14
¹ Pas dy ditësh ishte festa e Pashkëve dhe e Bukës së Ndorme; kryepriftërinjtë dhe skribët kërkonin mënyrën se si ta kapnin me dredhi për ta vrarë.
² "Por jo në ditë feste", thoshin: "se mos lind ndonjë trazirë në popull."
³ Kur ishte në Betani, në shtëpinë e Simon të gërbulurit, dhe, kur u shtrua për të ngrënë, u afrua një grua që kishte një enë prej alabastri me vaj erëkëndshëm livandoje të papërzier, shumë të kushtueshëm. E theu enën dhe e derdhi mbi kokën e Tij.
⁴ Kishte disa që u zemëruan dhe thoshin midis tyre: "Përse të shkojë dëm ky vaj erëkëndshëm?
⁵ Sepse ky vaj mund të ishte shitur mbi treqind denarë e t’u jepej të vobektëve", dhe turfullonin kundër saj.
⁶ Jezusi tha: "Lëreni, përse e shqetësoni? Ajo më ka bërë një vepër të mirë,
⁷ sepse të vobektët i keni gjithmonë me vete e mund t’u bëni mirë atyre kur të doni, por Mua nuk më keni gjithmonë.
⁸ Ajo bëri ç’mundi; ajo ka menduar që më parë për ta lyer trupin Tim për varrim.
⁹ Me të vërtetë po ju them, kudo që të predikohet ungjilli në mbarë botën, do të flitet edhe për atë që bëri kjo grua, për ta kujtuar."
¹⁰ Juda Iskarioti, njëri prej të dymbëdhjetëve, shkoi tek kryepriftërinjtë për t’ua dorëzuar Jezusin.
¹¹ Ata, si e dëgjuan, u gëzuan dhe i premtuan para. Ai përpiqej të gjente rastin që t’ua dorëzonte Atë në kohën e duhur.
¹² Ditën e parë të Bukës së Ndorme, kur po bënin fli qengjin e Pashkëve, dishepujt e Tij i thanë: "Ku dëshiron të shkojmë ta bëjmë gati vendin që të hash Pashkët?"
¹³ Ai dërgoi dy nga dishepujt e Vet dhe u tha: "Shkoni në qytet e atje do t’ju takojë një njeri që mban një shtambë uji; shkoni pas tij.
¹⁴ Atje ku të hyjë ai, i thoni të zotit të shtëpisë: ‘Mjeshtri thotë, ku është dhoma e miqve, ku do të ha Pashkët me dishepujt e Mi?’
¹⁵ Ai do t’ju tregojë një dhomë të madhe sipër, të shtruar e të bërë gati; atje na e përgatisni."
¹⁶ Dishepujt dolën e arritën në qytet dhe doli ashtu siç u kishte thënë Ai; dhe përgatitën Pashkët.
¹⁷ Në të ngrysur, Ai shkoi atje me të dymbëdhjetët.
¹⁸ Kur u shtruan e po hanin, Jezusi tha: "Me të vërtetë po ju them, njëri nga ju, që po ha me Mua, do të më tradhtojë."
¹⁹ Ata filluan të trishtohen e t’i thonë njëri pas tjetrit: "Mos jam unë?"
²⁰ Ai u tha : "Një nga të dymbëdhjetët, që po e ngjyen bukën në çanak bashkë me Mua.
²¹ Sepse Biri i Njeriut me të vërtetë po shkon, siç është shkruar për Të, por mjerë ai njeri që tradhton Birin e Njeriut! Mirë do të ishte për atë njeri të mos kishte lindur."
²² Kur po hanin, Ai mori bukën, e bekoi dhe pasi e ndau, ua dha atyre dhe tha: "Merreni, ky është trupi Im."
²³ Pastaj, si mori kupën dhe tha lutjen e falënderimit, ua dha atyre dhe të gjithë pinë prej saj.
