kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22
kap 23
kap 24
kap 25
kap 26
kap 27
kap 28

Mateu

^19
1 Dhe ndodhi që kur Jezusi i mbaroi këto fjalë, u largua nga Galileja dhe shkoi në krahinën e Judesë përtej Jordanit.
² Turma të mëdha i vajtën pas dhe Ai i shëroi ata atje.
³ Farizenjtë iu afruan dhe thanë për ta vënë në provë: "A është e ligjshme që njeriu të lërë gruan e vet për çfarëdo shkaku qoftë?"
⁴ Ai u përgjigj dhe tha: "A nuk keni lexuar që Ai që krijoi njerëzit në fillim, i bëri ata mashkull e femër,
⁵ dhe tha: ‘Për këtë arsye njeriu do të lërë atin e nënën dhe do të bashkohet me gruan e vet dhe të dy do të jenë një mish’?
⁶ Kështu pra, nuk janë më dy, por një mish. Prandaj atë çka bashkon Perëndia, të mos e ndajë njeriu."
⁷ Ata i thanë: "Përse atëherë Moisiu urdhëroi t’i jepej gruas shkresa e ndarjes dhe pastaj ta lëshonin atë?"
⁸ Ai u tha: "Për shkak të ngurtësisë së zemrave tuaja Moisiu ju lejoi t’i lini gratë, por në fillim nuk ka qenë kështu.
⁹ Por po ju them, kushdo që të lërë gruan, përveç rastit të imoralitetit, dhe të martohet me një tjetër, shkel kurorën."
¹⁰ Dishepujt [e Tij] i thanë: "Po qe kështu puna e njeriut me gruan e tij, atëherë është më mirë të mos martohesh."
¹¹ Ai u tha: "Jo të gjithë e kuptojnë [këtë] thënie, por vetëm ata, të cilëve u është dhënë.
¹² Sepse ka eunukë që janë lindur të tillë që në bark të nënës; ka eunukë që janë bërë të tillë nga njerëzit dhe ka eunukë që janë bërë vetë të tillë për hir të mbretërisë së qiejve. Ai që është në gjendje ta pranojë, le ta pranojë."
¹³ Pastaj i sollën fëmijë të vegjël, që të vinte duart mbi ta dhe të lutej. Por dishepujt i qortuan.
¹⁴ Jezusi tha: "Lërëni fëmijët e vegjël e mos i pengoni të vijnë tek Unë, sepse atyre u përket mbretëria e qiejve."
¹⁵ Ai vuri duart mbi ta dhe u largua prej andej.
¹⁶ Dhe ja, u afrua njëri dhe i tha: "Mjeshtër, ç’të mirë duhet të bëj që të gëzoj jetën e amshuar?"
¹⁷ Ai i tha: "Përse më pyet Mua për të mirën? Vetëm njëri është i mirë; por në qoftë se do që të hysh në jetë, zbato urdhërimet."
¹⁸ Ai i tha: "Cilat?" Jezusi tha: "Mos vrit, mos tradhto gruan, mos vidh, mos jep dëshmi të rreme.
¹⁹ Ndero atin e nënën dhe duaje të afërmin tënd ashtu si veten."
²⁰ Djaloshi i tha: "Të gjitha këto i kam zbatuar. Ç’më mungon tjetër?"
²¹ Jezusi i tha: "Po deshe të jesh i përsosur, shko e shit mallin tënd, jepua të vobektëve dhe do të kesh thesar në qiej. Pastaj eja e më ndiq Mua."
²² Por djaloshi, kur dëgjoi këtë fjalë, u largua i hidhëruar, sepse kishte shumë pasuri.
²³ Jezusi u tha dishepujve të Vet: "Me të vërtetë po ju them, i pasuri do të hyjë me vështirësi në mbretërinë e qiejve.
²⁴ Edhe një herë po ju them: ‘Më të lehtë e ka një deve të kalojë nëpër vrimën e gjilpërës, sesa i pasuri të hyjë në mbretërinë e Perëndisë.’"
²⁵ Kur e dëgjuan dishepujt, u habitën jashtë mase dhe thanë: "Atëherë kush mund të shpëtohet?"
²⁶ Jezusi, duke i vështruar, u tha: "Për njerëzit kjo është e pamundur, por për Perëndinë çdo gjë është e mundur."
²⁷ Pastaj Pjetri u përgjigj dhe i tha: "Ja, ne i lamë të gjitha dhe erdhëm pas Teje; atëherë ç’do të bëhet me ne?"
²⁸ Jezusi u tha: "Me të vërtetë po ju them, në ripërtëritjen e të gjitha gjërave, kur Biri i Njeriut të ulet në fronin e lavdisë së Tij, ju që më ndoqët pas, do të uleni në dymbëdhjetë frone dhe do të gjykoni të dymbëdhjetë fiset e Izraelit.
²⁹ Kushdo që ka lënë shtëpitë, vëllezërit ose motrat, atin ose nënën, ose fëmijët, ose arat për hir të emrit Tim, do të marrë njëqind herë më shumë dhe do të trashëgojë jetën e amshuar.
³⁰ Shumë që janë të parët, do të jenë të fundit dhe të fundit do të jenë të parët."