23
¹ Pastaj e gjithë turma e madhe u ngrit dhe e çuan te Pilati.
² Dhe filluan ta akuzojnë, duke thënë: "E gjetëm këtë njeri duke çoroditur kombin tonë; nuk i lë njerëzit t’i japin tatimin Cezarit dhe thotë që Ai vetë është Krishti mbret."
³ Pilati e pyeti, duke thënë: "A je Ti mbreti i judenjve?" Ai iu përgjigj e tha: "Ti po e thua."
⁴ Pastaj Pilati u tha kryepriftërinjve dhe turmave: "Nuk gjej asnjë faj te ky njeri."
⁵ Por ata ngulnin këmbë, duke thënë: "Ai po ndërsen popullin, duke i mësuar njerëzit në mbarë Judenë, nga Galileja deri këtu."
⁶ Kur Pilati e dëgjoi këtë, pyeti nëse ai njeri ishte galileas.
⁷ Dhe me ta marrë vesh që Ai ishte nën pushtetin e Herodit, ia dërgoi Herodit, i cili në ato ditë edhe ai ishte në Jeruzalem.
⁸ Kur Herodi e pa Jezusin, u gëzua shumë, sepse prej kohësh donte ta shihte, meqë kishte dëgjuar për Të dhe shpresonte të shihte ndonjë mrekulli prej Tij.
⁹ Pastaj Herodi i bëri shumë pyetje, por Ai nuk iu përgjigj fare.
¹⁰ Aty ishin edhe kryepriftërinjtë e skribët që e akuzonin egërsisht.
¹¹ Atëherë Herodi, bashkë me ushtarët e vet, pasi e poshtëruan dhe e tallën, i hodhën përsipër një rrobë të shndritshme dhe ia kthyen Pilatit.
¹² Po atë ditë Pilati dhe Herodi u bënë miq me njëri-tjetrin, sepse më parë kishin qenë në armiqësi.
¹³ Dhe Pilati, pasi thirri kryepriftërinjtë, krerët dhe popullin,
¹⁴ u tha: "Ma keni sjellë këtë njeri si nxitës të popullit për rebelim; dhe ja, e hetova para jush dhe nuk gjeta ndonjë faj në këtë njeri për gjërat që e akuzoni.
¹⁵ As Herodi nuk gjeti gjë; sepse ai na e ktheu përsëri neve; e shihni, Ai nuk ka bërë asgjë që të meritojë vdekjen.
¹⁶ Pra, pasi ta fshikulloj, do ta liroj.
¹⁷ (Sepse ai duhej t’u lironte njërin me rastin e festës.)
¹⁸ Por ata thirrën të gjithë së bashku, duke thënë: "Vrite këtë dhe na liro Barabanë."
¹⁹ Ky kishte rënë në burg për një kryengritje që kishte ndodhur në qytet dhe për vrasje.
²⁰ Por Pilati, duke dashur ta lironte Jezusin, iu drejtua përsëri atyre.
²¹ Por ata bërtisnin, duke thënë: "Kryqëzoje, kryqëzoje!"
²² Ai u tha për të tretën herë: "Përse, ç’të keqe ka bërë ky njeri? Nuk i gjeta asgjë që të meritojë vdekjen; prandaj, pasi ta fshikulloj, do ta liroj."
²³ Por ata ngulnin këmbë me zë të lartë, duke kërkuar që Ai të kryqëzohej. E zërat e tyre mbizotëronin.
²⁴ Atëherë Pilati mori vendim që të bëhej ashtu siç kërkonin ata.
²⁵ Liroi atë që kishte rënë në burg për kryengritje dhe vrasje, siç kishin kërkuar ata, ndërsa Jezusin e la në vullnetin e tyre.
²⁶ Dhe ndërsa po e çonin, kapën njëfarë Simoni, nga Kirena, që po vinte prej arës, dhe i vunë përsipër kryqin që ta mbante pas Jezusit.
²⁷ Pas Tij vinte një turmë e madhe populli e grash, që u binin kraharorëve dhe vajtonin për Të.
²⁸ Por Jezusi, duke iu kthyer atyre, tha: "Bija të Jeruzalemit, mos qani për Mua, por qani për veten tuaj dhe për fëmijët tuaj.
