kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22
kap 23
kap 24
kap 25
kap 26
kap 27
kap 28

Mateu

^26
1 Dhe ndodhi që kur Jezusi i mbaroi të gjitha këto biseda, u tha dishepujve të Vet.
² "Ju e dini që pas dy ditësh janë Pashkët dhe Biri i Njeriut do të dorëzohet për t’u kryqëzuar."
³ Atëherë kryepriftërinjtë dhe pleqtë e popullit u mblodhën në pallatin e kryepriftit, që quhej Kaifa.
⁴ Ata thurrën një plan për ta kapur Jezusin me dredhi e pastaj ta vritnin.
⁵ Por thoshin: "Jo në ditë feste, se mos bëhet ndonjë trazirë në popull."
⁶ Kur Jezusi ndodhej në Betani, në shtëpinë e Simonit, të gërbulurit,
⁷ iu afrua një grua që kishte një enë alabastri me vaj erëmirë shumë të çmueshëm dhe, kur Ai u ul të hante, e derdhi mbi kokën e Tij.
⁸ Kur dishepujt e panë këtë, u zemëruan dhe thanë: "Përse bëhet ky shpenzim?
⁹ Sepse ai vaj mund të shitej shtrenjtë dhe paratë t’u jepeshin të varfërve."
¹⁰ Kur e mori vesh Jezusi, u tha: "Përse e mërzitni këtë grua? Ajo më bëri një shërbim të mirë.
¹¹ Të varfrit do t’i keni gjithmonë me vete; ndërsa Mua nuk do të më keni gjithmonë.
¹² Sepse ajo, duke derdhur këtë vaj erëmirë mbi trupin Tim, e bëri për të më përgatitur për varrim.
¹³ Me të vërtetë po ju them, kudo që të predikohet ky ungjill, në tërë botën, do të flitet edhe për këtë që bëri ajo, në kujtim të saj."
¹⁴ Pastaj, njëri nga të dymbëdhjetët, i quajtur Juda Iskarioti, shkoi te kryepriftërinjtë
¹⁵ dhe u tha: "Çfarë doni të më jepni që unë t’jua dorëzoj?" Ata i peshuan tridhjetë monedha argjendi.
¹⁶ Që nga ajo kohë ai kërkonte të gjente rastin për ta dorëzuar.
¹⁷ Të parën ditë të Bukës së Ndorme dishepujt iu afruan Jezusit dhe thanë: "Ku dëshiron që të përgatisim për të ngrënë Pashkët?"
¹⁸ Ai tha: "Shkoni në qytet tek akëcili, dhe i thoni: ‘Mjeshtri thotë, koha Ime është afër, Pashkët do t’i bëj tek ti bashkë me dishepujt e Mi’."
¹⁹ Dishepujt bënë siç i porositi Jezusi dhe përgatitën Pashkët.
²⁰ Kur ra mbrëmja, Ai u ul pranë sofrës me të dymbëdhjetët.
²¹ Ndërsa hanin, Ai tha: "Me të vërtetë po ju them që njëri prej jush do të më tradhtojë."
²² Ata u hidhëruan pa masë dhe secili filloi t’i thoshte: "Mos jam unë, Zot?"
²³ Ai u përgjigj dhe tha: "Ai që e futi dorën në çanak bashkë me Mua, ai do të më tradhtojë.
²⁴ Vërtet Biri i Njeriut po shkon, siç është shkruar për Të, por mjerë ai që e tradhton Birin e Njeriut! Mirë do të ishte për atë njeri të mos ishte lindur."
²⁵ Juda, i cili e tradhtoi, u përgjigj dhe tha: "Mos jam unë, Rabbi?" Ai i tha: "Ti po e thua."
²⁶ Kur po hanin, Jezusi mori bukën, e ndau duke e bekuar, ua dha dishepujve dhe tha: "Merreni, hajeni! Ky është trupi Im."
²⁷ Mori një kupë dhe, si tha lutjen e falënderimit, ua dha atyre dhe tha: "Pini të gjithë nga kjo,
²⁸ sepse ky është gjaku Im i besëlidhjes, që u derdh për shumë njerëz për faljen e mëkateve.
