kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16

Marku

3
¹ Një herë tjetër Ai hyri në sinagogë, ku ishte një njeri që i qe tharë dora.
² Ata po e vështronin nëse Ai do ta shëronte atë në ditë të shtunë, që ta padisnin.
³ Jezusi i tha njeriut që e kishte dorën të tharë: "Ngrihu e qëndro në mes!"
⁴ Pastaj u tha atyre: "Çfarë pranon ligji të shtunave: të bësh mirë apo të bësh keq? Të shpëtosh jetë apo të vrasësh?" Por ata nuk bënë zë.
⁵ I vështroi përreth me zemërim, dhe duke ndier një trishtim të madh për zemrën e tyre të ngurtë, i tha atij njeriu: "Shtrije dorën!" Ai e shtriu, e dora iu ripërtëri plotësisht.
⁶ Farizenjtë dolën dhe menjëherë, bashkë me herodianët thurën planin kundër Tij, si ta vrisnin.
⁷ Por Jezusi, së bashku me dishepujt e Vet, u largua buzë detit. Një turmë e madhe nga Galileja i vajti pas; kishte edhe nga Judeja,
⁸ nga Jeruzalemi, nga Idumeja, si edhe përtej Jordanit e në rrethinat e Tirit dhe të Sidonit; një turmë e madhe njerëzish, kur dëgjuan të gjitha ato që bënte, erdhën tek Ai.
⁹ Ai u tha dishepujve të Vet që, për shkak të turmës, të bënin gati një lundër për Të, se mos e shtypnin,
¹⁰ sepse Ai kishte shëruar shumë njerëz, kështu që të gjithë sa ishin me sëmundje, shtyheshin përpara mbi Të për ta prekur.
¹¹ Kur frymët e papastra e shihnin, i binin ndër këmbë e bërtisnin duke thënë: "Ti je Biri i Perëndisë."
¹² Ai i qortonte ashpër që të mos e zbulonin kush ishte.
¹³ Pastaj u ngjit lart në mal dhe thirri ata që deshi; ata i erdhën.
¹⁴ Ai caktoi dymbëdhjetë, [të cilët i emërtoi apostuj,] që të rrinin me Të dhe që t’i dërgonte për të predikuar
¹⁵ dhe të kishin fuqi për të dëbuar demonët.
¹⁶ [Ai i emëroi të dymbëdhjetë,] Simonin, të cilit i vuri emrin Pjetër,
¹⁷ Jakobin, të birin e Zebedeut, dhe Gjonin, vëllanë e Jakobit, të cilëve u vuri emrin Boanerges, që do të thotë Bij të Bubullimës;
¹⁸ Andrenë, Filipin, Bartolomeun, Mateun, Thomanë, Jakobin të birin e Alfeut, Tadeun dhe Simonin të Zellshmin,
¹⁹ Judë Iskariotin, i cili e tradhtoi.
²⁰ Pastaj Jezusi hyri në një shtëpi dhe turma u mblodh përsëri, aq sa ata nuk po mund të hanin as bukë.
²¹ Kur njerëzit e Tij e dëgjuan këtë, dolën për ta zënë, sepse thoshin që nuk është në vete.
²² Skribët që zbritën nga Jeruzalemi, thoshin: "Ai ka Beelzebulin dhe i dëbon demonët me anë të të parit të demonëve."
²³ Ai i thirri dhe u fliste me shëmbëlltyra: "Si ka mundësi që Satani të dëbojë Satanin?
²⁴ Një mbretëri po të përçahet brenda vetes, nuk mund të qëndrojë.
²⁵ Nëse një shtëpi përçahet brenda vetes, ajo shtëpi nuk mund të qëndrojë.
²⁶ Edhe Satani, po të ngrihet kundër vetes dhe të përçahet, ai nuk mund të qëndrojë, por i vjen fundi.
²⁷ Askush nuk mund të hyjë në shtëpinë e një njeriu të fortë dhe t’i grabisë mallin, pa e lidhur atë më parë dhe pastaj do t’i plaçkisë shtëpinë.
²⁸ Me të vërtetë po ju them që të gjitha do t’u falen bijve të njerëzve, mëkatet dhe blasfemitë, çfarëdo blasfemie që të thonë.
²⁹ Por kushdo që blasfemon kundër Frymës së Shenjtë, nuk do të ketë kurrë falje, por do të jetë fajtor për mëkat të pasosur."
³⁰ E tha këtë sepse ata thoshin: "Ka frymë të papastër."
³¹ Pastaj erdhën e ëma dhe vëllezërit e tij. Ata qëndruan jashtë dhe dërguan një njeri që ta thërriste.
³² Turma, që ishte ulur rreth Tij, i tha: "Ja, nëna dhe vëllezërit e Tu [dhe motrat e Tua] po të kërkojnë jashtë."
³³ Ai iu përgjigj dhe tha: "Kush është nëna Ime dhe vëllezërit e Mi?"
³⁴ Dhe duke vështruar përreth ata që ishin ulur përqark Tij, tha: "Ja, nëna Ime dhe vëllezërit e Mi!
³⁵ Sepse kushdo që bën vullnetin e Perëndisë, ai është vëllai, motra dhe nëna Ime."