²⁴ U tha: "Ky është gjaku Im i besëlidhjes së re, që është derdhur për shumë veta.
²⁵ Me të vërtetë po ju them, Unë nuk do të pi më nga fryti i hardhisë, deri në atë ditë kur do ta pi të re në mbretërinë e Perëndisë."
²⁶ Pastaj si kënduan një himn, dolën për në Malin e Ullinjve.
²⁷ Jezusi u tha: "Të gjithë do të shkandulloheni, sepse është shkruar: ‘Unë do ta godas bariun dhe delet do të shkapërdahen’.
²⁸ Por, pasi të jem ngjallur, do të shkoj para jush në Galile."
²⁹ Pjetri i tha: "Edhe sikur të gjithë të shkandullohen, unë jo."
³⁰ Jezusi i tha: "Me të vërtetë po të them, se ti sot, në këtë natë, përpara se të këndojë këndesi dy herë, do të më mohosh tri herë."
³¹ Por ai ngulmonte gjithnjë e më shumë: "Edhe po të duhet të vdes me Ty, në asnjë mënyrë nuk do të të mohoj." Po ashtu thoshin edhe ata të gjithë.
³² Ndërkaq arritën në një vend me emrin Getsemani; Ai u tha dishepujve të Vet: "Uluni këtu ndërsa Unë po lutem."
³³ Mori me vete Pjetrin, Jakobin e Gjonin dhe filloi të trishtohej plot ankth në zemër.
³⁴ Dhe u tha: "Trishtim i madh e ka pushtuar shpirtin Tim deri në vdekje; qëndroni këtu e mbani sytë hapur."
³⁵ Si shkoi pak më tutje, ra përtokë e po lutej që, po të ishte e mundur, të largohej prej Tij ajo orë.
³⁶ Dhe thoshte: "Abba, o Atë, për Ty gjithçka është e mundshme; largoje prej Meje këtë kupë; megjithatë jo siç dua Unë, por siç do Ti."
³⁷ Kur u kthye, i gjeti ata duke fjetur dhe i tha Pjetrit: "Simon, po fle? Nuk mund të rrije një orë zgjuar?
³⁸ Hapni sytë e lutuni, që të mos bini në tundim; vërtet fryma është e gatshme, por mishi është i dobët."
³⁹ U largua përsëri e po lutej, duke thënë të njëjtat fjalë.
⁴⁰ Kur u kthye për së dyti, i gjeti duke fjetur, pasi sytë u ishin rënduar. Ata nuk dinin ç’përgjigje t’i jepnin.
⁴¹ Pastaj u kthye për të tretën herë dhe u tha: "Ende po flini e po pushoni? Mjaft më, ka ardhur ora. Ja, Birin e Njeriut do ta japin në duart e mëkatarëve.
⁴² Ngrihuni, shkojmë! Ja, ai që po më tradhton, është këtu pranë."
⁴³ Dhe menjëherë, ndërsa po fliste, arriti Juda, një nga të dymbëdhjetët, dhe bashkë me të edhe një turmë njerëzish me shpata e shkopinj, të dërguar nga kryepriftërinjtë, skribët dhe pleqtë.
⁴⁴ Ai që e tradhtoi, u kishte dhënë atyre një shenjë, duke u thënë: "Atë që do ta puth, Ai është; kapeni dhe shpjereni të siguruar me roja."
⁴⁵ Me të ardhur, iu afrua menjëherë Jezusit dhe tha; "Rabbi!" dhe e puthi.
⁴⁶ Ata iu hodhën përsipër dhe e mbërthyen.
⁴⁷ Njëri prej atyre që ishin aty pranë, nxori shpatën dhe e goditi shërbëtorin e kryepriftit, duke i këputur veshin.
⁴⁸ Jezusi, u përgjigj dhe u tha: "Paskeni dalë me shpata e shkopinj, si kundër një kusari, për të më kapur Mua?
