4
¹ Jezusi, i mbushur me Frymën e Shenjtë, u kthye nga Jordani, dhe Fryma e çoi në shkretëtirë.
² Atje u vu në ngasje nga djalli për dyzet ditë. Në ato ditë Ai nuk vuri gjë në gojë dhe, kur ato u plotësuan, e mori uria.
³ Djalli i tha: "Po të jesh Biri i Perëndisë, jepi urdhër këtij guri që të kthehet në bukë."
⁴ Jezusi iu përgjigj: "Është shkruar që njeriu nuk do të jetojë vetëm me bukë."
⁵ Dhe si e ngjiti lart, djalli i tregoi Atij për një çast të gjitha mbretëritë e botës.
⁶ Djalli i tha: "Ty do ta jap të gjithë këtë pushtet si edhe lavdinë e tyre, sepse më është lënë në dorë mua dhe unë ia jap kujt të dua.
⁷ Pra, nëse Ti më adhuron, të gjitha do të jenë të Tuat."
⁸ Jezusi u përgjigj e i tha: "Është shkruar: ‘Do të adhurosh Zotin Perëndinë tënd, dhe Atij vetëm do t’i shërbesh’."
⁹ Pastaj e çoi në Jeruzalem, e vuri majë tempullit dhe i tha: "Nëse je Biri i Perëndisë, hidhu prej këtej poshtë;
¹⁰ sepse është shkruar që ‘Ai do t’i urdhërojë engjëjt e Vet për Ty që të të ruajnë’.
¹¹ Dhe do të të ngrenë në duar që këmba Jote të mos ndeshë në ndonjë gur."
¹² Por Jezusi, duke u përgjigjur, i tha: "Është thënë: ‘Nuk duhet ta vësh në provë Zotin Perëndinë tënd’."
¹³ Kur djalli i përfundoi të gjitha këto tundime, u largua prej Tij për njëfarë kohe.
¹⁴ Jezusi u kthye, me fuqinë e Frymës, në Galile, dhe lajmi për Të u përhap në tërë rrethinën.
¹⁵ Ai jepte mësim në sinagogat e tyre, duke u përlëvduar prej të gjithëve.
¹⁶ Shkoi në Nazaret, ku ishte rritur, dhe sipas zakonit të Vet, ditën e shtunë hyri në sinagogë dhe u ngrit për të lexuar.
¹⁷ I dhanë librin e profetit Isaia dhe, si e hapi, gjeti vendin ku ishte shkruar:
¹⁸ "Fryma e Zotit është mbi Mua, sepse Ai më ka vajosur për t’u predikuar ungjillin të varfërve, më ka dërguar për t’u shpallur lirimin robërve, për t’u kthyer dritën e syve të verbërve, për të çliruar të shtypurit,
¹⁹ për të predikuar vitin e hirit të Zotit."
²⁰ Pasi e mbylli librin, ia ktheu shërbestarit dhe u ul. Të gjithë sa ishin në sinagogë ia ngulën sytë,
²¹ dhe Ai filloi t’u thoshte: "Sot u përmbush ky shkrim, siç po e dëgjoni."
²² Të gjithë dëshmonin për Të e mrekulloheshin me fjalët plot hir që dilnin prej gojës së Tij, e thoshin: "A nuk është ky biri i Jozefit?"
²³ Ai u tha: "Sigurisht, ju do të më përmendni këtë fjalë të urtë: ‘Mjek, shëro veten tënde! Çka kemi dëgjuar se është bërë në Kapernaum, bëje edhe këtu në qytetin tënd amtar’."
²⁴ Ai tha: "Me të vërtetë po ju them, asnjë profet nuk pranohet në atdheun e vet.
²⁵ Të vërtetën po ju them, shumë vejusha ishin në Izrael në ditët e Elias, kur qielli u mbyll për tre vjet e gjashtë muaj dhe një zi buke e madhe mbuloi gjithë tokën.
²⁶ Por tek asnjëra prej tyre nuk u dërgua Elia, veç te një grua vejushë, në Sareptë të Sidonit.
²⁷ Në kohën e profetit Elize në Izrael kishte shumë të gërbulur, por asnjë prej tyre nuk u pastrua, veç Naamanit nga Siria."
²⁸ Të gjithë ata që ishin në sinagogë, me t’i dëgjuar këto, u mbushën me zemërim.
²⁹ U ngritën, e dëbuan jashtë qytetit dhe e çuan majë një kodre, mbi të cilën ishte ndërtuar qyteti i tyre, për ta hedhur përposh.
³⁰ Por Ai kaloi përmes tyre dhe u largua.
³¹ Pastaj zbriti në Kapernaum, qytet i Galilesë, dhe i mësonte ata të shtunave.
³² Ata mahniteshin me mësimet e Tij; sepse fjala e Tij ishte plot autoritet.
³³ Në sinagogë ishte një njeri që kishte frymën e një demoni të papastër dhe bërtiti me zë të lartë,
³⁴ "E po, ç’punë ke Ti me ne, o Jezus i Nazaretit? Ke ardhur të na shkatërrosh? Unë të njoh se kush je, i Shenjti i Perëndisë."
³⁵ Jezusi e qortoi, duke thënë: "Hesht dhe dil prej tij!" Demoni e hodhi përdhe në mes dhe doli prej tij pa e dëmtuar fare.
³⁶ Të gjithë mbetën të mahnitur e po flisnin me njëri-tjetrin, duke thënë: "Ç’fjalë të jetë kjo? Sepse Ai i urdhëron me autoritet dhe plot fuqi frymët e papastra, dhe ato dalin jashtë."
³⁷ Dhe jehona e fjalës së Tij po përhapej anekënd vendit.
³⁸ Si doli nga sinagoga, hyri në shtëpinë e Simonit. Të vjehrrën e Simonit e kishin zënë ethe të forta dhe ata iu lutën ta ndihmonte.
³⁹ Ai u përkul mbi të dhe i qortoi ethet; ato e lanë dhe ajo u ngrit menjëherë e filloi t’u shërbente atyre.
⁴⁰ Ndërsa dielli po perëndonte, Atij i sollën të gjithë sa ishin të sëmurë me lëngata të ndryshme; Ai vinte duart mbi secilin prej tyre dhe i shëronte.
⁴¹ Edhe demonët dilnin prej shumë njerëzve, duke bërtitur e duke thënë: "Ti je Biri i Perëndisë." Ai i qortonte dhe nuk i linte të flisnin, sepse ata e dinin që Ai ishte Krishti.
⁴² Kur zbardhi dita, doli e shkoi në një vend të vetmuar; turmat po e kërkonin, dhe si erdhën tek Ai, përpiqeshin ta mbanin që të mos largohej prej tyre.
⁴³ Ai u tha: "Më duhet të predikoj ungjillin e mbretërisë së Perëndisë edhe në qytete të tjera, sepse për këtë jam dërguar."
⁴⁴ Dhe vazhdoi të predikonte në sinagogat e Judesë.