kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22
kap 23
kap 24
kap 25
kap 26
kap 27
kap 28

Mateu

^18
1 Në atë kohë dishepujt iu afruan Jezusit dhe i thanë: "Kush është më i madhi në mbretërinë e qiejve?"
² Ai, si thirri një fëmijë, e vuri në mes tyre
³ dhe tha: "Me të vërtetë po ju them, po të mos ktheheni e të bëheni si fëmijët e vegjël, kurrë nuk do të hyni në mbretërinë e qiejve.
⁴ Prandaj, kushdo që e përul veten si ky fëmijë i vogël, ai është më i madhi në mbretërinë e qiejve.
⁵ Dhe kushdo që pranon një fëmijë si ky në emrin Tim, më ka pranuar Mua,
⁶ por për këdo që e bën të mëkatojë njërin prej këtyre të vegjëlve që besojnë në Mua, do të ishte më mirë për të të varte një gur mulliri rreth qafës e të fundosej në thellësitë e detit.
⁷ Mjerë bota për shkandujt! Sepse ato gjëra që e çojnë njeriun në mëkat janë të pashmangshme, por mjerë njeriu që e sjell shkandullin.
⁸ Nëse dora ose këmba të shtyn në mëkat, preje dhe hidhe tutje; më mirë është për ty të hysh në jetë i gjymtë ose ulok, sesa të flakesh në zjarrin e përjetshëm duke i pasur të dyja duart ose këmbët.
⁹ Nëse syri të shtyn në mëkat, nxirre dhe flake tutje; është më mirë për ty të hysh në jetë me një sy, sesa të flakesh në ferrin e zjarrit duke i pasur të dy sytë.
¹⁰ Shikoni se mos përbuzni ndonjërin nga këta të vegjël, sepse po ju them që engjëjt e tyre në qiej shohin gjithmonë fytyrën e Atit Tim që është në qiej.
¹¹ [Sepse Biri i Njeriut ka ardhur për të shpëtuar atë që kishte humbur.]
¹² Si mendoni? Nëse dikush ka njëqind dele dhe njëra prej tyre humbet, a nuk do t’i lërë të nëntëdhjetë e nënta në bjeshkë e të shkojë të kërkojë atë që ka humbur?
¹³ Dhe po ta gjejë, me të vërtetë po ju them, më shumë do të gëzohet për atë dele sesa për të nëntëdhjetë e nëntat që nuk kishin humbur.
¹⁴ Kështu pra, nuk është vullneti i Atit tuaj që është në qiej, që të humbasë një nga këta të vegjlit.
¹⁵ Por, nëse vëllai yt mëkaton kundër teje, shko e ballafaqohu vetëm për vetëm me të; po të dëgjoi, e ke fituar vëllanë,
¹⁶ por po nuk të dëgjoi, merr me vete edhe një ose dy veta, që çdo fjalë të vërtetohet nga goja e dy ose tre dëshmitarëve.
¹⁷ Në mos i dëgjoftë ata, thuaja kishës; po nuk e dëgjoi edhe kishën, atëherë trajtoje si pagan dhe tagrambledhës.
¹⁸ Me të vërtetë po ju them, çdo gjë që do të lidhni mbi tokë, do të jetë e lidhur në qiell, dhe çdo gjë që do të zgjidhni mbi tokë do të jetë e zgjidhur në qiell.
¹⁹ Përsëri, me të vërtetë po ju them, nëse dy prej jush këtu në tokë bien në një mendje për çdo gjë që të kërkojnë, kjo do t’u përmbushet nga Ati Im që është në qiej.
²⁰ Sepse, aty ku janë mbledhur dy ose tre në emrin Tim, aty në mes tyre jam Unë."
²¹ Pastaj Pjetri u afrua dhe i tha: "Zot, sa herë do ta fal vëllanë tim kur mëkaton kundër meje? Deri shtatë herë?"
²² Jezusi i tha: "Nuk të them deri shtatë herë, por deri shtatëdhjetë herë shtatë.
²³ Prandaj mbretëria e qiejve i ngjan një mbreti, që deshi të bënte llogaritë me shërbëtorët e vet.
²⁴ Kur filloi të bënte llogaritë, i sollën njërin, i cili i kishte borxh dhjetë mijë talenta.
²⁵ Por ngaqë nuk kishte me ç’tia paguante borxhin, i zoti e urdhëroi që ai, e shoqja e fëmijët, dhe gjithë ç’kishte, të shiteshin për t’i larë borxhin.
²⁶ Atëherë shërbëtori ra në gjunjë para Tij, duke thënë: ‘Ki durim me mua dhe të gjitha do t’i shlyej.’
²⁷ I zoti i atij shërbëtori, duke ndier keqardhje, e liroi dhe ia fali borxhin.
²⁸ Por, po ai shërbëtor, duke dalë, gjeti një nga shërbëtorët e tjerë, që i kishte borxh njëqind denarë; e mbërtheu dhe po e mbyste, duke thënë: ‘Më laj borxhin.’
²⁹ Shërbëtori, shoku i tij, i ra ndër këmbë dhe iu lut, duke thënë: ‘Ki durim me mua dhe do ta laj borxhin.’
³⁰ Por ai nuk donte; përkundrazi shkoi dhe e flaku në burg, derisa t’ia shlyente borxhin.
³¹ Kur shërbëtorët e tjerë panë ç’ndodhi, u hidhëruan shumë dhe shkuan e i treguan të zotit të tyre gjithë ç’ndodhi.
³² Atëherë, i zoti e thirri dhe i tha: ‘O shërbëtor i lig, unë të fala gjithë atë borxh, meqë ti m’u lute.
³³ A nuk duhej të kishe mëshirë edhe ti për shokun tënd shërbëtor, ashtu siç të pata mëshirë unë?’
³⁴ I zoti u zemërua dhe ua dorëzoi xhelatëve ta torturonin, derisa të shlyente gjithë borxhin që i kishte.
³⁵ Kështu do t’ju trajtojë edhe Ati Im qiellor, po të mos e falë secili vëllanë e vet me gjithë zemër."