kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16

Romakeve

^9
1 Po them të vërtetën në Krishtin, nuk po gënjej, ndërgjegjja ime dëshmon për mua në Frymën e Shenjtë,
² se kam trishtim të madh dhe ankth të vazhdueshëm në zemër.
³ Sepse do të doja që unë vetë të isha mallkuar, i ndarë nga Krishti për shkak të vëllezërve të mi, të farefisit tim sipas mishit,
⁴ të cilët janë izraelitë, të cilëve u përket birësimi, lavdia, besëlidhjet, dhënia e Ligjit, shërbesa në tempull dhe premtimet.
⁵ Të tyre janë etërit dhe prej tyre, sipas mishit, vjen Krishti, që është mbi të gjitha, Perëndi, i bekuar përjetë. Amen.
⁶ Por megjithatë fjala e Perëndisë nuk ka rënë poshtë. Sepse jo të gjithë ata që rrjedhin nga Izraeli janë izraelitë.
⁷ Edhe pse janë nga farë e Abrahamit nuk janë të gjithë fëmijë të tij. Përkundrazi, "Nëpërmjet Isakut do të quhen pasardhësit e tu."
⁸ Domethënë, jo ata që janë fëmijët e mishit janë fëmijë të Perëndisë, por vetëm fëmijët e premtimit llogariten si pasardhës.
⁹ Sepse kjo është fjala e premtimit: "Në këtë kohë do të vij dhe Sara do të ketë një djalë."
¹⁰ Dhe jo vetëm kjo, por ishte edhe Rebeka, që mbeti shtatëzënë nga një burrë, Isaku, ati ynë.
¹¹ Sepse, vërtet fëmijët nuk kishin lindur ende, as nuk kishin bërë ndonjë gjë të mirë apo të ligë, që qëllimi i Perëndisë i bazuar në zgjedhjen të mbetej,
¹² jo nga veprat por nga Ai që thërret – asaj iu tha: "Më i madhi do t’i shërbejë më të voglit."
¹³ Ashtu siç është shkruar: "Jakobin e desha, por Ezaun e urreva."
¹⁴ Çfarë do të themi atëherë? Mos ka padrejtësi te Perëndia? Larg qoftë!
¹⁵ Sepse Moisiut i thotë: "Do të kem mëshirë për këdo që mëshiroj dhe do të kem dhembshuri për këdo që më dhimbset."
¹⁶ Kështu pra, nuk varet nga ai që dëshiron, as nga ai që vrapon, por prej Perëndisë që mëshiron.
¹⁷ Sepse Shkrimi i thotë Faraonit: "Pikërisht për këtë të ngrita, që të tregoj tek ti fuqinë Time dhe që emri Im të shpallet në gjithë tokën."
¹⁸ Kështu pra, Ai mëshiron kë do vetë dhe i ngurtëson zemrën kujt do vetë.
¹⁹ Do të më thuash pra: "Përse atëherë Ai gjen ende gabime? Sepse, kush i bën dot ballë vullnetit të Tij?"
²⁰ Por, kush je ti, o njeri që bën fjalë me Perëndinë? Mos do t’i thotë sendi i formuar atij që e formoi: "Përse më bëre kështu?"
²¹ A nuk ka vallë fuqi poçari mbi argjilën që nga po ai brumë të bëjë një enë për përdorim fisnik dhe një tjetër për përdorim të rëndomtë?
²² Po sikur Perëndia, duke dashur të tregojë zemërimin e Vet dhe të bëjë të njohur fuqinë e Vet, të ketë duruar me mundim të madh enë zemërimi të përgatitura për shkatërrim?
²³ Po sikur ta ketë bërë këtë që t’ua bëjë të ditur pasurinë e lavdisë së Vet enëve të mëshirës, të cilat i ka parapërgatitur për lavdi,
²⁴ dmth neve, të cilët edhe na thirri, jo vetëm nga judenjtë por edhe nga kombet?
²⁵ Siç thotë Ai edhe tek Ozea: "Do ta quaj ‘populli im’ atë që nuk është populli im dhe ‘të dashur’ atë që nuk është i dashur"
²⁶ dhe "Do të ndodhë që atje ku u është thënë atyre: ‘Ju nuk jeni populli im,’ atje ata do të quhen bij të Perëndisë së gjallë."
²⁷ Kurse Isaia thërret për Izraelin: "Edhe sikur numri i bijve të Izraelit të jetë si rëra e detit, pjesa që mbetet do të shpëtohet;
²⁸ sepse Zoti, do ta përmbushë plotësisht dhe me shpejtësi fjalën e Vet mbi tokë."
²⁹ Ashtu si ka thënë më parë Isaia: "Po të mos na kishte lënë pasardhës Zoti i Ushtrive, ne do të ishim bërë si Sodoma dhe do t’i ngjanim Gomorrës."
³⁰ Çfarë do të themi atëherë? Që kombet, të cilat nuk ndiqnin drejtësinë, e kanë arritur drejtësinë, atë drejtësi që vjen prej besimit;
³¹ por Izraeli, që ndoqi një ligj drejtësie, nuk arriti te ligji.
³² Përse? Sepse nuk e ndoqën nëpërmjet besimit, por sikur të ishte prej veprave. Ata u penguan në gurin e pengesës,
³³ siç është shkruar: "Ja, po vë në Sion gur pengese dhe shkëmb shkandulli dhe ai që beson në Të nuk do të turpërohet."