn.
5 Sepse ka njė Perėndi tė vetėm dhe njė
ndėrmjetės midis Perėndisė dhe njerėzve, njeriu Krishti Jezus,
6 i cili e dha Veten e Vet si shpėrblesė pėr tė
gjithė njerėzit, qė pėr kėtė tė jepet dėshmi nė kohėn e duhur.
7 Pėr kėtė unė u vura predikues dhe apostull (tė
vėrtetėn po them, nuk po gėnjej) dhe mėsues i kombeve nė besim e
nė vėrtetėsi.
8 Prandaj dua qė njerėzit nė ēdo vend tė luten,
duke ngritur lart duart e shenjta, pa zemėratė dhe pa grindje.
9 Po ashtu, dua qė edhe gratė ta stolisin veten
hijshėm, me cipė dhe urtėsi, jo me gėrsheta e ar, as me margaritarė
e me petka tė shtrenjta,
10 por me vepra tė mira, siē u ka hije grave qė
pranojnė hapur se i shėrbejnė Perėndisė.
11 Le tė mėsojė gruaja nė heshtje dhe nė
nėnshtrim tė plotė.
12 Por nuk lejoj qė gruaja tė japė mėsim, as tė
pėrdorė pushtet mbi burrin, por tė qėndrojė nė heshtje.
13 Sepse Adami u krijua i pari, pastaj Eva.
14 Nuk ishte Adami ai qė u mashtrua, por gruaja u
mashtrua dhe ra nė mėkat.
15 Por ato do tė shpėtojnė nėpėrmjet lindjes sė
fėmijėve nėse tregohen tė matura duke qėndruar nė besim, dashuri
dhe shenjtėrim.
|