²⁹ Por po ju them, që tani e tutje nuk do të pi më nga ky fryt i hardhisë, deri në atë ditë kur ta pi të re bashkë me ju në mbretërinë e Atit Tim."
³⁰ Pasi kënduan një himn, dolën për në Malin e Ullinjve.
³¹ Atëherë Jezusi u tha: "Të gjithë ju do të shkandulloheni këtë natë për shkakun Tim, sepse është shkruar: ‘Do të godas bariun dhe delet e grigjës do të shkapërdahen.
³² Por kur të jem ngritur, do të shkoj përpara jush në Galile."
³³ Pjetri u përgjigj dhe i tha: "Nëse të gjithë do të shkandullohen për shkakun Tënd, unë kurrë nuk do të shkandullohem."
³⁴ Jezusi i tha: "Me të vërtetë po të them, që në këtë natë, përpara se të këndojë këndesi, ti do të më mohosh tri herë."
³⁵ Pjetri i tha: "Edhe sikur të më duhet të vdes me Ty, kurrë nuk kam për të të mohuar." Po ashtu thanë të gjithë dishepujt.
³⁶ Pastaj Jezusi shkoi me ta në një vend të quajtur Getsemani dhe u tha dishepujve: "Uluni këtu, ndërsa Unë po shkoj atje e po lutem."
³⁷ Si mori me vete Pjetrin dhe dy djemtë e Zebedeut, filloi të ngashërehej plot ankth në zemër.
³⁸ Pastaj u tha: "I ligështuar është shpirti Im deri në vdekje. Qëndroni këtu e rrini zgjuar bashkë me Mua."
³⁹ Si shkoi pak më tutje, u ul me fytyrë përdhe dhe filloi të lutej, duke thënë: "Ati Im, nëse është e mundur, largoje prej Meje këtë kupë, megjithatë jo siç dua Unë, por siç do Ti."
⁴⁰ Pastaj u kthye te dishepujt dhe, kur i gjeti duke fjetur, i tha Pjetrit: "Pra, ju nuk mundët të rrini zgjuar as një orë me Mua?
⁴¹ Hapni sytë e lutuni, që të mos bini në tundim. Vërtet shpirti është i gatshëm, por mishi është i dobët."
⁴² Ai u largua edhe një herë për së dyti dhe u lut, duke thënë: "Ati im, nëse nuk është e mundur që kjo kupë të largohet prej Meje pa e pirë, u bëftë vullneti Yt."
⁴³ Kur erdhi, i gjeti ata përsëri duke fjetur, sepse u ishin rënduar sytë.
⁴⁴ I la ata e u largua përsëri dhe u lut për herë të tretë, duke thënë prapë po ato fjalë.
⁴⁵ Pastaj u afrua te dishepujt dhe u tha: "Ende po flini e po pushoni? Ja, ora po afron dhe Birin e Njeriut do ta dorëzojnë në duart e mëkatarëve.
⁴⁶ Ngrihuni, shkojmë! Ja, ai që do të më tradhtojë, ka ardhur."
⁴⁷ Ishte ende duke folur, kur ja ku erdhi Juda, një nga të dymbëdhjetët, e bashkë me të një turmë e madhe njerëzish me shpata e shkopinj, të dërguar nga kryepriftërinjtë dhe pleqtë e popullit.
⁴⁸ Ai që do ta tradhtonte, u dha shenjë, duke u thënë: "Atë që do të puth, Ai vetë është. Kapeni."
⁴⁹ Iu afrua menjëherë Jezusit dhe tha: "Tungjatjeta, Rabbi" dhe e puthi.
⁵⁰ Por Jezusi i tha: "O mik, për këtë paske ardhur?" Pastaj ata iu afruan, iu hodhën dhe e kapën Jezusin.
⁵¹ Ja, njëri prej atyre që ishin me Jezusin, zgjati dorën, nxori shpatën dhe, duke e goditur shërbëtorin e kryepriftit, i këputi veshin.
