7
¹ Farizenjtë dhe disa prej skribëve, që kishin ardhur nga Jeruzalemi, u mblodhën rreth Jezusit
² dhe panë disa prej dishepujve të Tij që po hanin bukë me duar të papastra, domethënë të palara.
³ (Sepse farizenjtë dhe të gjithë judenjtë nuk hanë, pa i larë më parë duart me kujdes, duke ruajtur kështu traditën e të parëve.)
⁴ E kur kthehen nga pazari, nuk hanë pa u larë. Ka edhe shumë gjëra të tjera që ata kanë pranuar t’i mbajnë, si larjen e kupave, të shtambave e të enëve prej bakri.
⁵ Farizenjtë dhe skribët e pyetën: "Përse nuk ecin sipas traditës së të parëve dishepujt e Tu, por hanë bukë me duar të papastra?"
⁶ Ai u tha: "Mirë ka profetizuar Isaia për ju, hipokritët, siç është shkruar: ‘Me gojë më nderon ky popull, por me zemër janë shumë larg Meje’.
⁷ Por më kot më nderojnë, duke dhënë mësime që janë urdhëresa njerëzish.
⁸ Keni lënë mënjanë urdhërimin e Perëndisë, dhe mbani traditën e njerëzve."
⁹ Dhe u thoshte: "Sa mirë e hidhni poshtë urdhërimin e Perëndisë, që të mbani traditën tuaj.
¹⁰ Sepse Moisiu ka thënë: ‘Ndero atin tënd e nënën tënde’ dhe ‘Kush flet keq për atin ose nënën, le të përfundojë në vdekje’.
¹¹ Ndërsa ju thoni: ‘Nëse dikush i thotë atit ose nënës, gjithçka me sa mund të të ndihmoja, është Kurban’ (që do të thotë, dhuratë kushtuar Perëndisë),
¹² atëherë ju nuk e lini më atë të bëjë gjë për atin ose nënën,
¹³ duke zhvlerësuar fjalën e Perëndisë nëpërmjet traditës suaj që ju e përcillni nga brezi në brez; dhe bëni shumë gjëra të ngjashme me këtë."
¹⁴ Pasi e thirri përsëri turmën, filloi t’u thoshte: "Më dëgjoni të gjithë, dhe merrni vesh.
¹⁵ Nuk ka asgjë jashtë njeriut që, kur hyn tek ai, të mund ta përlyejë atë; por ato që dalin prej njeriut e përlyejnë njeriun."
¹⁷ Kur e la turmën dhe hyri në shtëpi, dishepujt e pyetën për shëmbëlltyrën.
¹⁸ Ai u tha: "Po ju, kaq pa mend jeni? A nuk e kuptoni që çfarëdo që hyn te njeriu nga jashtë, nuk mund ta përlyejë atë?
¹⁹ Sepse nuk hyn në zemrën e tij, por në bark, dhe del jashtë me të pëgërët." Me këtë Ai i shpallte të gjitha ushqimet të pastra.
²⁰ Ai thoshte: "Çka del prej njeriut, ajo e përlyen njeriun.
²¹ Sepse nga brenda, nga zemra e njerëzve, dalin mendimet e këqija, imoraliteti, vjedhjet, vrasjet,
²² tradhtitë bashkëshortore, pangopësitë, ligësitë, mashtrimi, epshi, syri i lig, blasfemia, kryelartësia, mendjelehtësia.
²³ Të gjitha këto gjëra të liga dalin nga brenda dhe e përlyejnë njeriun."
²⁴ Dhe prej andej u ngrit e u largua për në krahinën e Tirit. Kur hyri në një shtëpi, nuk donte ta merrte vesh njeri; megjithatë nuk mundi të mos vihej re.
²⁵ Por një grua, vajza e së cilës kishte frymë të papastër, me të dëgjuar për Të, erdhi dhe i ra ndër këmbë.
²⁶ Gruaja ishte greke, sirofenikase; ajo e luti të dëbonte demonin prej vajzës së saj.
²⁷ Jezusi i tha: "Lëri më parë fëmijët të nginjen, sepse nuk është mirë të marrësh bukën e fëmijëve e t’ua hedhësh qenve."
²⁸ Ajo u përgjigj dhe i tha: "Po, o Zot, edhe qentë nën sofër hanë nga thërrimet e fëmijëve."
²⁹ Ai i tha: "Për këtë që the, shko; demoni ka dalë prej vajzës sate."
³⁰ Kur shkoi në shtëpi, ajo e gjeti fëmijën të shtrirë në shtrat dhe pa që demoni kishte dalë prej saj.
³¹ Përsëri, si u largua nga krahina e Tirit, shkoi nëpërmjet Sidonit në detin e Galilesë, duke kaluar përmes krahinës së Dekapolit.
³² I sollën një shurdhmemec dhe iu lutën që të vinte dorën mbi të.
³³ Si e hoqi mënjanë, veçmas prej turmës, Jezusi i vuri gishtat në veshët dhe, pasi pështyu, i preku gjuhën.
³⁴ Dhe duke vështruar lart në qiell, psherëtiu dhe i tha: "Effatha!", që do të thotë: ‘Hapu’.
³⁵ Menjëherë atij iu hapën veshët, iu zgjidh gjuha dhe filloi të fliste siç duhet.
³⁶ Jezusi i porositi që të mos i thoshin askujt për këtë, por sa më shumë i porosiste, aq më tepër e përhapnin lajmin ata.
³⁷ Njerëzit mbeteshin të mrekulluar pa masë dhe thoshin: "Mirë i ka bërë të gjitha gjërat. Madje të shurdhërit i bën të dëgjojnë e të pagojët të flasin."