kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16

Romakeve

^14
1 Pranojeni atë që është i dobët në besim, pa vënë në diskutim mëdyshjet e tij.
² Dikë, besimi i vet e lejon të hajë gjithçka, por dikush tjetër, që ka besim të dobët, ha vetëm perime.
³ Ai që ha, të mos e përbuzë atë që nuk ha dhe ai që nuk ha, të mos e gjykojë atë që ha, sepse Perëndia e ka pranuar atë.
⁴ Kush je ti që gjykon shërbyesin e tjetrit? Ngrihet ose bie, kjo është punë e të zotit, por do të qëndrojë më këmbë, sepse Zoti është në gjendje ta bëjë të qëndrojë.
⁵ Sepse dikush e dallon ditën nga dita dhe një tjetër i vlerëson të gjitha ditët njësoj. Por le të jetë secili plotësisht i bindur në mendjen e vet.
⁶ Ai që e vlerëson një ditë, e vlerëson për Zotin dhe ai që ha, ha për Zotin, sepse falënderon Perëndinë; ai që nuk ha, e përmban veten për Zotin dhe falënderon Perëndinë.
⁷ Sepse askush prej nesh nuk jeton për veten e vet dhe askush nuk vdes për veten e vet.
⁸ Nëse jetojmë, jetojmë për Zotin; edhe nëse vdesim, vdesim për Zotin; pra, edhe po të rrojmë ose edhe po të vdesim, ne jemi të Zotit.
⁹ Sepse për këtë vdiq Krishti dhe u kthye përsëri në jetë, që të ishte Zot i të vdekurve dhe i të gjallëve.
¹⁰ Po ti, përse e gjykon vëllanë tënd? Përse e përbuz edhe ti vëllanë tënd? Sepse ne të gjithë do të dalim përpara fronit të gjykimit të Perëndisë.
¹¹ Sepse është shkruar: "Unë rroj, thotë Zoti; përpara Meje do të përulet çdo gju; dhe çdo gjuhë do t’i thurë lavdi Perëndisë."
¹² Kështu pra, secili prej nesh do t’i japë llogari Perëndisë për veten e vet.
¹³ Prandaj le të mos e gjykojmë më njëri-tjetrin. Përkundrazi mendoni të mos bëheni shkak pengese ose shkandulli ndaj vëllait.
¹⁴ E di dhe jam i bindur në Zotin Jezus se asgjë nuk është e papastër në vetvete; nëse dikush mendon se diçka është e papastër, për të është e papastër.
¹⁵ Sepse po të trishtohet vëllai yt për shkak të ushqimit tënd, ti nuk ecën më sipas dashurisë. Mos lejo që me ushqimin tënd të humbasë ai për të cilin vdiq Krishti.
¹⁶ Prandaj le të mos shahet ajo që për ju është e mirë.
¹⁷ Sepse mbretëria e Perëndisë nuk është çështje ngrënieje ose pirjeje, por është drejtësi, paqe dhe gëzim në Frymën e Shenjtë.
¹⁸ Ai që i shërben Krishtit në këtë mënyrë pëlqehet nga Perëndia dhe vlerësohet nga njerëzit.
¹⁹ Kështu pra, le të mos kursejmë asnjë përpjekje për të bërë ato punë që janë për paqen dhe për ndërtimin e ndërsjellë.
²⁰ Mos e prish punën e Perëndisë për shkak të të ngrënit. Vërtet çdo gjë është e pastër, por është keq për një njeri të hajë duke vënë shkandull me ngrënien e tij.
²¹ Mirë është të mos hash mish, as të mos pish verë, as të bësh ndonjë gjë për të cilën mund të shkandullohet vëllai yt.
²² Besimin që ti ke, mbaje për veten tënde përpara Perëndisë. Lum ai që nuk e dënon veten për çka miraton.
²³ Por ai që ka dyshime, po të hajë, është i dënuar, sepse nuk vepron nga besimi; sepse çdo gjë që nuk vjen prej besimit, është mëkat.