kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16

Marku

2
¹ Pas disa ditësh, kur hyri përsëri në Kapernaum, u dëgjuan fjalë që Ai ishte në shtëpi.
² Kaq shumë u mblodhën, saqë nuk kishte më vend, madje as para derës; Ai u predikonte fjalën.
³ Disa erdhën, duke i sjellë një të paralizuar, që e mbanin katër veta.
⁴ Por pasi nuk mundeshin t’ia sillnin për shkak të turmës, zbuluan pullazin në vendin ku ishte Ai, dhe si hapën një të çarë, e ulën poshtë hasrën ku dergjej i paralizuari.
⁵ Jezusi, duke parë besimin e tyre, i tha të paralizuarit: "Bir, mëkatet e tua të janë falur."
⁶ Por aty ishin ulur edhe disa nga skribët, që mendonin në zemrat e tyre,
⁷ "Përse flet kështu ky? Ai po thotë blasfemi; kush, veç Perëndisë së vetëm, mund të falë mëkate?"
⁸ Jezusi, me ta marrë vesh prej frymës së Tij se ç’po mendonin ata në mes tyre, u tha: "Përse i mendoni këto gjëra në zemrat tuaja?
⁹ Cila është më e lehtë, t’i thuash të paralizuarit: ‘Mëkatet e tua të janë falur’, apo t’i thuash: ‘Ngrihu, merr hasrën tënde dhe ec’?
¹⁰ Por, që ta dini se Biri i Njeriut ka pushtet mbi tokë për të falur mëkate" i tha të paralizuarit,
¹¹ "Po të them: Ngrihu, merr hasrën tënde dhe shko në shtëpi."
¹² Ai u ngrit, mori menjëherë hasrën e doli jashtë para të gjithëve, saqë të gjithë u mrekulluan dhe lëvduan Perëndinë, duke thënë: "Kështu nuk kemi parë kurrë ndonjëherë".
¹³ Jezusi shkoi përsëri buzë detit. Të gjithë njerëzit shkonin tek Ai, dhe Ai i mësonte.
¹⁴ Duke kaluar, pa Levin, të birin e Alfeut, ulur në banakun e tagrambledhësit dhe i tha: "Më ndiq!" Ai u ngrit dhe i vajti pas.
¹⁵ Dhe ndodhi që kur ishte shtruar për të ngrënë në shtëpinë e Levit, shumë tagrambledhës dhe mëkatarë ishin ulur në tryezë me Jezusin dhe dishepujt e Tij, sepse ata që i shkonin pas, ishin shumë.
¹⁶ Kur skribët dhe farizenjtë e panë Atë duke ngrënë bashkë me tagrambledhësit dhe mëkatarët, filluan t’u thonë dishepujve të Tij: "Ç’është kjo? Ai po ha bashkë me tagrambledhësit dhe mëkatarët."
¹⁷ Jezusi, kur e dëgjoi këtë, u tha: "Nuk kanë nevojë për mjek ata që janë të shëndoshë, por ata që janë të sëmurë. Nuk kam ardhur të thërras për pendim të drejtët, por mëkatarët".
¹⁸ Dishepujt e Gjonit dhe farizenjtë ishin duke agjëruar; erdhën e i thanë Atij: "Përse po agjërojnë dishepujt e Gjonit dhe ata të farizenjve, ndërsa dishepujt e Tu nuk agjërojnë?"
¹⁹ Jezusi u tha: "A mund të agjërojnë dasmorët sa kohë që dhëndri është me ta? Ata nuk mund të agjërojnë sa kohë e kanë dhëndrin me vete.
²⁰ Por do të vijnë ditët kur dhëndri do t’u merret atyre dhe atëherë ata do të agjërojnë në atë ditë.
²¹ Askush nuk qep arnë prej pëlhure të re në një rrobë të vjetër; përndryshe arna e re e tërheq rrobën e vjetër dhe e grisura çahet më keq.
²² Askush nuk hedh verë të re në kacekë të vjetër; përndryshe vera do t’i çajë kacekët, dhe vera bashkë me kacekët do të shkojnë dëm; vera e re hidhet në kacekë të rinj."
²³ Dhe ndodhi që një ditë të shtunë Ai po kalonte përmes të mbjellave dhe dishepujt e Tij, duke ecur, filluan të këpusnin kallëza gruri.
²⁴ Farizenjtë i thoshin Atij: "Shiko, përse bëjnë ata të shtunën atë që nuk është e ligjshme?"
²⁵ Ai u tha: "Asnjëherë nuk e paskeni lexuar çfarë bëri Davidi, kur ai dhe ata që ishin me të kishin nevojë dhe ishin të uritur;
²⁶ se si hyri në shtëpinë e Perëndisë në ditët e Abiatarit, kryepriftit, dhe hëngri bukët e përkushtimit, të cilat nuk ka të drejtë t’i hajë njeri tjetër veç priftërinjve dhe ua dha edhe atyre që ishin me të?"
²⁷ Dhe u tha: "E shtuna është bërë për njeriun dhe jo njeriu për të shtunën.
²⁸ Prandaj Biri i Njeriut është Zot edhe i të shtunës".