⁴⁹ Përditë me ju isha në tempull duke i mësuar njerëzit dhe ju nuk më kapët. Por kjo u bë që të përmbushen Shkrimet."
⁵⁰ Atëherë të gjithë e lanë dhe ikën.
⁵¹ Atij po i shkonte pas një djalosh, i mbështjellë rreth trupit të vet të zhveshur vetëm me një pëlhurë të linjtë; ata e kapën
⁵² dhe ai, duke lënë pas pëlhurën e linjtë, iku lakuriq.
⁵³ Jezusin e çuan te kryeprifti; të gjithë kryepriftërinjtë, pleqtë e skribët u mblodhën së bashku.
⁵⁴ Pjetri e ndoqi nga larg deri brenda në oborr të kryepriftit; aty u ul me shërbyesit e po ngrohej pranë zjarrit.
⁵⁵ Kryepriftërinjë dhe tërë këshilli i lartë kërkonin dëshmi kundër Jezusit që ta vrisnin, por nuk po gjenin dot.
⁵⁶ Sepse shumë jepnin dëshmi të rreme kundër Tij, por dëshmitë e tyre nuk përputheshin.
⁵⁷ Disa u ngritën dhe dhanë dëshmi të rreme kundër Tij, duke thënë:
⁵⁸ "Ne e kemi dëgjuar kur thoshte: ‘Unë do ta shkatërroj këtë tempull, të bërë nga duar njerëzish, dhe brenda tri ditësh do të ndërtoj një tjetër, të bërë jo nga duar njerëzish’."
⁵⁹ Por as kështu, dëshmia e tyre nuk përputhej.
⁶⁰ Kryeprifti, si u ngrit në mes, i bëri pyetje Jezusit duke i thënë: "Asnjë përgjigje nuk po jep? Ç’është kjo që dëshmojnë këta kundër Teje?"
⁶¹ Por Ai nuk fliste e nuk dha asnjë përgjigje. Kryeprifti e pyeti përsëri dhe i tha: "Ti je Krishti, Biri i të Bekuarit?"
⁶² Jezusi tha: "Unë jam dhe Birin e Njeriut do ta shihni të ulur në të djathtë të Fuqisë dhe duke ardhur në retë e qiellit ."
⁶³ Atëherë kryeprifti, duke shqyer rrobat e veta, tha: "Përse na u dashkan ende dëshmitarë?
⁶⁴ E dëgjuat blasfeminë; si ju duket?" Ata të gjithë e gjykuan fajtor për vdekje.
⁶⁵ Disa filluan ta pështynin, t’i mbulonin fytyrën, ta godisnin me grushte dhe t’i thoshin: "Gjeje me profeci"; rojat e morën duke e goditur me shuplaka.
⁶⁶ Kur Pjetri ishte poshtë në oborr, erdhi një nga shërbëtoret e kryepriftit.
⁶⁷ Me ta parë Pjetrin duke u ngrohur, e vështroi dhe tha: "Edhe ti ishe me Jezusin e Nazaretit."
⁶⁸ Por ai e mohoi duke thënë: "Nuk di gjë, as nuk po marr vesh ç’po thua." Dhe doli jashtë në hajat [dhe këndesi këndoi].
⁶⁹ Shërbëtorja e pa dhe filloi t’u thoshte përsëri atyre që ishin aty pranë: "Ky është njëri prej atyre."
⁷⁰ Ai përsëri e mohoi. Pak më vonë, ata që ishin aty pranë i thanë Pjetrit: "Pa dyshim, ti je një prej tyre, sepse edhe ti je galileas."
⁷¹ Ai filloi të mallkonte dhe të betohej: "Nuk e njoh këtë njeri që po thoni."
⁷² Dhe menjëherë këndesi këndoi për të dytën herë. Pjetrit iu kujtua fjala që i kishte thënë Jezusi: "Para se të këndojë këndesi dy herë, do të më mohosh tri herë". Dhe ia dha të qarit.