kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22
kap 23
kap 24
kap 25
kap 26
kap 27
kap 28

Mateu

^22
1 Jezusi u përgjigj dhe u foli përsëri me shëmbëlltyra, duke thënë,
² "Mbretëria e qiejve i ngjan një mbreti, që i bëri gostinë e dasmës të birit
³ dhe dërgoi shërbëtorët e vet për të thirrur të ftuarit në gostinë e dasmës, por ata nuk deshën të vinin.
⁴ Dërgoi përsëri shërbëtorë të tjerë dhe u tha: ‘U thoni atyre që janë ftuar: "Ja, gostinë time e kam përgatitur; qetë e mi dhe berrat e majmë janë therur dhe gjithçka është gati. Ejani në dasmë".’
⁵ Por ata nuk ia vunë veshin dhe shkuan, njëri në arën e vet, tjetri atje ku bënte tregtinë e tij.
⁶ Pjesa tjetër zunë shërbëtorët e tij, i poshtëruan dhe i vranë.
⁷ Mbreti u zemërua, dërgoi ushtritë e veta, i zhduku ata vrasës dhe ua dogji qytetin.
⁸ Pastaj u tha shërbëtorëve të vet: ‘Gostia e dasmës është vërtet gati, por ata që ishin ftuar, nuk ishin të denjë.
⁹ Shkoni pra, nëpër kryet e rrugëve, dhe sa të gjeni, ftojini për dasmë.’
¹⁰ Shërbëtorët dolën nëpër rrugë, mblodhën të gjithë sa gjetën, të ligj e të mirë, dhe dasma u mbush me dasmorë.
¹¹ Kur hyri mbreti për të parë ata që ishin shtruar në tryeza, vuri re aty një njeri që nuk kishte veshur rroba dasme
¹² dhe i tha: ‘Mik, si hyre këtu pa rroba dasme?’ Ai nuk e hapi gojën.
¹³ Atëherë mbreti u tha shërbyesve: ‘Lidheni këmbë e duar dhe flakeni jashtë në terr; atje do të ketë kujë dhe kërcëllimë dhëmbësh.’
¹⁴ Sepse shumë janë të thirrur, por pak janë të zgjedhur."
¹⁵ Pastaj farizenjtë shkuan e thurën një plan si ta kapnin me fjalë.
¹⁶ Dërguan tek Ai dishepujt e tyre bashkë me herodianët dhe i thanë: "Mjeshtër, e dimë që je i çiltër, u mëson njerëzve udhën e Perëndisë me vërtetësi dhe nuk do t’ia dish se kush është, sepse nuk i mban anën njeriu.
¹⁷ Na thuaj pra, si mendon Ti? A është e drejtë t’i paguajmë tatimin Cezarit, apo jo?"
¹⁸ Jezusi, duke e ditur ligësinë e tyre, tha: "Përse më vini në provë, o hipokritë?
¹⁹ Ma tregoni monedhën që përdoret për tatim." Ata i sollën një denar.
²⁰ Ai u tha: "E kujt është kjo fytyrë dhe ky mbishkrim?"
²¹ Ata i thanë: "Janë të Cezarit." Atëherë Ai u tha: "Jepini pra, Cezarit ato që janë të Cezarit dhe Perëndisë ato që janë të Perëndisë."
²² Kur i dëgjuan këto, ata u mrekulluan. E lanë Atë dhe shkuan.
²³ Po atë ditë tek Ai erdhën saducenjtë, që thoshin se nuk ka ngjallje, dhe e pyetën,
²⁴ "Mjeshtër, Moisiu ka thënë: ‘Nëse dikush vdes, pa lënë fëmijë, i vëllai do të martohet me të shoqen e tij dhe do të rrisë pasardhës për të vëllanë.
²⁵ Mes nesh ishin shtatë vëllezër; i pari, pasi u martua, vdiq dhe, meqë nuk kishte pasardhës, ia la të shoqen vëllait të vet.
²⁶ Po ashtu edhe i dyti, dhe i treti, deri tek i shtati.
²⁷ E fundit nga të gjithë vdiq edhe gruaja.
²⁸ Atëherë, në ngjallje, e cilit nga të shtatë do të jetë gruaja? Sepse të gjithë e patën atë për grua."
²⁹ Jezusi u përgjigj dhe u tha: "Po gaboni, ngaqë nuk dini Shkrimet, as fuqinë e Perëndisë.
³⁰ Sepse, në ngjallje, ata as martohen as jepen nëpër martesa, por janë si engjëjt në qiell.
³¹ Përsa i përket ngjalljes së të vdekurve, a nuk e keni lexuar atë që ju ka thënë Perëndia,
³² ‘Unë jam Perëndia i Abrahamit, Perëndia i Isakut, Perëndia i Jakobit? Nuk është Perëndi i të vdekurve, por i të gjallëve’."
³³ Turmat, kur e dëgjuan këtë, mbetën të mahnitura me mësimet e Tij.
³⁴ Kur farizenjtë dëgjuan që Ai ua kishte mbyllur gojën saducenjve, u mblodhën së bashku.
³⁵ Njëri prej tyre [njeri i ligjit] e pyeti për ta vënë në provë,
³⁶ "Mjeshtër, cili është urdhërimi më i madh në Ligj?"
³⁷ Ai i tha: "‘Ta duash Zotin, Perëndinë tënd, me tërë zemrën tënde, me tërë shpirtin tënd dhe me tërë mendjen tënde’.
³⁸ Ky është urdhërimi i parë dhe më i madhi.
³⁹ I dyti është njësoj me atë: ‘Ta duash të afërmin tënd si veten tënde.’
⁴⁰ Në këto dy urdhërime varet gjithë Ligji dhe Profetët."
⁴¹ Kur farizenjtë qenë mbledhur së bashku, Jezusi i pyeti
⁴² dhe tha: "Çfarë mendoni ju për Krishtin? I biri i kujt është?" Ata i thanë: "I Davidit."
⁴³ Ai u tha: "Si atëherë Davidi, duke folur me anë të Frymës, e quan Atë Zot? Sepse ai thotë:
⁴⁴ ‘Zoti i ka thënë Zotit tim: "Ulu nga e djathta Ime, derisa t’i vë armiqtë e Tu nën këmbët e Tua".’
⁴⁵ Pra, nëse Davidi e quan Atë Zot, si mund të jetë Ai biri i tij?"
⁴⁶ Askush nuk ishte në gjendje t’i kthente përgjigje, dhe që prej asaj dite nuk guxoi njeri ta pyeste më.