2
¹ Dhe ndodhi që në ato ditë doli një urdhëresë nga Cezar Augusti, që të bëhej regjistrimi i popullsisë së gjithë botës.
² Ky ishte regjistrimi i parë që u bë kur Kirini ishte guvernator i Sirisë.
³ Të gjithë shkonin për t’u regjistruar, secili në qytetin e vet.
⁴ Edhe Jozefi, meqë ishte nga shtëpia dhe familja e Davidit, u nis nga qyteti i Nazaretit në Galile e u ngjit në Jude, në qytetin e Davidit, që quhet Betlehem,
⁵ për t’u regjistruar me Marinë, të fejuarën e vet, që ishte shtatzënë.
⁶ Dhe ndodhi që, kur ishin atje, asaj i erdhi koha për të lindur.
⁷ Ajo lindi djalin e saj të parë, e mbështolli në shpërgënj, dhe e shtriu në grazhd, sepse në bujtinë nuk kishte vend për ta.
⁸ Po në atë vend, ishin disa barinj që e kalonin jetën në fusha dhe ruanin tufat e tyre natën.
⁹ Një engjëll i Zotit ia behu tek ata dhe lavdia e Zotit shndriti përreth tyre; ata i zuri një frikë e madhe.
¹⁰ Engjëlli u tha: "Mos kini frikë, sepse, ja, po ju sjell lajmin e mirë gëzimplotë që do të jetë për të gjithë popullin,
¹¹ që sot, në qytetin e Davidit, juve ju ka lindur një Shpëtimtar, që është Krishti Zot.
¹² Kjo do të jetë shenjë për ju; do ta gjeni foshnjën të mbështjellë në shpërgënj, të shtrirë në grazhd."
¹³ Papritur, bashkë me engjëllin u shfaq një ushtri e madhe qiellore, që lëvdonte Perëndinë, duke thënë,
¹⁴ "Lavdi Perëndisë lart e më lart, paqe mbi tokë për njerëzit që gëzojnë dashurinë e Tij."
¹⁵ Dhe ndodhi që, ndërsa engjëjt u larguan prej tyre dhe shkuan në qiell, barinjtë flisnin me njëri-tjetrin: "Të shkojmë atëherë drejt e në Betlehem e të shohim atë që ka ndodhur, të cilën Zoti na e bëri të njohur."
¹⁶ Shkuan me nxitim dhe gjetën Marinë dhe Jozefin, si edhe fëmijën të shtrirë në grazhd.
¹⁷ Kur e panë, ata u treguan të gjithëve çka u ishte thënë atyre për këtë foshnjë.
¹⁸ Të gjithë ata që i dëgjuan, mbetën të mrekulluar nga fjalët që u thanë barinjtë.
¹⁹ Por Maria i ruante të gjitha këto fjalë, duke i bluar në zemrën e vet.
²⁰ Barinjtë u kthyen duke e ngritur lart e duke lëvduar Perëndinë për gjithçka që dëgjuan e panë, të cilat ishin tamam siç u ishin folur atyre.
²¹ Kur u mbushën tetë ditë dhe erdhi koha që fëmija duhej të rrethpritej, atij iu vu emri Jezus, siç ishte quajtur nga engjëlli përpara se të ngjizej në bark.
²² Me t’u plotësuar ditët e tyre të pastrimit, sipas ligjit të Moisiut, e çuan foshnjën në Jeruzalem për t’ia paraqitur Zotit,
²³ siç është shkruar në Ligjin e Zotit: ‘Çdo mashkull i parëlindur do të quhet i shenjtë nga Zoti’,
²⁴ dhe për të ofruar flijimin, siç thuhet në Ligjin e Zotit: ‘një çift turtujsh ose dy zogj pëllumbash’.
²⁵ Dhe ja, në Jeruzalem ishte një njeri, që quhej Simeon; ishte njeri i drejtë dhe i përshpirtshëm dhe priste ngushëllimin e Izraelit, e Fryma e Shenjtë ishte me të.