²⁹ Sepse ja, po vijnë ditët kur do të thonë: ‘Të bekuara qofshin beronjat dhe barqet që nuk kanë lindur dhe gjinjtë që nuk kanë mëndur.’
³⁰ Pastaj do të fillojnë t’u thonë maleve: ‘Bini mbi ne’ dhe kodrave: ‘Na mbuloni’.
³¹ Sepse, kur i bëjnë këto gjëra me drurin e njomë, ç’do të bëhet me të thatin?"
³² Sollën edhe dy të tjerë, që ishin keqbërës, për t’i vrarë bashkë me Të.
³³ Kur erdhën në vendin që quhet Kafka, aty e kryqëzuan Atë, si edhe keqbërësit, njërin nga e djathta, e tjetrin nga e majta.
³⁴ Jezusi thoshte: "O Atë, fali, sepse nuk dinë se ç’po bëjnë." Pastaj i ndanë rrobat e Tij, duke i hedhur në short.
³⁵ Populli kishte qëndruar e po vështronte. Edhe krerët e përqeshnin, duke thënë: "Ai ka shpëtuar të tjerët le të shpëtojë Veten, nëse është Krishti, i zgjedhuri i Perëndisë."
³⁶ Edhe ushtarët e tallën; iu afruan për t’i sjellë uthull,
³⁷ dhe i thanë: "Nëse Ti je mbreti i judenjve, shpëtoje Veten."
³⁸ Mbi Të ishte vënë edhe një mbishkrim, KY ËSHTË MBRETI I JUDENJVE.
³⁹ Njëri nga keqbërësit që ishin varur në kryq, e shante, duke thënë: "A nuk je ti Krishti? Shpëto Veten dhe ne."
⁴⁰ Por tjetri, duke u përgjigjur, e qortoi dhe tha : "Nuk ke frikë nga Perëndia, sepse ti ke të njëjtin dënim?
⁴¹ Ne me të drejtë, sepse po marrim çka meritojmë për ato që kemi bërë, kurse Ky nuk ka bërë asgjë të keqe."
⁴² Pastaj ai tha: "Jezus, kujtohu për mua kur të shkosh në mbretërinë Tënde."
⁴³ Ai i tha: "Me të vërtetë po ta them, sot do të jesh me Mua në parajsë."
⁴⁴ Ishte afërsisht ora e gjashtë dhe një errësirë e madhe ra mbi tërë dhenë deri në orën e nëntë,
⁴⁵ sepse dielli u venit dhe perdja e tempullit u ça në mes.
⁴⁶ Atëherë Jezusi, duke thirrur me zë të lartë, tha: "O Atë, në duart e Tua po e lë frymën Time." Pasi tha këtë, dha shpirt.
⁴⁷ Kur kryeqindësi pa se ç’ndodhi, lëvdoi Perëndinë dhe tha: "Vërtet ky njeri ishte i drejtë."
⁴⁸ Dhe të gjitha turmat që ishin mbledhur aty, kur panë ato që ndodhën, filluan të kthehen duke rrahur kraharorin.
⁴⁹ Por të gjithë ata që e njihnin, si edhe gratë që e kishin shoqëruar që nga Galileja, qëndruan larg, duke parë këto gjëra.
⁵⁰ Dhe ja, atje ndodhej një burrë me emrin Jozef, anëtar i këshillit, i cili ishte njeri i mirë e i drejtë,
⁵¹ i cili nuk ishte pajtuar me këshillin dhe me veprimet e tyre. Ai ishte nga Arimateja, qytet i judenjve; ky priste mbretërinë e Perëndisë.
⁵² Ky shkoi te Pilati dhe i kërkoi trupin e Jezusit.
⁵³ Pasi e zbriti nga kryqi, e mbështolli me një pëlhurë liri dhe e vuri në një varr të gërmuar në shkëmb, ku nuk ishte vënë njeri më parë.
⁵⁴ Ishte dita e Përgatitjes dhe po agonte e shtuna.
⁵⁵ Gratë që e kishin shoqëruar që nga Galileja, shkuan pas tij, panë varrin dhe se si u vendos trupi i Tij.
⁵⁶ E me t’u kthyer, përgatitën erëza e vajra me erë të këndshme. Dhe të shtunën pushuan, siç e thotë urdhërimi.