9
¹ Dhe u thoshte: "Me të vërtetë po ju them, që ka disa prej atyre që janë këtu, të cilët nuk do ta shijojnë vdekjen para se të shohin mbretërinë e Perëndisë të vijë me fuqi."
² Pas gjashtë ditësh Jezusi mori me vete Pjetrin, Jakobin e Gjonin dhe i çoi në një mal të lartë vetëm për vetëm; Ai u shndërrua para tyre.
³ Rrobat iu bënë vezulluese, shumë të bardha, të atilla sa asnjë zbardhës mbi faqe të dheut nuk mund t’i zbardhte në atë mënyrë.
⁴ Atyre iu shfaq Elia me Moisiun, të cilët po flisnin me Jezusin.
⁵ Pjetri iu drejtua Jezusit dhe i tha: "Rabbi, është mirë që ne të qëndrojmë këtu. Të bëjmë tri tenda, një për Ty, një për Moisiun e një për Elian."
⁶ Sepse nuk dinte ç’të përgjigjej, kaq shumë ishin trembur.
⁷ Pastaj doli një re që i mbuloi, dhe një zë erdhi nga reja: "Ky është Biri Im i dashur. Dëgjojeni!"
⁸ Vështruan menjëherë përreth dhe nuk panë më njeri me ta, por vetëm Jezusin.
⁹ Ndërsa zbrisnin nga mali, Ai i porositi që të mos i tregonin askujt çka kishin parë, përveçse atëherë kur Biri i Njeriut të ngjallet nga të vdekurit.
¹⁰ Ata e mbajtën këtë gjë për vete, duke pyetur njëri-tjetrin se ç’do të thoshte ‘të ngjallet nga të vdekurit’.
¹¹ Dhe e pyetën: "Përse skribët thonë që më parë duhet të vijë Elia?"
¹² Ai u tha: "Elia vërtet do të vijë më parë e do t’i vërë të gjitha gjërat në vend. Pse atëherë është shkruar për Birin e Njeriut që Ai duhet të vuajë shumë e të përbuzet?
¹³ Por po ju them që Elia vërtet ka ardhur, dhe atij i bënë gjithë sa deshën, ashtu siç është shkruar për të."
¹⁴ Pasi erdhën te dishepujt, panë një turmë të madhe rreth tyre dhe disa skribë duke diskutuar me ta.
¹⁵ E gjithë njerëzia, me ta parë, mbetën të mrekulluar dhe vrapuan drejt Tij për ta përshëndetur.
¹⁶ Ai i pyeti: "Përse po bëni fjalë me ta?"
¹⁷ Njëri nga turma iu përgjigj: "Mjeshtër, të kam sjellë tim bir, që ka një frymë që nuk e lë të flasë.
¹⁸ Kudo që e mbërthen, e përplas përdhe; i del shkumë nga goja, kërcet dhëmbët dhe ngrin i tëri; u thashë dishepujve të Tu që t’ia nxirrnin, por nuk mundën dot.
¹⁹ Jezusi u përgjigj dhe u tha: "O brez i pafe, deri kur do të jem me ju? Deri kur do t’ju duroj? Sillmani!"
²⁰ Ata ia çuan, dhe, kur e pa, fryma e shkundi menjëherë djalin dhe, me të rënë për tokë, filloi të rrokullisej duke i dalë shkumë nga goja.
²¹ Ai e pyeti të atin: "Sa kohë ka që i ka ndodhur kjo?" Ai i tha: "Që kur ishte fëmijë.
²² Shpeshherë e ka hedhur në zjarr e në ujë për ta vrarë; por nëse Ti mundesh dhe të vjen keq për ne, ndihmona."
²³ Jezusi i tha: "Sa për atë ‘Nëse mundesh’, të gjitha gjërat janë të mundshme për atë që beson."
²⁴ I ati i fëmijës thirri menjëherë me zë të lartë, duke thënë: "Besoj; ndihmomë ta mposht mosbesimin tim."
