kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22
kap 23
kap 24
kap 25
kap 26
kap 27
kap 28

Mateu

^20
1 "Sepse mbretëria e qiejve i ngjan atij zotit të shtëpisë, i cili doli herët në mëngjes për të pajtuar argatë për vreshtin e tij.
² Pasi u mor vesh me argatët për një denar ditën, i dërgoi në vresht.
³ Kur doli aty nga ora e tretë, pa të tjerë që po rrinin pa punë në treg
⁴ dhe u tha: ‘Shkoni edhe ju në vresht dhe do t’ju jap hakun e punës.’
⁵ Kështu ata shkuan. Pastaj doli përsëri rreth orës së gjashtë e të nëntë dhe bëri po të njëjtën gjë.
⁶ Aty nga ora e njëmbëdhjetë doli e pa të tjerë që po rrinin dhe u tha: ‘Përse rrini gjithë ditën pa punë?’
⁷ Ata i thanë: ‘Sepse askush nuk na ka marrë në punë.’ Ai u tha: ‘Shkoni edhe ju në vresht.’
⁸ Kur erdhi mbrëmja, i zoti i vreshtit i tha kujdestarit të vet: ‘Thirri argatët e jepu mëditjen duke filluar nga të fundit tek të parët.’
⁹ Kur erdhën ata që u pajtuan rreth orës së njëmbëdhjetë, morën secili nga një denar.
¹⁰ Kur erdhën të parët, menduan se do të merrnin më shumë, por edhe ata morën nga një denar secili.
¹¹ Pasi e morën, filluan të pëshpërisnin kundër të zotit të shtëpisë,
¹² duke thënë: ‘Këta të fundit punuan vetëm një orë dhe i bëre njëlloj me ne, që mbajtëm barrën dhe duruam afshin e ditës.’
¹³ Por ai u përgjigj dhe i tha njërit prej tyre: ‘O mik, hakun s’ta kam ngrënë. A nuk u morëm vesh bashkë për një denar?
¹⁴ Merr denarin tënd dhe shko. Këtij të fundit dua t’i jap po aq sa edhe ty.
¹⁵ A nuk kam të drejtë të bëj ç’të dua me gjërat e mia? Apo syri yt është smirëzi, meqë unë jam i mirë?’
¹⁶ Kështu që të fundit do të jenë të parët dhe të parët të fundit."
¹⁷ Jezusi, ndërsa ngjitej për në Jeruzalem, i mori të dymbëdhjetë [dishepujt] mënjanë dhe u tha gjatë rrugës:
¹⁸ "Ja, po ngjitemi për në Jeruzalem, ku Biri i Njeriut do t’u dorëzohet kryepriftërinjve dhe skribëve dhe ata do ta dënojnë me vdekje.
¹⁹ Do t’ua dorëzojnë kombeve që ta tallin, ta fshikullojnë e ta kryqëzojnë dhe të tretën ditë Ai do të ngjallet."
²⁰ Pastaj iu afrua e ëma e bijve të Zebedeut me bijtë e saj, ra në gjunjë para Tij dhe po i kërkonte diçka.
²¹ Ai i tha: "Çfarë do?" Ajo i tha: "Urdhëro që këta dy bijtë e mi të ulen njëri në të djathtën Tënde dhe tjetri në të majtën Tënde në mbretërinë Tënde."
²² Jezusi u përgjigj dhe tha: "Ju nuk dini ç’kërkoni. A mund të pini kupën që do të pi Unë?" Ata i thanë: "Mund ta pimë."
²³ Ai u tha: "Ju vërtet do të pini kupën Time, por të ulesh në të djathtën e në të majtën Time, kjo nuk më takon Mua ta jap, por do t’u jepet atyre të cilëve ua ka përgatitur Ati Im."
²⁴ Kur e dëgjuan këtë, të dhjetë të tjerët u zemëruan me dy vëllezërit.
²⁵ Por Jezusi i thirri dhe u tha: "Ju e dini që krerët e kombeve sundojnë mbi njerëzit e tyre dhe më të mëdhenjtë ushtrojnë mbi ta pushtetin e tyre.
²⁶ Midis jush nuk do të jetë kështu; përkundrazi, kushdo që dëshiron të bëhet i madh midis jush, do të jetë shërbyesi juaj,
²⁷ dhe kushdo që dëshiron të jetë i parë midis jush, do të jetë shërbëtori juaj;
²⁸ ashtu si Biri i Njeriut nuk erdhi që t’i shërbenin, por që të shërbejë dhe që të japë jetën e Vet si shpërblesë për shumë."
²⁹ Kur po largoheshin nga Jerikoja, Atij i vajti pas një turmë e madhe.
³⁰ Dhe ja, me të dëgjuar që po kalonte Jezusi, dy të verbër që ishin ulur pranë rrugës, thirrën: "Ki mëshirë për ne, [o Zot], Bir i Davidit!"
³¹ Turma i qortoi që të mbanin qetësi, por ata thërrisnin më fort duke thënë: "Mëshirë për ne, o Zot, Bir i Davidit!"
³² Jezusi u ndal, i thirri dhe u tha: "Çfarë doni t’ju bëj?"
³³ Ata i thanë: "Zot, duam të na hapen sytë."
³⁴ Jezusit i erdhi keq për ta dhe u preku sytë; menjëherë atyre u erdhi drita e syve dhe i shkuan pas.