kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16

Romakeve

^1
1 Pali, shërbëtor i Krishtit Jezus, i thirrur për të qenë apostull, i veçuar për ungjillin e Perëndisë,
² të cilin Ai e kishte premtuar që më parë nëpërmjet profetëve të vet në Shkrimet e Shenjta,
³ për Birin e vet, që kishte lindur nga farë e Davidit sipas mishit,
⁴ i cili u shpall Bir i Perëndisë me fuqi sipas Frymës së shenjtërisë nga ngjallja e të vdekurve: Jezus Krishti Zoti ynë.
⁵ Nëpërmjet Tij kemi marrë hir dhe apostullim për të arritur bindjen në besim ndër të gjitha kombet, për hir të emrit të Tij.
⁶ Edhe ju jeni ndër ata që janë thirrur nga Jezus Krishti.
⁷ Të gjithë atyre që janë në Romë, të dashurit e Perëndisë, të thirrur për të qenë shenjtër: Hir mbi ju dhe paqe nga Perëndia Ati ynë dhe Zoti Jezus Krisht.
⁸ Së pari falënderoj Perëndinë tim nëpërmjet Jezus Krishtit për të gjithë ju, sepse besimi juaj po shpallet në tërë botën.
⁹ Sepse Perëndia, të cilit i shërbej me gjithë zemër në predikimin e ungjillit të Birit të Tij, është dëshmitari im se si ju kujtoj vazhdimisht,
¹⁰ duke kërkuar gjithmonë në lutjet e mia, që tani në njëfarë mënyre me vullnetin e Perëndisë të arrij më në fund të vij tek ju.
¹¹ Sepse kam shumë dëshirë t’ju shoh që t’ju jap juve ndonjë dhunti Fryme që ju të bëheni të fortë,
¹² domethënë, t’i japim zemër njëri-tjetrit nëpërmjet besimit të përbashkët, tuajit dhe timit.
¹³ Nuk dua që ju të mos e dini, vëllezër, se shpeshherë kam pasur ndër mend të vij tek ju (por deri tani jam penguar), që të kisha edhe midis jush ndonjë fryt, siç kam pasur në pjesën tjetër të kombeve.
¹⁴ U jam borxhli si grekëve edhe të huajve, si atyre me mend ashtu edhe atyre pa mend.
¹⁵ Kështu, sa për mua, jam gati t’ju predikoj ungjillin edhe juve që jeni në Romë.
¹⁶ Sepse nuk më vjen turp për ungjillin, sepse ai është fuqi e Perëndisë për shpëtimin për këdo që beson, më parë për judeun e pastaj për grekun.
¹⁷ Sepse në të zbulohet drejtësia e Perëndisë që është fund e krye nga besimi, siç është shkruar: ‘I drejti do të jetojë prej besimit’.
¹⁸ Sepse zemërimi i Perëndisë zbulohet prej qiellit kundër çdo papërshpirtërie dhe çdo paudhësie të njerëzve që e mbysin të vërtetën me paudhësi,
¹⁹ sepse ajo që mund të njihet për Perëndinë shfaqet ndër ta; sepse Perëndia ua ka shfaqur atyre.
²⁰ Sepse cilësitë e Tij të padukshme, fuqia e Tij e përjetshme dhe hyjnia e Tij janë parë qartë që nga krijimi i botës, duke u kuptuar nëpërmjet atyre që janë bërë, kështu që ata të mos kenë shfajësim.
²¹ Sepse megjithëse e njohën Perëndinë, nuk i dhanë lavdi, as nuk e falënderuan si Perëndi, por u bënë të marrë në arsyetimet e tyre, dhe zemra e tyre e pamend u errësua.
²² Duke pohuar se janë të mençur, ata u bënë të marrë,
²³ dhe e këmbyen lavdinë e Perëndisë së pavdekshëm me një shëmbëlltyrë në formën e njeriut të vdekshëm, të zogjve, të kafshëve katërkëmbëshe dhe të zvaranikëve.
²⁴ Prandaj Perëndia i braktisi ata në papastërtinë e epsheve të zemrave të tyre, që trupat e tyre të çnderohen me njëri-tjetrin.
²⁵ Sepse e shkëmbyen të vërtetën e Perëndisë me një gënjeshtër dhe adhuruan dhe i shërbyen krijesës në vend të Krijuesit, që është i bekuar përjetë. Amen.
²⁶ Prandaj Perëndia i braktisi ata në pasionet çnderuese, sepse edhe femrat e tyre i shkëmbyen marrëdhëniet e natyrshme me ato kundër natyrës.
²⁷ Po ashtu edhe meshkujt, duke lënë marrëdhënien e natyrshme me femrën, u dogjën në epshe ndaj njëri-tjetrit, mashkull me mashkull duke kryer akte të turpshme dhe duke marrë në vetvete shpagimin e merituar për fajin e tyre.
²⁸ Meqë menduan se nuk ia vlen ta njohin Perëndinë, Perëndia i la me mendje të çoroditur, për të bërë ato që nuk janë të hijshme,
²⁹ të mbushur me çdo paudhësi, ligësi, lakmi, keqdashje; plot smirë, vrasje, grindje, mashtrim, poshtërsi; ata janë thashethemexhinj,
³⁰ shpifësa, urryes të Perëndisë, fyes, arrogantë, mburravecë, trillues ligësish, të pabindur ndaj prindërve,
³¹ të pamend, të pabesë, pa zemër, të pamëshirshëm.
³² Megjithëse e njohin gjykimin e drejtë të Perëndisë, që kush bën të këtilla gjëra meriton vdekjen, ata jo vetëm që vazhdojnë t’i bëjnë ato, por edhe miratojnë ata që i kryejnë.