²⁵ Jezusi, duke parë që turma po mblidhej duke vrapuar, e qortoi frymën e papastër, duke i thënë: "Ti o frymë e pagojë dhe e shurdhët, të urdhëroj, dil prej tij e mos hyr më në të."
²⁶ Fryma, duke ulëritur e pasi e shkundi fort, doli jashtë; djali u bë si i vdekur, aq sa shumë veta thanë: "ka vdekur."
²⁷ Por Jezusi e ngriti duke e kapur për dore dhe ai u çua më këmbë.
²⁸ Kur hyri në shtëpi, dishepujt filluan ta pyesin veçmas: "Po ne, përse nuk mundëm ta dëbonin?"
²⁹ Ai u tha: "Ky lloj nuk mund të dëbohet ndryshe veçse me anë të lutjes."
³⁰ Si u larguan prej andej, kaluan nëpër Galile; Ai nuk donte që ta merrte vesh njeri se ku ishin.
³¹ Sepse Ai i mësonte dishepujt e Vet e u thoshte: "Biri i Njeriut do të jepet në duart e njerëzve; ata do ta vrasin e, pasi të jetë vrarë, do të ngjallet pas tri ditësh."
³² Por ata nuk po e merrnin vesh çfarë donte të thoshte me atë fjalë dhe kishin frikë ta pyesnin.
³³ Ndërkaq arritën në Kapernaum; kur ishte në shtëpi, i pyeti ata: "Për çka po haheshit gjatë rrugës?"
³⁴ Por ata nuk bënin zë; sepse gjatë rrugës kishin diskutuar me njëri-tjetrin se kush ishte më i madhi.
³⁵ Atëherë Ai u ul, thirri të dymbëdhjetët dhe u tha: "Nëse ndonjëri dëshiron të jetë i pari, ai do të jetë i fundit i të gjithëve dhe shërbëtor i të gjithëve."
³⁶ Mori një fëmijë dhe e vuri në mes tyre; si e mori ndër krahë, u tha:
³⁷ "Kushdo që pranon njërin prej këtyre fëmijëve në emrin Tim, më pranon Mua dhe kushdo që më pranon Mua, nuk më pranon Mua, por Atë që më ka dërguar Mua."
³⁸ Gjoni i thoshte: "Mjeshtër, kemi parë dikë që dëbonte demonë në emrin Tënd dhe u përpoqëm ta pengonim, sepse ai nuk ishte nga tanët."
³⁹ Por Jezusi tha: "Mos e pengoni, sepse nuk ka njeri që të bëjë mrekulli në emrin Tim, dhe fill pas kësaj të mund të më përgojojë Mua.
⁴⁰ Sepse ai që nuk është kundër nesh, është me ne.
⁴¹ Se kushdo që ju jep një kupë me ujë, sepse i përkisni Krishtit, me të vërtetë po ju them, që ai nuk do ta humbë shpërblimin e vet.
⁴² Kushdo që shtyn në mëkat një nga këta të vegjël që besojnë [tek Unë], më mirë do të ishte për të t’i varej një gur mulliri rreth qafës e të hidhej në det.
⁴³ Po të të shtyjë në mëkat dora jote, preje; do të ishte më mirë të hyje i gjymtë në jetë sesa të shkoje me dy duar në ferr, në zjarrin që nuk shuhet.
⁴⁵ Po të të shtyjë në mëkat këmba jote, preje; është më mirë të hysh në jetë i gjymtë, sesa të flakesh me të dyja këmbët në ferr.
⁴⁷ Po të të shtyjë në mëkat syri yt, nxirre, sepse është më mirë të hysh në mbretërinë e Perëndisë me një sy, sesa të flakesh në ferr duke i pasur të dy sytë,
⁴⁸ ku krimbi i tyre nuk ngordh e zjarri nuk shuhet.
⁴⁹ Sepse çdo njeri me zjarr do të kripet.
⁵⁰ Kripa është gjë e mirë, por nëse kripa humb njelmësinë, me se do ta ndreqni? Kripë të kini në vetvete dhe të jetoni në paqe me njëri-tjetrin."