11
¹ Kur po i afroheshin Jeruzalemit, pranë Betfages e Betanisë, te Mali i Ullinjve, Ai dërgoi dy nga dishepujt e Vet
² dhe u tha: "Shkoni në fshatin përballë jush dhe, sapo të hyni në fshat, do të gjeni një kërriç të lidhur, mbi të cilin ende nuk ka hipur njeri; zgjidheni dhe silleni.
³ Po t’ju thotë njeri: ‘Përse e bëni këtë?’ i thoni: ‘I duhet Zotit dhe do ta kthejë shumë shpejt."
⁴ Ata u larguan, e gjetën kërriçin të lidhur te dera jashtë në rrugë dhe e zgjidhën.
⁵ Disa prej njerëzve që ishin atje, u thanë: "Ç’po bëni që e zgjidhni kërriçin?"
⁶ Ata u përgjigjën ashtu siç u tha Jezusi, dhe njerëzit i lanë.
⁷ E sollën kërriçin te Jezusi, i hodhën përsipër rrobat e tyre dhe Ai u ul mbi të.
⁸ Shumë njerëz i shtruan rrobat e veta në rrugë dhe të tjerë degëza që i kishin prerë nga arat.
⁹ Ata që shkonin përpara si edhe ata që vinin pas, thërrisnin, duke thënë: "Hosanna! I bekuar qoftë Ai që vjen në emër të Zotit.
¹⁰ E bekuar qoftë mbretëria e atit tonë Davidit, që po vjen; Hosanna lart e më lart!"
¹¹ Hyri në Jeruzalem e shkoi në tempull; pasi pa çdo gjë rreth e rrotull, u largua për në Betani së bashku me të dymbëdhjetë, meqë tashmë ishte bërë vonë.
¹² Të nesërmen, kur u larguan nga Betania, Atë e mori uria.
¹³ Me të parë nga larg një fik të mbushur me gjethe, shkoi me shpresë se do të gjente diçka në të; kur iu afrua, nuk gjeti gjë në të veç gjetheve, sepse nuk ishte koha e fiqve.
¹⁴ Iu kthye dhe i tha: "Mos ngrëntë njeri më kurrë kokërr prej teje." Dishepujt e Tij e dëgjuan këtë.
¹⁵ Ndërkaq shkuan në Jeruzalem. Dhe kur hyri në tempull, Jezusi filloi t’i nxirrte jashtë ata që shisnin e blinin në tempull, duke i përmbysur tryezat e këmbyesve të parave, si dhe ndenjëset e atyre që shisnin pëllumba,
¹⁶ dhe nuk lejonte njeri të fuste ndonjë mall në tempull.
¹⁷ Ai i mësonte dhe u thoshte: "A nuk është shkruar që shtëpia Ime do të quhet shtëpi lutjesh për të gjitha kombet? Por ju e keni kthyer në një strofull kusarësh,"
¹⁸ Kryepriftërinjtë dhe skribët e dëgjuan dhe mendonin si e si ta zhduknin; sepse e kishin frikë, meqë e gjithë turma kishte mbetur e mahnitur me mësimet e Tij.
¹⁹ Kur u ngrys, ata dolën jashtë qytetit.
²⁰ Herët në mëngjes, duke kaluar, panë fikun të tharë që në rrënjë.
²¹ Pjetri u kujtua dhe i tha: "Rabbi, shiko! Fiku që mallkove, qenka fishkur."
²² Jezusi, duke u përgjigjur, u tha: "Kini besim në Perëndinë.
²³ Me të vërtetë po ju them, që kushdo që do t’i thotë këtij mali: ‘Ngrihu e hidhu në det’ e në zemrën e vet të mos ketë dyshim, por të besojë që çka thotë, do të bëhet, ai do të ketë çfarëdo që të thotë.
²⁴ Prandaj, po ju them, për gjithçka që kërkoni në lutje, të kini besim se e keni marrë dhe do të jetë juaja.
²⁵ Kur jeni duke u lutur, nëse keni diçka kundër ndonjë njeriu, faleni, që edhe Ati juaj që është në qiej, t’ju falë fajet tuaja."
²⁷ Shkuan përsëri në Jeruzalem; ndërsa shëtiste në tempull, Jezusit iu afruan kryepriftërinjtë, skribët dhe pleqtë
²⁸ dhe i thanë: "Me ç’fuqi i bën këto gjëra? Kush ta ka dhënë këtë pushtet që të bësh këto gjëra?"
²⁹ Jezusi u tha: "Do t’ju pyes për një gjë. M’u përgjigjni, dhe atëherë Unë do t’ju them se me ç’pushtet i bëj këto gjëra.
³⁰ A ishte pagëzimi i Gjonit nga qielli apo nga njerëzit? M’u përgjigjni."
³¹ Ata filluan të diskutojnë me njëri-tjetrin, duke thënë: "Po të themi: ‘Nga qielli’, do të thotë: ‘Përse atëherë nuk e besuat atë?’
³² Po sikur të themi: ‘Nga njerëzit’?" Megjithatë i druheshin turmës, sepse të gjithë e mbanin Gjonin si të ishte vërtet një profet.
³³ Atëherë i dhanë këtë përgjigje Jezusit: "Nuk e dimë." Jezusi u tha: "As Unë nuk po jua them se me ç’pushtet i bëj këto gjëra."