kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16

Romakeve

^4
1 Pra, çfarë do të themi ne, se ka arritur ati ynë Abrahami sipas mishit?
² Sepse nëse Abrahami u shfajësua me anë të veprave, ai ka me se të mburret, por jo përpara Perëndisë.
³ Sepse çfarë thotë Shkrimi? "Abrahami i besoi Perëndisë dhe kjo iu llogarit si drejtësi."
⁴ Atij që punon, paga nuk i llogaritet si dhuratë, por si borxh.
⁵ Por atij që nuk punon, por beson në Atë që shfajëson të paperëndishmit, besimi i llogaritet si drejtësi.
⁶ Ashtu si e përshkruan edhe Davidi lumturinë e njeriut, të cilit Perëndia ia llogarit drejtësinë jashtë veprave.
⁷ "Lum ata të cilëve u janë falur veprat e paligjshme dhe u janë mbuluar mëkatet."
⁸ Lum ai njeri të cilit Zoti nuk do t’ia llogarisë fare mëkatin ."
⁹ Pra, ky bekim vlen vetëm për ata që janë rrethprerë, apo edhe për ata që nuk janë rrethprerë? Sepse ne themi: "Besimi iu llogarit Abrahamit si drejtësi."
¹⁰ Si u llogarit kjo atëherë? Kur ai ishte i rrethprerë apo i parrethprerë? Jo kur ishte i rrethprerë, por kur ishte i parrethprerë.
¹¹ Ai mori shenjën e rrethprerjes, si vulë të drejtësisë së besimit që e kishte kur ende nuk ishte i rrethprerë. Pra, ai është ati i të gjithë atyre që besojnë, megjithëse i parrethprerë, që edhe atyre t’u llogaritet si drejtësi.
¹² Ai është gjithashtu ati i rrethprerjes, për ata që jo vetëm janë rrethprerë, por edhe për ata që ecin në gjurmët e besimit të atit tonë Abraham, kur ai nuk ishte rrethprerë.
¹³ Sepse premtimi që Abrahami do të ishte trashëgimtar i botës, nuk iu dha atij apo pasardhësve të tij nëpërmjet Ligjit, por nëpërmjet drejtësisë që vjen nga besimi.
¹⁴ Sepse po të bëheshin trashëgimtarë ata të Ligjit, besimi do të bëhej i kotë dhe premtimi do të zhvlerësohej;
¹⁵ sepse Ligji krijon zemërim, ndërsa aty ku nuk ka ligj nuk ka as shkelje.
¹⁶ Prandaj premtimi vjen prej besimit, që të vijë sipas hirit, me qëllim që ai t’i sigurohet çdo pasardhësi, jo vetëm atij të Ligjit, por edhe atij të besimit të Abrahamit. Ai është atë për ne të gjithë,
¹⁷ (siç është shkruar: "Të kam bërë atë të shumë kombeve.") Ai është atë para Atij të cilin ai besoi, Perëndisë, që i kthen në jetë të vdekurit dhe që i thërret gjërat që nuk janë, sikur të ekzistojnë.
¹⁸ Abrahami pati besim kundër çdo shprese, se do të bëhej atë i shumë kombeve, sipas asaj që i ishte thënë: "Kështu do të jenë pasardhësit e tu."
¹⁹ Pa u lëkundur në besim, ai mendoi për trupin e vet, tashmë gati të vdekur, meqë ishte rreth njëqind vjeç, dhe për barkun e vdekur të Sarës.
²⁰ Sa për premtimin e Perëndisë, ai nuk u lëkund me mosbesim, por u forcua në besim dhe i dha lavdi Perëndisë.
²¹ Ai ishte plotësisht i bindur se Perëndia do të bënte atë që kishte premtuar.
²² Prandaj edhe kjo iu llogarit atij si drejtësi.
²³ Fjalët "kjo iu llogarit si drejtësi" nuk u shkruan vetëm për atë,
²⁴ por edhe për ne, të cilëve do të na llogaritet, ne që besojmë tek Ai që ka ngjallur nga të vdekurit Jezusin, Zotin tonë,
²⁵ i cili iu dorëzua vdekjes për shkak të fajeve tona dhe u ngjall për shfajësimin tonë.