kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22
kap 23
kap 24
kap 25
kap 26
kap 27
kap 28

Mateu

^10
1 Pasi i thirri të dymbëdhjetë dishepujt e Vet, u dha pushtet të dëbonin frymët e papastra dhe të shëronin çdo lloj sëmundjeje dhe lëngate.
² Emrat e të dymbëdhjetë apostujve janë këta: i pari, Simoni, i quajtur Pjetër, Andrea vëllai i tij, Jakobi i biri i Zebedeut, Gjoni vëllai i tij,
³ Filipi, Bartolomeu, Thomai, Mateu tagrambledhësi, Jakobi i biri i Alfeut, Tadeu,
⁴ Simoni i Zellshmi, Juda Iskarioti, i cili më vonë e tradhtoi.
⁵ Këta të dymbëdhjetë dërgoi Jezusi dhe i porositi, duke u thënë: "Mos shkoni atje ku janë ata të kombeve e mos hyni në asnjë qytet të samaritanëve,
⁶ por më mirë shkoni te delet e humbura të shtëpisë së Izraelit.
⁷ Dhe gjatë rrugës, predikoni, duke thënë: ‘Mbretëria e qiejve po afron.’
⁸ Shëroni të sëmurët, ngjallni të vdekurit, pastroni të gërbulurit, nxirrni jashtë demonët; falas keni marrë, falas jepni.
⁹ Mos merrni me vete në brezat tuaj as ar, as argjend, as monedha bakri,
¹⁰ as trastë për udhë, as dy tunika, as sandale, as shkop, sepse punëtori e meriton ushqimin e vet.
¹¹ Në çdo qytet ose fshat që të hyni, pyesni kush është i denjë në atë vend dhe qëndroni aty derisa të largoheni.
¹² Kur të hyni në shtëpi, përshëndetni.
¹³ Dhe nëse ajo shtëpi e meriton, le të sundojë mbi të paqja juaj; por nëse nuk e meriton, te ju u ktheftë paqja juaj.
¹⁴ Nëse dikush nuk ju pranon, as nuk dëgjon fjalët tuaja, kur të dilni nga ajo shtëpi ose nga ai qytet, shkundni pluhurin nga këmbët tuaja.
¹⁵ Me të vërtetë po ju them, në ditën e gjykimit do ta ketë më të lehtë për të duruar vendi i Sodomës dhe i Gomorrës, sesa ai qytet.
¹⁶ Ja, Unë po ju dërgoj si delet në mes të ujqve; pra, bëhuni të matur si gjarpërinjtë dhe të dëlirë si pëllumbat.
¹⁷ Por ruhuni nga njerëzit, sepse do t’ju dorëzojnë në gjykata dhe do t’ju fshikullojnë në sinagogat e tyre;
¹⁸ do t’ju nxjerrin para sundimtarëve dhe para mbretërve, për shkakun Tim, që të dëshmoni para tyre dhe para kombeve.
¹⁹ Por kur t’ju dorëzojnë, mos u shqetësoni se si do të flisni ose çfarë do të thoni; sepse në atë çast do t’ju mësohet se çfarë duhet të thoni.
²⁰ Sepse nuk jeni ju që po flisni, por është Fryma e Atit tuaj që flet nëpërmjet jush.
²¹ Vëllai do ta dorëzojë vëllanë që ta vrasin e ati të birin; fëmijët do të ngrenë krye kundër prindërve dhe do t’i bëjnë të vriten.
²² Do të urreheni nga të gjithë për shkak të emrit Tim, por kush qëndron deri në fund, ai do të shpëtohet.
²³ Por, kur t’ju përndjekin në një qytet, ikni në një tjetër, sepse me të vërtetë po ju them, nuk do t’i keni përshkuar ende deri në fund qytetet e Izraelit, para se të vijë Biri i Njeriut.
²⁴ Nxënësi nuk është mbi mësuesin, as shërbëtori mbi të zotin e vet.
²⁵ Mjafton për dishepullin të jetë si mjeshtri i vet dhe për shërbëtorin si i zoti. Nëse të zotin e shtëpisë e kanë quajtur Beelzebul, aq më keq do t’i quajnë njerëzit e shtëpisë së tij!
²⁶ Prandaj, mos ua kini frikën, sepse nuk ka asgjë të mbuluar që nuk do të zbulohet dhe të fshehtë që nuk do të merret vesh.
²⁷ Çfarë t’ju them në errësirë, thuajeni në dritë dhe çfarë të dëgjoni si pëshpëritje në vesh, predikojeni majë pullazeve.
²⁸ Mos ua kini frikën atyre që vrasin trupin, por që nuk mund të vrasin shpirtin; por më tepër kijani frikën Atij që mund t’ju shkatërrojë si shpirtin ashtu edhe trupin në ferr.
²⁹ A nuk shiten dy trumcakë për një aspër? Megjithatë asnjëri prej tyre nuk do të bjerë në tokë pa vullnetin e Atit tuaj.
³⁰ Edhe fijet e flokut i keni të gjitha të numëruara.
³¹ Prandaj mos kini frikë, ju vleni më tepër se shumë trumcakë.
³² Pra, kushdo që do të më pranojë Mua para njerëzve, edhe Unë do ta pranoj para Atit tim që është në qiej.
³³ Por kushdo që më mohon Mua para njerëzve, edhe Unë do ta mohoj para Atit tim që është në qiej.
³⁴ Mos mendoni se kam ardhur të sjell paqe mbi tokë. Nuk kam ardhur të sjell paqe, por shpatë.
³⁵ Sepse kam ardhur të fus njeriun në mëri me të atin, bijën me të ëmën dhe nusen me të vjehrrën.
³⁶ Dhe armiqtë e njeriut do të jenë vetë njerëzit e shtëpisë së tij.
³⁷ Ai që do atin ose të ëmën më shumë se Mua, nuk është i denjë për Mua, dhe ai që do të birin ose të bijën më shumë se Mua, nuk është i denjë për Mua.
³⁸ Ai që nuk merr kryqin e vet dhe nuk më ndjek Mua, nuk është i denjë për Mua.
³⁹ Ai që e gjen jetën e vet do ta humbë atë, dhe ai që e humb jetën e vet për hirin Tim, do ta gjejë atë.
⁴⁰ Ai që ju pranon ju, më pranon Mua dhe ai që më pranon Mua, pranon Atë që më ka dërguar Mua.
⁴¹ Ai që pranon një profet meqë është profet, do të marrë shpërblim profeti; ai që pranon një njeri të drejtë sepse është njeri i drejtë, do të marrë shpërblimin e të drejtit.
⁴² Dhe kushdo që do t’i japë për të pirë njërit prej këtyre të vegjëlve vetëm një kupë ujë të ftohtë, sepse është dishepulli Im, me të vërtetë po ju them, ai nuk do ta humbasë shpërblimin e vet."