kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16

Romakeve

^7
1 Apo nuk e dini, o vëllezër, (po u flas atyre që e njohin ligjin), se ligji sundon mbi njeriun për aq kohë sa ai jeton?
² Për shembull, gruaja e martuar është e lidhur me anë të ligjit me të shoqin përsa kohë ai jeton. Por nëse i shoqi vdes, ajo çlirohet nga ligji i martesës.
³ Kështu pra, nëse gjatë kohës që i jeton i shoqi, ajo bashkohet me një burrë tjetër, do të quhet shkelëse kurore. Por po t’i vdesë i shoqi, ajo është e çliruar nga ligji, kështu që ajo nuk bën tradhti bashkëshortore, megjithëse bashkohet me një burrë tjetër.
⁴ Prandaj, o vëllezërit e mi, edhe ju jeni të vdekur për Ligjin nëpërmjet trupit të Krishtit, që të bashkoheni me një tjetër, me Atë që u ngjall nga të vdekurit, që të japim fryte për Perëndinë.
⁵ Sepse kur ishim në mish, pasionet mëkatare, që lindnin nëpërmjet Ligjit, vepronin në gjymtyrët tona që të sillnin fryt për vdekjen.
⁶ Por tani, duke qenë të vdekur ndaj atij prej të cilit ishim të pushtuar, jemi çliruar nga Ligji, që të shërbejmë në Frymën e re, dhe jo sipas mënyrës së vjetër të ligjit të shkruar.
⁷ Çfarë do të themi atëherë? A është Ligji mëkat? Mos qoftë e thënë! Përkundrazi, nuk do ta kisha njohur mëkatin, veçse nëpërmjet Ligjit. Sepse nuk do ta kisha njohur lakminë po të mos thoshte Ligji: "Mos lakmo!"
⁸ Por mëkati, duke marrë shkas nga urdhërimi, krijoi tek unë çdo dëshirë lakmitare; sepse jashtë Ligjit mëkati është i vdekur.
⁹ Dikur unë jetoja pa Ligjin; por kur erdhi urdhërimi, mëkati u ngjall dhe unë vdiqa.
¹⁰ Pashë që urdhërimi, i cili do të sillte jetën, më solli vdekjen.
¹¹ Sepse mëkati, duke marrë shkas nga urdhërimi, më mashtroi dhe me anë të tij më vrau.
¹² Ligji pra, është i shenjtë dhe urdhërimi është i shenjtë, i drejtë dhe i mirë.
¹³ Pra, a u bë e mira vdekje për mua? Mos ndodhtë kurrë! Përkundrazi, mëkati, që të dukej mëkat, shkaktoi vdekje tek unë nëpërmjet së mirës, që mëkati nëpërmjet urdhërimit të bëhej tej mase mëkatues.
¹⁴ Sepse ne e dimë që Ligji ka të bëjë me frymën; por unë jam prej mishi, i shitur si skllav te mëkati.
¹⁵ Sepse atë që bëj, nuk e marr vesh; sepse nuk bëj atë që dua të bëj, por bëj pikërisht atë që urrej.
¹⁶ Por nëse bëj atë që nuk dua të bëj, pajtohem me Ligjin duke pohuar se është i mirë.
¹⁷ Dhe tani, nuk jam më unë që e bëj atë, por mëkati që banon tek unë.
¹⁸ Sepse e di që asgjë e mirë nuk banon në mua, domethënë në mishin tim; sepse tek unë ekziston dëshira për të bërë të mirën, por nuk mundem ta bëj dot.
¹⁹ Sepse të mirën që dëshiroj nuk e bëj; por bëj të keqen që nuk dëshiroj.
²⁰ Por, nëse unë bëj atë që nuk dua, nuk jam më unë ai që e bëj atë, por është mëkati që banon tek unë.
²¹ Pra, duke dashur të bëj të mirën, gjej këtë ligj, që e keqja është e pranishme tek unë.
²² Sepse, në brendësinë time, gjej kënaqësi në ligjin e Perëndisë,
²³ por shoh një ligj tjetër në gjymtyrët e trupit tim, duke luftuar kundër ligjit të mendjes sime dhe duke më bërë skllav të ligjit të mëkatit, që vepron në gjymtyrët e mia.
²⁴ Ç’njeri i mjerë jam! Kush do të më shpëtojë nga ky trup i caktuar për këtë vdekje?
²⁵ Qoftë falënderuar Perëndia nëpërmjet Jezus Krishtit, Zotit tonë! Kështu pra, nga njëra anë unë me mendje i shërbej ligjit të Perëndisë, por nga ana tjetër, me mish, ligjit të mëkatit.