kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22
kap 23
kap 24
kap 25
kap 26
kap 27
kap 28

Mateu

^9
1 Pasi hipi në një lundër, kaloi matanë dhe erdhi në qytetin e Vet.
² I sollën një të paralizuar të shtrirë në një hasër dhe Jezusi, kur pa besimin e tyre, i tha të paralizuarit: "Mbahu, o bir, mëkatet e tua të janë falur."
³ Dhe ja, disa prej skribëve thanë me vete: "Ky po blasfemon."
⁴ Jezusi, duke ditur mendimet e tyre, tha: "Përse mendoni gjëra të liga në zemrat tuaja?
⁵ Çfarë është më e lehtë, të thuash: ‘Të janë falur mëkatet’, apo të thuash: ‘Ngrihu dhe ec’?
⁶ Por që ta dini se Biri i Njeriut ka pushtet mbi tokë për të falur mëkatet" – pastaj i tha të paralizuarit: "Ngrihu, merr hasrën dhe shko në shtëpi!"
⁷ Ai u ngrit dhe u largua për në shtëpi të vet.
⁸ Kur turmat e panë këtë, u mbushën me frikë dhe lëvduan Perëndinë që u kishte dhënë njerëzve një pushtet të tillë.
⁹ Si u largua prej andej, Jezusi pa një njeri, që quhej Mate, i cili ishte ulur në banakun e tagrambledhësit dhe i tha: "Më ndiq." Mateu u ngrit dhe i shkoi pas.
¹⁰ Dhe ndodhi që ndërsa Jezusi ishte shtruar pranë tryezës në shtëpinë e Mateut, erdhën shumë tagrambledhës e mëkatarë dhe u shtruan për të ngrënë bashkë me Jezusin dhe dishepujt e Tij.
¹¹ Farizenjtë, kur e panë këtë, u thanë dishepujve të Tij: "Përse po ha Mjeshtri juaj bashkë me tagrambledhësit e mëkatarët?"
¹² Kur e dëgjoi këtë, Ai tha: "Nuk kanë nevojë për mjek të shëndoshët, por të sëmurët.
¹³ Por shkoni e mësoni ç’do të thotë kjo: ‘Dua mëshirë dhe jo flijim’, sepse nuk kam ardhur t’u bëj thirrje për pendim të drejtëve, por mëkatarëve."
¹⁴ Pastaj Atij iu afruan dishepujt e Gjonit dhe thanë: "Përse ne dhe farizenjtë agjërojmë [shpesh], ndërsa dishepujt e Tu nuk agjërojnë?"
¹⁵ Jezusi u tha: "Si mund të mbajnë zi dasmorët për sa kohë që dhëndri është me ta? Por do të vijnë ditët kur do t’u merret dhëndri dhe atëherë ata do të agjërojnë.
¹⁶ Askush nuk vë arnë prej pëlhure të re në një rrobë të vjetër, sepse arna e re e gris rrobën dhe grisja hapet më tepër.
¹⁷ As nuk hedhin verë të re në kacekë të vjetër; përndryshe kacekët çahen, vera derdhet dhe kacekët prishen; por verën e re e hedhin në kacekë të rinj dhe kështu të dy ruhen."
¹⁸ Ndërsa u thoshte këto gjëra, erdhi një nga paria e vendit, u përkul para Tij dhe tha: "Sapo vdiq ime bijë. Eja e vër dorën Tënde mbi të dhe ajo do të jetojë."
¹⁹ Jezusi u ngrit dhe filloi t’i shkojë pas bashkë me dishepujt e Vet.
²⁰ Dhe ja, një grua që kishte dymbëdhjetë vjet që vuante nga gjakrrjedhja, iu afrua nga prapa dhe i preku kindin e rrobës;
²¹ sepse thoshte me vete: "Veç t’ia prek pak rrobën dhe do të shërohem."
²² Jezusi u kthye dhe, kur e pa, i tha: "Guxim, bija Ime, besimi yt të ka shëruar." Dhe që nga ai çast gruaja u shërua.
²³ Kur Jezusi erdhi në shtëpinë e të parit të vendit dhe, kur pa fyelltarët dhe turmën që bënte zhurmë,
²⁴ u tha: "Largohuni, sepse vajza nuk ka vdekur, por po fle." Ata filluan të qeshin me Të.
²⁵ Por kur nxorën jashtë turmën, Ai hyri brenda, e zuri vajzën për dore dhe ajo u ngrit.
²⁶ Lajmi për këtë u përhap në mbarë atë vend.
²⁷ Pasi u largua prej andej, Jezusit i shkuan pas dy të verbër, duke thirrur e duke thënë: "Ki mëshirë për ne, o Bir i Davidit."
²⁸ Sapo hyri në shtëpi, iu afruan të verbrit dhe Jezusi u tha: "A besoni se mund ta bëj këtë?" Ata i thanë: "Po, Zot."
²⁹ Pastaj u preku sytë, duke thënë: "U bëftë sipas besimit tuaj!"
³⁰ Atyre u erdhi shikimi dhe Jezusi i paralajmëroi në mënyrë të rreptë, duke thënë: "Shikoni, askush të mos e marrë vesh."
³¹ Por ata, sapo dolën, e përhapën lajmin për Të në mbarë atë vend.
³² Dhe ja, ndërsa ata po dilnin, i sollën Jezusit një të pagojë, të pushtuar nga demoni.
³³ Kur demoni u dëbua, i pagoji foli dhe turma mbeti e mrekulluar, duke thënë: "Kurrë nuk është parë një gjë e tillë në Izrael."
³⁴ Por farizenjtë thoshin: "Ai i dëbon demonët me anë të të parit të demonëve."
³⁵ Jezusi shkonte nëpër gjithë qytetet e fshatrat duke mësuar njerëzit ndër sinagogat e tyre, duke predikuar lajmin e mirë të mbretërisë dhe duke shëruar çdo sëmundje e çdo lëngatë.
³⁶ Kur pa turmat, ndjeu dhembshuri për to, sepse ishin të rraskapitura dhe të lëna pas dore, si dhentë pa bari.
³⁷ Pastaj u tha dishepujve të Vet: "Të korrat janë të bollshme, por argatët janë të paktë.
³⁸ Prandaj, kërkojini Zotit të të korrave, që Ai të nxjerrë argatë në të korrat e Veta."