⁵² Atëherë Jezusi i tha: "Vëre shpatën në vend të vet, sepse të gjithë ata që nxjerrin shpatën, prej shpatës do të vdesin.
⁵³ Apo mendon se nuk mund t’i lutem Atit Tim që të më dërgojë tani më shumë se dymbëdhjetë legjione me engjëj?
⁵⁴ Por si do të përmbushen Shkrimet, që thonë se kështu duhet të ndodhë?"
⁵⁵ Në po atë orë Jezusi i tha turmës: "Paskeni dalë me shpata e shkopinj, si kundër një kusari, për të më kapur Mua? Përditë rrija ulur në tempull duke i mësuar njerëzit dhe nuk më kapët.
⁵⁶ Por e tëra kjo u bë që të përmbushen Shkrimet e profetëve." Atëherë të gjithë dishepujt e lanë dhe ikën.
⁵⁷ Ata që e kapën Jezusin, e çuan tek Kaifa, kryeprifti, ku ishin mbledhur skribët dhe pleqtë.
⁵⁸ Pjetri e ndiqte nga larg deri në oborrin e kryepriftit dhe, si hyri brenda, u ul me shërbyesit për të parë përfundimin.
⁵⁹ Tani, kryepriftërinjtë dhe i tërë këshilli i lartë kërkonin dëshmi të rreme kundër Jezusit, që ta vrisnin.
⁶⁰ Por nuk gjetën gjë, megjithëse u afruan shumë dëshmitarë të rremë. Më në fund erdhën dy veta
⁶¹ dhe thanë: "Ky ka thënë: ‘Unë mund ta shkatërroj tempullin e Perëndisë e ta ndërtoj brenda tri ditësh’."
⁶² Kryeprifti u ngrit dhe i tha: "Asnjë përgjigje nuk po jep? Ç’është kjo që dëshmojnë këta kundër Teje?"
⁶³ Por Jezusi nuk foli. Kryeprifti i tha: "Po të vë në be në emër të Perëndisë së gjallë që të na thuash nëse Ti je Krishti, Biri i Perëndisë."
⁶⁴ Jezusi i tha: "Ti po e thua. Megjithatë po ju them, që tani e tutje do ta shihni Birin e Njeriut të ulur nga e djathta e të Fuqishmit dhe duke ardhur mbi retë e qiellit."
⁶⁵ Pastaj kryeprifti shqeu petkat e veta dhe tha: "Ka thënë blasfemi. Përse na duhen ende dëshmitarë? Ja, sapo e dëgjuat blasfeminë.
⁶⁶ Çfarë mendoni?" Ata u përgjigjën dhe thanë: "Është fajtor, meriton dënim me vdekje!"
⁶⁷ Pastaj e pështynë në fytyrë, e goditën me grushte dhe i ranë me shuplaka,
⁶⁸ duke thënë: "Na e zbulo me profeci, o Krisht, kush të goditi?"
⁶⁹ Pjetri ishte ulur jashtë në oborr. Iu afrua një shërbëtore dhe i tha: "Edhe ti ke qenë bashkë me Jezusin e Galilesë."
⁷⁰ Por ai e mohoi përpara të gjithëve, duke thënë: "Nuk e di ç’po thua."
⁷¹ Kur doli te dera e jashtme, një tjetër e pa dhe u tha atyre që ishin atje: "Ky ka qenë me Jezusin e Nazaretit."
⁷² Ai e mohoi përsëri me be: "Nuk e njoh atë njeri."
⁷³ Pas pak iu afruan ata që po rrinin aty dhe i thanë Pjetrit: "Vërtet edhe ti je një prej tyre, sepse të tradhton e folura jote."
⁷⁴ Atëherë ai filloi të mallkonte e të përbetohej: "Nuk e njoh atë njeri." Po në atë çast këndoi këndesi.
⁷⁵ Pjetrit iu kujtua fjala e Jezusit, që i kishte thënë: "Para se të këndojë këndesi, do të më mohosh tri herë." Dhe doli jashtë e qau me hidhërim.