14
¹ Në atë kohë tetrarkut Herod i vajti në vesh fama e Jezusit
² dhe u tha shërbëtorëve të vet: "Ky është Gjon Pagëzori; ai u ngjall nga të vdekurit. Prandaj veprojnë tek ai fuqi për të bërë mrekulli."
³ Herodi, pasi e kishte kapur Gjonin, e lidhi dhe e futi në burg për shkak të Herodiadës, gruas së Filipit, vëllait të vet.
⁴ Sepse Gjoni i thoshte: "Nuk të lejohet ta mbash atë."
⁵ Donte ta vriste Gjonin, por kishte frikë turmën, sepse e mbanin për profet.
⁶ Kur u festua ditëlindja e Herodit, e bija e Herodiadës vallëzoi para tyre dhe Herodit i pëlqeu kaq shumë,
⁷ saqë i premtoi, duke u betuar, se do t’i jepte çfarëdo që t’i kërkonte.
⁸ Ajo, e nxitur nga e ëma, tha: "Ma jep këtu në pjatë kokën e Gjon Pagëzorit."
⁹ Mbreti u pikëllua shumë, por për hir të betimit dhe të atyre që ishin shtruar me të në tryezë, urdhëroi që t’ia jepnin.
¹⁰ Dërgoi dhe i prenë kokën Gjonit në burg.
¹¹ E sollën kokën e tij në pjatë dhe ia dhanë vajzës, e cila ia çoi së ëmës.
¹² Kur erdhën dishepujt e Gjonit, morën kufomën e tij, e varrosën dhe shkuan e i treguan Jezusit.
¹³ Jezusi, me ta dëgjuar, iku prej andej me lundër në një vend të shkretë, në vetmi, dhe, kur e morën vesh turmat, e ndoqën më këmbë nga qytetet.
¹⁴ Me të zbritur në tokë, Ai pa një turmë të madhe dhe, duke ndjerë keqardhje për ta, i shëroi të sëmurët e tyre.
¹⁵ Me të ardhur mbrëmja, iu afruan dishepujt dhe i thanë: "Ky është një vend i shkretë dhe ora tashmë ka kaluar; nisi turmat, që të shkojnë nëpër fshatra e të blejnë diçka për të ngrënë."
¹⁶ Jezusi u tha: "Nuk është nevoja të largohen; jepuni ju diçka të hanë."
¹⁷ Ata i thanë: "Këtu kemi vetëm pesë bukë dhe dy peshq."
¹⁸ Ai tha: "M’i sillni këtu."
¹⁹ Si e urdhëroi turmën të ulej në bar, mori pesë bukët dhe dy peshqit dhe, duke shikuar lart nga qielli, i bekoi, i copëtoi bukët dhe ua dha dishepujve dhe dishepujt ia ndanë turmës.
²⁰ Hëngrën të gjithë e u nginjën dhe me copat që tepruan, mbushën dymbëdhjetë shporta plot.
²¹ Ata që hëngrën, ishin rreth pesë mijë burra, veç grave dhe fëmijëve.
²² Pastaj Ai i urdhëroi menjëherë dishepujt e Vet të hipnin në lundër dhe t’i dilnin përpara në bregun tjetër, derisa të përcillte turmën.
²³ Me të nisur turmën, u ngjit në mal në vetmi për t’u lutur. Kur erdhi mbrëmja, Ai ishte atje i vetëm.
²⁴ Por lundra tashmë ishte në mes të detit larg bregut, duke u përplasur nga dallgët, sepse era frynte në drejtim të kundërt.
²⁵ Në orët e para të mëngjesit Ai shkoi tek ata, duke ecur mbi det.
²⁶ Kur dishepujt e panë duke ecur mbi det, i zuri frika dhe thanë: "Është fantazmë" dhe bërtitën të trembur.
²⁷ Por Jezusi u foli menjëherë dhe u tha: "Qetësohuni, jam Unë. Mos kini frikë."
²⁸ Pjetri iu përgjigj dhe i tha: "Zot, nëse je Ti, më thuaj që të vij tek Ti mbi ujë."
²⁹ Ai tha: "Eja!" Pjetri zbriti nga lundra dhe filloi të ecte mbi ujë duke shkuar te Jezusi.
³⁰ Por kur pa erën [e tërbuar], e pushtoi frika dhe, me të parë që po fundosej, thirri, duke thënë: "Zot, shpëtomë!"
³¹ Jezusi i zgjati dorën menjëherë, e kapi dhe i tha: "O njeri besëpakë, përse dyshove?"
³² Kur hipën në lundër, era pushoi.
³³ Ata që ishin në lundër, e adhuruan duke thënë: "Vërtet je Biri i Perëndisë!"
³⁴ Pasi kaluan matanë, zbritën në tokë në Gjenezaret.
³⁵ Njerëzit e atij vendi, kur e njohën Jezusin, dërguan fjalë anembanë vendit dhe i sollën të gjithë ata që kishin sëmundje.
³⁶ I luteshin që vetëm sa t’i preknin kindin e rrobës dhe të gjithë ata që e preknin, shëroheshin.