19
¹ Ai hyri në Jeriko dhe po kalonte nëpër qytet.
² Dhe, ja, atje ishte një njeri me emrin Zaké, që ishte i pari i tagrambledhësve dhe i pasur.
³ Po përpiqej të shihte kush ishte Jezusi dhe nuk po mundej prej turmës, sepse ishte trupvogël.
⁴ Atëherë vrapoi përpara dhe u ngjit në një fik që ta shihte Jezusin, sepse Ai do të kalonte nëpër atë rrugë.
⁵ Kur Jezusi erdhi në atë vend, ngriti sytë lart dhe i tha: "Zaké, zbrit shpejt poshtë, sepse sot duhet të qëndroj në shtëpinë tënde."
⁶ Ai u ul shpejt dhe e priti Jezusin me gëzim.
⁷ Të gjithë e panë këtë dhe filluan të pëshpërisnin, duke thënë: "Ai hyri për të bujtur te një mëkatar."
⁸ Por Zakeu, si u ngrit, i tha Zotit: "Ja, gjysmën e pasurive të mia, o Zot, po ua jap të varfërve dhe, po t’i kem marrë ndokujt ndonjë gjë me mashtrim, do t’ia kthej katërfish."
⁹ Jezusi i tha: "Sot në këtë shtëpi ka hyrë shpëtimi, sepse edhe ky njeri është bir i Abrahamit.
¹⁰ Sepse Biri i Njeriut ka ardhur të kërkojë e të shpëtojë atë që kishte humbur."
¹¹ Ndërsa ata i dëgjonin këto, Ai vazhdoi t’u tregonte një shëmbëlltyrë, sepse ishte pranë Jeruzalemit dhe ata mendonin se mbretëria e Perëndisë do të shfaqej menjëherë.
¹² Prandaj, Ai tha: "Një njeri fisnik shkoi në një vend të largët për të marrë atje titullin mbret për vete e pastaj të kthehej.
¹³ Thirri dhjetë shërbëtorët e vet, u dha dhjetë mina dhe u tha: ‘I vini këto në përdorim derisa të kthehem’.
¹⁴ Por qytetarët e tij e urrenin dhe i dërguan një përfaqësi nga pas, që të thotë: ‘Nuk e duam këtë njeri të mbretërojë mbi ne’.
¹⁵ Dhe ndodhi që, kur u kthye, pasi kishte marrë titullin mbret, urdhëroi të thirreshin shërbëtorët të cilëve u kishte dhënë paratë, që të merrte vesh se sa kishte fituar secili duke i vënë ato në përdorim.
¹⁶ Erdhi i pari dhe i tha: ‘Zotëri, mina jote dha dhjetë mina më shumë’.
¹⁷ Ai i tha: ‘Të lumtë, o shërbëtor i mirë; meqë ke qenë besnik në një gjë të vogël, bëhu sundimtar mbi dhjetë qytete’.
¹⁸ Erdhi i dyti dhe tha: ‘Zotëri, mina jote dha pesë mina më shumë’.
¹⁹ Edhe këtij i tha: ‘Edhe ti do të sundosh mbi pesë qytete’.
²⁰ Erdhi edhe tjetri dhe tha: ‘Zotëri, ja mina jote të cilën e kam ruajtur në një shami.
²¹ Sepse kisha frikë prej teje, ngaqë je njeri i rreptë; ti merr atë që nuk ke vënë dhe korr atë që nuk ke mbjellë."
²² Ai i tha: "Me çka nxore prej goje do të të gjykoj, ty o shërbëtor i lig. E dije, apo jo, që unë jam njeri i rreptë, që marr atë që nuk kam vënë e korr atë që nuk kam mbjellë?
²³ Përse pra, nuk e vure paranë time te këmbyesit e parave, që kur të vija, ta tërhiqja atë bashkë me kamatën?’
²⁴ Dhe u tha atyre që po qëndronin aty pranë: ‘Merrjani këtij minën dhe jepjani atij që ka dhjetë mina’.
²⁵ Ata i thanë: ‘Zot, ai ka dhjetë mina.’
²⁶ Po ju them, gjithkujt që ka, do t’i jepet dhe atij që nuk ka, do t’i merret edhe ajo që ka.
²⁷ Ndërsa këta armiqtë e mi, të cilët nuk donin që unë të mbretëroja mbi ta, sillini këtu dhe therini përpara meje."
²⁸ Dhe pasi tha këto, Jezusi vazhdoi rrugën, duke u ngjitur për në Jeruzalem.
²⁹ Ndërsa i afrohej Betfagës dhe Betanisë, në malin e quajtur Mali i Ullinjve, Jezusi dërgoi dy prej dishepujve,
³⁰ duke u thënë: "Shkoni në fshatin përballë dhe, sapo të hyni aty, do të gjeni një kërriç të lidhur, të cilit askush nuk i ka hipur; zgjidheni dhe silleni këtu.
³¹ E po t’ju pyesë ndokush: ‘Përse po e zgjidhni?’, do të thoni kështu: ‘Sepse i duhet Zotit’."
³² Ata që u dërguan, shkuan dhe gjetën ashtu siç u kishte thënë Ai.
³³ Ndërsa po e zgjidhnin, të zotët e kërriçit u thanë: ‘Përse po e zgjidhni kërriçin?’
³⁴ Ata thanë: "I duhet Zotit."
³⁵ Ia sollën Jezusit dhe pasi hodhën mbi kërriç rrobat e veta, hipën Jezusin mbi të.
³⁶ E ndërsa shkonte, ata shtronin rrobat e veta përgjatë rrugës.
³⁷ Dhe tani, kur po i afrohej tatëpjetës së Malit të Ullinjve, e gjithë turma e dishepujve, e gëzuar dhe duke thirrur me zë të lartë, filloi të lëvdonte Perëndinë për të gjitha mrekullitë që ata kishin parë,
³⁸ dhe thoshin: "I bekuar qoftë Mbreti që po vjen në emër të Zotit! Paqe në qiell dhe lavdi lart e më lart!"
³⁹ Disa prej farizenjve nga turma i thanë: "Mjeshtër, qortoji dishepujt e tu."
⁴⁰ Ai u përgjigj dhe tha: "Po ju them, po të heshtin këta, do të bërtasin gurët."
⁴¹ Ndërsa po afrohej, pa qytetin dhe qau për të,
⁴² duke thënë: "Sikur t’i kishe njohur edhe ti, në këtë ditë, ato që nevojiten për paqen! Por, tashmë, ato gjëra janë të fshehura për sytë e tu.
⁴³ Sepse do të vijnë ditët për ty, kur armiqtë e tu do të të ngrenë llogore dhe do të të rrethojnë e do të të shtrëngojnë nga të katër anët.
⁴⁴ Do të të rrëzojnë përdhe, bashkë me fëmijët e tu brenda teje, dhe nuk do të të lënë gur mbi gur, sepse ti nuk e more vesh kohën kur Perëndia erdhi tek ti."
⁴⁵ Ai hyri në tempull dhe filloi t’i dëbonte jashtë ata që shisnin,
⁴⁶ duke u thënë: "Është e shkruar: ‘Shtëpia ime do të jetë shtëpi lutjesh’, por ju e keni bërë strofull kusarësh."
⁴⁷ Përditë Ai u jepte mësim njerëzve në tempull. Por kryepriftërinjtë dhe skribët, si edhe krerët e popullit, kërkonin ta zhduknin.
⁴⁸ Por nuk po dinin si të bënin, sepse mbarë populli e dëgjonte me etje fjalën e Tij.