kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22
kap 23
kap 24
kap 25
kap 26
kap 27
kap 28

Mateu

^8
1 Kur zbriti nga mali, Atij i shkuan pas turma të mëdha.
² Dhe ja, iu afrua një i gërbulur, u ul në gjunjë para Tij dhe tha: "Zot, po të duash, Ti mund të më pastrosh."
³ Jezusi zgjati dorën, e preku dhe tha: "Po, dua, qofsh i pastruar!", dhe menjëherë gërbula iu pastrua.
⁴ Jezusi i tha: "Shiko se mos i thua njeriu; por shko, paraqitu te prifti dhe çoji dhuratën që ka urdhëruar Moisiu, që ta kesh si dëshmi për ta."
⁵ Kur hyri në Kapernaum, iu afrua një kryeqindës, duke e lutur,
⁶ dhe tha: "Zot, shërbëtori im dergjet ulok në shtëpi dhe po heq të zitë e ullirit."
⁷ Jezusi i tha: "Do të vij Unë dhe do ta shëroj."
⁸ Kryeqindësi iu përgjigj dhe i tha: "Zot, nuk jam i denjë që Ti të hysh nën pullazin tim, por vetëm thuaj një fjalë dhe shërbëtori im do të shërohet,
⁹ sepse edhe unë jam njeri i varur nga të tjerët dhe kam nën vete ushtarë; dhe i them këtij: ‘Shko’ dhe ai shkon, e i them një tjetri: ‘Eja’ dhe ai vjen, dhe i them shërbëtorit tim: ‘Bëje këtë’ dhe ai e bën."
¹⁰ Jezusi, kur dëgjoi këto, u mrekullua dhe u tha atyre që i vinin pas: "Me të vërtetë po ju them, asnjë njeri nuk kam gjetur në Izrael me kaq shumë besim.
¹¹ Po ju them që shumë do të vijnë nga Lindja dhe nga Perëndimi dhe do të shtrohen në tryezë me Abrahamin, Isakun dhe Jakobin, në mbretërinë e qiejve,
¹² kurse bijtë e mbretërisë do të flaken jashtë, në errësirë; atje do të ketë vajtim dhe kërcëllimë dhëmbësh."
¹³ Jezusi i tha kryeqindësit: "Shko, siç ke besuar, ashtu t’u bëftë." Në atë çast shërbëtori u shërua.
¹⁴ Kur Jezusi hyri në shtëpinë e Pjetrit, pa vjehrrën e tij që dergjej në shtrat me ethe.
¹⁵ Ia preku dorën dhe atë e lanë ethet. Ajo u ngrit dhe filloi t’i shërbejë.
¹⁶ Kur erdhi mbrëmja, i sollën shumë njerëz të pushtuar nga demonët. I dëboi frymët me një fjalë dhe i shëroi të gjithë të sëmurët,
¹⁷ që të përmbushej ajo që ishte thënë nëpërmjet profetit Isaia: "Ai Vetë mori sëmundjet tona dhe mbarti lëngatat tona."
¹⁸ Jezusi, kur pa se po rrethohej nga një turmë njerëzish, urdhëroi të kalonin matanë bregut.
¹⁹ Atëherë iu afrua një skrib dhe i tha: "Mjeshtër, do të të ndjek kudo që të shkosh."
²⁰ Jezusi i tha: "Dhelprat kanë strofulla dhe zogjtë e qiellit kanë fole, por Biri i Njeriut nuk ka ku të mbështesë kokën."
²¹ Një tjetër nga dishepujt e Tij i tha: "Zot, më lër më parë të shkoj e të varros tim atë."
²² Por Jezusi i tha: "Ndiqmë Mua dhe lëri të vdekurit të varrosin të vdekurit e tyre."
²³ Pastaj Ai hipi në lundër dhe dishepujt e Tij e ndoqën pas.
²⁴ Dhe ja, një stuhi e furishme shpërtheu papritur në det, saqë lundra u mbulua nga dallgët; por Ai flinte.
²⁵ Dishepujt iu afruan dhe e zgjuan duke thënë: "Zot, na shpëto se po mbytemi."
²⁶ Ai u tha: "Përse keni kaq frikë, o njerëz besëpakë?" Pastaj, si u ngrit, qortoi erërat dhe detin e u bë një bunacë e madhe.
²⁷ Njerëzit mbetën të mrekulluar dhe thoshin: "Ç’njeri është ky që edhe erërat, edhe deti, i binden!"
²⁸ Kur kaloi përtej në vendin e gadarasve, Atë e takuan dy njerëz të pushtuar nga demonët, që po dilnin nga varrezat; kaq shumë të tërbuar ishin, saqë askush nuk guxonte të kalonte nga ajo rrugë.
²⁹ Ata bërtitnin e thonin: "Ç’punë ke Ti me ne, Jezus, Bir i Perëndisë? Paske ardhur këtu që të na torturosh para kohe?"
³⁰ Jo larg tyre ndodhej një kope e madhe derrash duke kullotur.
³¹ Demonët filluan t’i luten, duke thënë: "Po na përzure prej këtej, na dërgo te kopeja e derrave."
³² Ai u tha: "Shkoni." Me të dalë, ata u futën te derrat; dhe ja, e gjithë kopeja u turr poshtë shkrepit të thepisur mbi det dhe u mbyt në ujë.
³³ Ata që kullosnin derrat, ua mbathën këmbëve dhe u larguan për në qytet, ku treguan gjithçka, si dhe atë që kishte ndodhur me të mbërthyerit nga demonët.
³⁴ Dhe ja, i gjithë qyteti kishte dalë për të takuar Jezusin dhe, kur e panë, iu lutën që të largohej nga krahina e tyre.