²⁶ Atij i ishte zbuluar prej Frymës së Shenjtë se nuk do të vdiste para se të shihte Krishtin e Zotit.
²⁷ I shtyrë nga Fryma, ai shkoi në tempull; kur prindërit sollën fëmijën Jezus, për t’i bërë Atij çka kërkonte zakoni i Ligjit,
²⁸ ai e mori ndër krahë, lëvdoi Perëndinë dhe tha,
²⁹ "Tani, Imzot, lëre shërbëtorin Tënd të shkojë në paqe, sipas fjalës Sate,
³⁰ sepse sytë e mi e panë shpëtimin Tënd,
³¹ që Ti ke përgatitur para syve të të gjithë popujve,
³² dritën që u jep zbulesën kombeve dhe lavdinë popullit Tënd, Izraelit."
³³ I ati dhe e ëma mahniteshin me çka po thuhej për Të.
³⁴ Simeoni i bekoi ata dhe i tha Marisë, nënës së Tij: "Ja, ky është caktuar për rënien dhe ngritjen e shumë vetave në Izrael, si shenjë që do të kundërshtohet,
³⁵ që të zbulohen mendimet e shumë zemrave. Edhe ty një shpatë do ta përshkojë tejpërtej shpirtin tënd."
³⁶ Atje ishte një profete me emrin Ana, e bija e Fanuelit, nga fisi i Aserit; ajo ishte e shtyrë në moshë, dhe kishte jetuar me të shoqin shtatë vjet pas virgjërisë së saj.
³⁷ Pastaj mbeti e ve deri në moshën rreth tetëdhjetekatër vjeçare dhe nuk largohej nga tempulli, duke shërbyer natë e ditë me agjërime e lutje.
³⁸ Ajo erdhi po në atë orë, dhe filloi të falënderonte Perëndinë e t’u fliste për Të të gjithë atyre që prisnin shpengimin e Jeruzalemit.
³⁹ Ata, me t’i kryer të gjitha gjërat sipas Ligjit të Zotit, u kthyen në Galile, në qytetin e tyre Nazaret.
⁴⁰ Fëmija po rritej e po forcohej, duke u mbushur me mençuri, dhe hiri i Perëndisë ishte mbi Të.
⁴¹ Prindërit e tij çdo vit shkonin në Jeruzalem për festën e Pashkëve.
⁴² Dhe kur Ai u bë dymbëdhjetë vjeç, ata u ngjitën në Jeruzalem, sipas zakonit të festës.
⁴³ Kur u mbushën ditët, ndërsa po ktheheshin, djali Jezus mbeti prapa në Jeruzalem dhe prindërit e Tij nuk dinin gjë.
⁴⁴ Por ata, duke menduar që Ai ishte me grupin e udhëtarëve, bënë një ditë rrugë dhe filluan ta kërkonin midis farefisit dhe të njohurve.
⁴⁵ Kur nuk e gjetën, u kthyen përsëri në Jeruzalem për ta kërkuar.
⁴⁶ Dhe ndodhi që pas tri ditësh e gjetën në tempull, të ulur midis mësuesve, duke i dëgjuar e duke u bërë pyetje.
⁴⁷ Të gjithë ata që e dëgjonin, mahniteshin nga aftësia e Tij për të kuptuar dhe nga përgjigjet e Tij.
⁴⁸ Kur e panë, ata u çuditën; e ëma i tha: "Bir, përse na e bëre këtë? Shiko ç’po heqim Yt atë dhe unë duke të kërkuar Ty."
⁴⁹ Ai u tha: "Përse më kërkonit Mua? A nuk e dini që Unë duhet të merrem me punët e Atit Tim?"
⁵⁰ Ata nuk i kuptuan fjalët që u tha Ai.
⁵¹ Pastaj Ai zbriti bashkë me ta në Nazaret dhe u bindej atyre. Por e ëma i ruante të gjitha këto fjalë në zemrën e vet.
⁵² Jezusi po rritej në mençuri, në shtat dhe në hir, të cilin e gëzonte prej Perëndisë dhe njerëzve.