5
¹ Një ditë, kur ishte buzë liqenit të Gjenezaretit me turmën që shtyhej rreth Tij për të dëgjuar fjalën e Perëndisë,
² Ai pa dy lundra që kishin ndalur aty; peshkatarët ishin larguar prej tyre e po lanin rrjetat.
³ Hyri në njërën prej lundrave, që ishte e Simonit, dhe iu lut që ta shtynte pak nga toka. Pasi u ul, filloi t’i mësonte turmat duke folur nga lundra.
⁴ Kur pushoi së foluri, i tha Simonit: "Shtyje lundrën më thellë e hidhni rrjetat për peshkim."
⁵ Simoni, duke u përgjigjur, tha: "Mjeshtër, u munduam tërë natën e nuk kemi zënë asgjë; megjithatë, meqë po thua Ti, do t’i hedh rrjetat."
⁶ Dhe si e bënë këtë, ata zunë një sasi shumë të madhe peshqish, aq sa rrjetat po u çaheshin.
⁷ Ua bënë me shenjë shokëve të vet që ishin në lundrën tjetër, që të vinin e t’i ndihmonin. Ata erdhën e i mbushën aq shumë të dyja lundrat, saqë filluan të fundoseshin.
⁸ Kur Simon Pjetri e pa këtë, ra para këmbëve të Jezusit, duke thënë: "Largohu prej meje, o Zot, sepse jam njeri mëkatar."
⁹ Sepse ai, si edhe të gjithë ata që ishin me të, kishin mbetur të mahnitur me sasinë e madhe të peshqve që kishin zënë.
¹⁰ Po kështu i ndodhi edhe Jakobit e Gjonit, bijve të Zebedeut, që peshkonin bashkë me Simonin. Jezusi i tha Simonit: "Mos ki frikë, që tani e tutje do të jesh peshkatar njerëzish."
¹¹ Pasi i sollën lundrat në tokë, i lanë të gjitha dhe shkuan pas Tij.
¹² Një ditë, kur Jezusi ishte në një qytet, ja tek erdhi një njeri plot me gërbulë; ai, me ta parë Jezusin, ra përmbys dhe iu lut, duke thënë: "Zot, po të duash, mund të më pastrosh."
¹³ Jezusi zgjati dorën dhe e preku, duke thënë: "Po, dua, qofsh i pastruar!" E menjëherë gërbula u largua prej tij.
¹⁴ Ai e porositi: "Mos i thuaj askujt; por shko, paraqitu te prifti dhe ofroi dhuratën për pastrimin tënd, siç ka urdhëruar Moisiu, që ta kesh si dëshmi për ta."
¹⁵ Por lajmi për Të po përhapej gjithnjë e më shumë dhe turma të mëdha mblidheshin për ta dëgjuar e për t’u shëruar prej lëngatave të tyre.
¹⁶ Por Jezusi tërhiqej në vende të vetmuara për t’u lutur.
¹⁷ Një ditë, ndërsa Ai po i mësonte njerëzit, ndodhi që aty ishin ulur farizenjtë dhe mësuesit e Ligjit, që kishin ardhur nga tërë fshatrat e Galilesë, të Judesë dhe Jeruzalemit. Dhe fuqia e Zotit ishte me Të për të shëruar të sëmurët.
¹⁸ Dhe, ja disa njerëz që bartnin mbi hasër një njeri, i cili kishte qenë i paralizuar; po përpiqeshin ta sillnin brenda dhe t’ia vinin Atij përpara.
¹⁹ Por, duke mos gjetur asnjë mënyrë për ta sjellë brenda për shkak të turmës, hipën mbi pullaz dhe e zbritën përmes tjegullave bashkë me hasrën, mu në mes, para Jezusit.
²⁰ Ai, duke parë besimin e tyre, tha: "O njeri, mëkatet e tua të janë falur."
²¹ Skribët dhe farizenjtë filluan të mendojnë me veten e tyre: "Kush është ky që thotë blasfemi? Kush mund të falë mëkatet, veç Perëndisë?"
²² Por Jezusi, me të marrë vesh mendimet e tyre, u përgjigj dhe u tha: "Përse po mendoni këto gjëra në zemrat tuaja?
²³ Cila është më e lehtë, të thuash: ‘Mëkatet e tua të janë falur’, apo të thuash ‘Ngrihu dhe ec’?
²⁴ Por që ta dini se Biri i Njeriut ka pushtet mbi tokë për të falur mëkatet", i tha të paralizuarit: "Po të them, ngrihu, merr hasrën dhe shko në shtëpi."
²⁵ Dhe ai menjëherë u ngrit para tyre, mori hasrën ku ishte shtrirë, dhe u largua për në shtëpi të vet duke lëvduar Perëndinë.
²⁶ Të gjithë mbetën të mahnitur e po lëvdonin Perëndinë, duke thënë plot frikë: "Sot kemi parë gjëra të jashtëzakonshme."
²⁷ Pas këtyre punëve, Ai doli e pa një tagrambledhës, me emrin Levi, të ulur në banakun e tagrambledhësit, dhe i tha: "Më ndiq."
²⁸ Ai, si la çdo gjë, u ngrit dhe i vajti pas.
²⁹ Levi i shtroi Atij një gosti të madhe në shtëpinë e vet, ku ishin një mori tagrambledhësish si edhe të tjerë të shtruar në tryezë bashkë me ta.
³⁰ Farizenjtë dhe skribët e tyre u pëshpëritnin dishepujve të Tij, duke thënë: "Përse po hani e po pini me tagrambledhësit dhe mëkatarët?"
³¹ Jezusi, duke u përgjigjur, u tha: "Nuk kanë nevojë për mjek ata që janë të shëndoshë, por ata që janë të sëmurë.
³² Nuk kam ardhur t’u bëj thirrje të pendohen të drejtëve, por mëkatarëve."
³³ Ata i thanë: "Dishepujt e Gjonit shpeshherë agjërojnë e bëjnë lutje, po ashtu edhe ata të farizenjve, kurse të Tutë hanë e pinë."
³⁴ Jezusi u tha: "A mund t’i bëni dasmorët të agjërojnë sa kohë që dhëndri është me ta?
³⁵ Por do të vijnë ditët kur dhëndri do t’u merret e atëherë në ato ditë ata do të agjërojnë."
³⁶ Ai filloi t’u thoshte edhe një shëmbëlltyrë. "Askush nuk gris arnë prej një rrobe të re për ta vënë mbi një rrobë të vjetër; përndryshe jo vetëm që do të griset e reja, por edhe arna prej rrobës së re nuk shkon me të vjetrën.
³⁷ Askush nuk hedh verë të re në kacekë të vjetër; përndryshe vera e re i prish kacekët e vjetër; vera do të derdhet dhe kacekët do të prishen.
³⁸ Përkundrazi, vera e re duhet shtënë në kacekë të rinj.
³⁹ Askush, pasi ka pirë verë të vjetër, nuk e do të renë, sepse thotë: ‘E vjetra është më e mirë’."