kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16

Romakeve

^11
1 Atëherë pyes, mos vallë Perëndia e hodhi poshtë popullin e Vet? Kurrë mos qoftë e thënë! Sepse edhe unë jam izraelit, nga farë e Abrahamit, i fisit të Beniaminit.
² Perëndia nuk e hodhi poshtë popullin e Vet, të cilin e ka njohur që më parë. Apo nuk e dini çfarë thotë Shkrimi për Elian, se si i drejtohet Perëndisë kundër Izraelit?
³ "O Zot, kanë vrarë profetët e Tu, kanë rrëzuar altarët e Tu. Unë mbeta pas i vetëm dhe ata po kërkojnë të më vrasin."
⁴ Por çfarë i thotë zëri hyjnor? "Kam lënë për Vete shtatë mijë burra, të cilët nuk i kanë rënë në gjunjë Baalit."
⁵ Po kështu pra, edhe në kohën e tanishme është lënë një mbetje, që Perëndia ka zgjedhur me anë të hirit të Vet.
⁶ Por nëse është prej hirit, nuk është më prej veprave, përndryshe hiri nuk është më hir.
⁷ Çfarë atëherë? Atë që kërkonte Izraeli, këtë nuk e ka marrë, por e morën ata që u zgjodhën, dhe zemrat e të tjerëve u bënë të ngurta;
⁸ siç është shkruar: "Perëndia u dha atyre një frymë që i hutoi, sy që të mos shihnin dhe veshë që të mos dëgjonin, deri në ditën e sotme."
⁹ Davidi thotë: "U bëftë sofra e tyre kurth e lak, shkandull dhe shpagim për ta.
¹⁰ U errësofshin sytë e tyre, që të mos shohin, dhe bëji të kërrusin kurrizin përgjithmonë."
¹¹ Atëherë pyes, mos vallë ata u penguan që të rrëzohen? Larg qoftë! Përkundrazi, nga rrëzimi i tyre u erdhi shpëtimi kombeve, që t’i bënte ata ziliqarë.
¹² Nëse rrëzimi i tyre është pasuri për botën dhe dështimi i tyre është pasuri për kombet, sa më tepër pasuri do të sjellë pjesëmarrja e tyre e plotë!
¹³ Po ju them juve o kombe. Përderisa unë jam apostull i kombeve, e ngre lart shërbesën time,
¹⁴ me shpresën që t’i bëj disi ziliqarë ata të mishit tim dhe t’i shpëtoj disa prej tyre.
¹⁵ Sepse nëse hedhja poshtë e tyre është pajtim i botës, ç’gjë tjetër do të jetë pranimi i tyre, veçse jetë prej të vdekurve?
¹⁶ Nëse majaja është e shenjtë, po ashtu është edhe brumi; nëse rrënja është e shenjtë, po ashtu janë edhe degët.
¹⁷ Por nëse këputen disa prej degëve, dhe ti, duke qenë ullastër, u shartove tek ta dhe u bëre pjesë e rrënjës që shëndosh pemën e ullirit,
¹⁸ mos iu mburr degëve. Por nëse mburresh, nuk je ti që mban rrënjën, por rrënja të mban ty.
¹⁹ Do të thuash pra: "Degët u këputën që të shartohem unë."
²⁰ Mirë, ato u këputën nga mosbesimi i tyre, por ti qëndron nëpërmjet besimit tënd. Mos e mbaj veten lart, por ki frikë;
²¹ sepse nëse Perëndia nuk i kurseu degët e natyrshme, [ndoshta] as ty nuk do të të kursejë.
²² Të kesh parasysh pra, mirësinë dhe rreptësinë e Perëndisë; për ata që ranë është rreptësia, por për ty, është mirësia e Perëndisë, po të mbetesh në mirësinë e Tij; përndryshe, edhe ti do të pritesh.
²³ Edhe ata, po të mos ngulin këmbë në mosbesim, do të shartohen; sepse Perëndia është në gjendje t’i shartojë ata përsëri.
²⁴ Sepse, nëse ti u këpute nga ajo që është ullastër prej natyre dhe u shartove kundër natyrës në ulli të butë, aq më tepër ata që janë degë të natyrshme, do të shartohen në drurin e vet të ullirit.
²⁵ Sepse nuk dua, o vëllezër, që ju të mos e dini këtë të fshehtë, që të mos jeni mendjemëdhenj: ngurtësimi ka rënë mbi një pjesë të Izraelit, derisa të kenë hyrë të gjitha kombet.
²⁶ Atëherë i gjithë Izraeli do të shpëtohet; siç është shkruar: "Çlirimtari do të vijë nga Sioni dhe do të largojë çdo mosbesim te Perëndia nga pasardhësit e Jakobit.
²⁷ Dhe kjo do të jetë besëlidhja Ime me ta, kur t’ua kem hequr mëkatet."
²⁸ Përsa i takon ungjillit ata janë armiq për shkakun tuaj, por përsa i takon zgjedhjes ata janë të dashur për shkak të etërve.
²⁹ Sepse dhuntitë dhe thirrja e Perëndisë janë të pakthyeshme.
³⁰ Sepse, siç ishit ju dikur të pabindur ndaj Perëndisë, por që tani u mëshiruat për shkak të mosbindjes së tyre,
³¹ po kështu edhe këta tani u treguan të pabindur, që me anë të mëshirës që fituat ju, të mëshirohen edhe ata.
³² Sepse Perëndia ia nënshtroi të gjithë njerëzit mosbindjes, që t’i mëshironte të gjithë.
³³ O thellësi e pasurisë, e mençurisë dhe e dijes së Perëndisë! Sa të pazbulueshme janë gjykimet e Tij dhe sa të pakapshme janë udhët e Tij!
³⁴ Sepse kush e ka njohur mendjen e Zotit? Kush u bë këshilltar i Tij?
³⁵ Kush i ka dhënë Atij më parë, që Ai t’ia kthejë shpërblimin?
³⁶ Sepse prej Tij, nëpërmjet Tij dhe për Të janë të gjitha gjërat. Atij i qoftë lavdia përjetë. Amen.