18
¹ Dhe u thoshte një shëmbëlltyrë për të treguar që gjithmonë duhej të luteshin dhe të mos e lëshonin veten,
² duke thënë: "Në një qytet ishte një gjykatës, që nuk e kishte frikë Perëndinë dhe as nuk përfillte njeri.
³ Në atë qytet ishte një grua e ve; ajo shkonte vazhdimisht tek ai dhe i thoshte: ‘Më mbro me ligj prej kundërshtarit tim’.
⁴ Ai për njëfarë kohe nuk donte; por më vonë tha me vete: ‘Ndonëse nuk kam frikë Perëndinë e as nuk përfill njeri,
⁵ meqenëse kjo grua e ve po më shqetëson, do ta mbroj me ligj, që të mos më mërzitë më duke ardhur vazhdimisht’."
⁶ Dhe Zoti tha: "Dëgjoni çfarë thotë gjykatësi i padrejtë!
⁷ Po Perëndia, a nuk do t’i mbrojë me drejtësi të zgjedhurit e Vet, që bërtasin para Tij ditë e natë? A do t’i lërë të presin gjatë?
⁸ Po ju them se Ai do t’ua japë drejtësinë shpejt. Megjithatë, kur të vijë Biri i Njeriut, a do të gjejë besim mbi tokë?"
⁹ Disave që kishin besim në veten e tyre se ishin të drejtë dhe i përbuznin të tjerët, Jezusi u tha këtë shëmbëlltyrë.
¹⁰ "Dy njerëz u ngjitën në tempull për t’u lutur, njëri farize e tjetri tagrambledhës.
¹¹ Farizeu po qëndronte e po lutej kështu me veten e vet: ‘O Perëndi, po të falënderoj që nuk jam si njerëzit e tjerë, grabitqarë, të padrejtë, të përdalë, ose edhe si ky tagrambledhës.
¹² Agjëroj dy herë në javë, jap të dhjetën e gjithçkaje që zotëroj’.
¹³ Tagrambledhësi po rrinte larg e nuk donte as sytë t’i ngrinte lart në qiell. Por rrihte kraharorin duke thënë: ‘O Perëndi, ki mëshirë për mua mëkatarin’.
¹⁴ Po ju them, ky u kthye në shtëpi të vet i shfajësuar, por jo ai tjetri; sepse çdo njeri që lartëson vetveten, do të përulet, dhe ai që përul veten do të lartësohet."
¹⁵ Atij i sillnin edhe foshnjat, që t’i prekte, por dishepujt, duke parë këtë, i qortonin ata.
¹⁶ Por Jezusi i thirri dhe tha: "Lërini fëmijët të vijnë tek Unë e mos i pengoni, sepse për të këtillë është mbretëria e Perëndisë.
¹⁷ Vërtet po ju them, kushdo që nuk e pranon mbretërinë e Perëndisë si një fëmijë i vogël, nuk ka për të hyrë në të."
¹⁸ Një prej krerëve e pyeti Jezusin, duke thënë: "O Mjeshtër i mirë, çfarë të bëj që të trashëgoj jetën e amshuar?"
¹⁹ Dhe Jezusi i tha: "Përse më thua i mirë? Askush nuk është i mirë, veçse Njëri, Perëndia.
²⁰ Ti i di urdhërimet, mos shkel kurorën, mos vrit, mos vidh, mos bëj dëshmi të rreme, ndero atin e nënën tënde."
²¹ Ai tha: "Të gjitha këto i kam mbajtur që në rini."
²² Jezusi, si e dëgjoi, i tha: "Edhe një të mungon ende, shit gjithë sa ke dhe ndajua të varfërve dhe do të kesh thesar në qiej. Pastaj eja e më ndiq."
²³ Por, kur dëgjoi këto, ai u hidhërua shumë, sepse ishte shumë i pasur.
²⁴ Dhe Jezusi, kur e pa [që ai u hidhërua shumë], tha: "Sa e vështirë është për ata që kanë pasuri, të hyjnë në mbretërinë e Perëndisë!
²⁵ Sepse më lehtë është për devenë të kalojë nëpër vrimën e gjilpërës, sesa për një të pasur të hyjë në mbretërinë e Perëndisë."
²⁶ Ata që po dëgjonin, thanë: "Atëherë kush mund të shpëtohet?"
²⁷ Ai tha: "Çka është e pamundur për njeriun, është e mundur për Perëndinë."
²⁸ Pastaj Pjetri tha: "Ja, ne lamë çdo gjë tonën dhe të ndoqëm Ty."
²⁹ Ai u tha: "Vërtet po ju them, nuk ka njeri që të ketë lënë shtëpinë, ose prindërit, ose vëllezërit, ose gruan, ose fëmijët për shkak të mbretërisë së Perëndisë,
³⁰ që të mos marrë shumë herë më tepër në këtë botë, dhe në botën që vjen, jetën e amshuar."
³¹ Pastaj i mori të dymbëdhjetët mënjanë e u tha: "Ja, po ngjitemi për në Jeruzalem, dhe të gjitha ato që janë shkruar nga profetët për Birin e Njeriut, do të përmbushen.
³² Sepse Ai do t’u dorëzohet atyre të kombeve, do ta përqeshin, do ta fyejnë e do ta pështyjnë.
³³ E pasi ta fshikullojnë, do ta vrasin, dhe të tretën ditë, do të ngjallet përsëri."
³⁴ Ata nuk morën vesh asgjë nga këto; ato fjalë ishin të errëta për ta dhe nuk e kapnin domethënien e atyre që u thanë.
³⁵ Ndërsa Jezusi po i afrohej Jerikos, një i verbër ishte ulur në anë të rrugës duke lypur.
³⁶ Kur dëgjoi turmën që po kalonte, ai pyeti ç’të ishte kjo?
³⁷ I thanë që po kalonte Jezusi nga Nazareti.
³⁸ Ai filloi të thërriste: "Jezus, Bir i Davidit, ki mëshirë për mua."
³⁹ Ata që shkonin përpara, e qortuan që të heshtte, por ai thërriste edhe më shumë: "Bir i Davidit, ki mëshirë për mua."
⁴⁰ Jezusi qëndroi dhe urdhëroi që t’ia sillnin dhe, kur ai u afrua, e pyeti,
⁴¹ "Çfarë dëshiron të bëj për ty?" Ai tha: "Zot, dua që të më kthehet drita e syve."
⁴² Dhe Jezusi i tha: "Merre dritën e syve; besimi yt të ka shpëtuar."
⁴³ Menjëherë atij i erdhi drita e syve, dhe i vajti pas Jezusit, duke lëvduar Perëndinë; i gjithë populli, kur e pa këtë, i dha lëvdatë Perëndisë.