17
¹ Ai u tha dishepujve të vet: "Shkandullimet nuk mund të shmangen, por mjerë ai që i sjell ato.
² Më mirë është për të t’i varin në qafë një gur mulliri dhe ta hedhin në det, sesa të shtyjë në mëkat njërin prej këtyre të vegjëlve.
³ Kini kujdes për veten tuaj! Nëse yt vëlla mëkaton, qortoje dhe nëse ai pendohet, fale.
⁴ Edhe po të mëkatojë kundër teje shtatë herë në ditë dhe shtatë herë të kthehet, duke thënë: ‘Jam penduar’, fale."
⁵ Dhe apostujt i thanë Zotit: "Na e shto besimin."
⁶ Zoti tha: "Po të kishit besim sa kokrra e sinapit, do t’i thoshit [këtij] mani: ‘Shkulu me rrënjë e mbillu në det’; dhe ai do t’ju bindej.
⁷ Por cili prej jush, që ka një shërbëtor që i lëron tokën ose i kullot bagëtinë, do t’i thotë atij kur kthehet nga ara: ‘Shpejt, eja të hash’?
⁸ A nuk do t’i thotë: ‘Më bëj diçka gati për darkë, përvish mëngët e më shërbe derisa të ha e të pi dhe pastaj të hash e të pish edhe ti’?
⁹ Mos vallë do ta falënderojë shërbëtorin, sepse bëri ato që iu urdhëruan?
¹⁰ Kështu edhe ju, kur të bëni të gjitha ato që ju kanë urdhëruar, thoni: ‘Jemi shërbëtorë të padobishëm; kemi bërë vetëm detyrën tonë’."
¹¹ Dhe ndodhi që gjatë rrugës për në Jeruzalem, Ai kaloi përmes Samarisë dhe Galilesë.
¹² Kur po hynte në një fshat, e takuan dhjetë të gërbulur, të cilët duke qëndruar larg,
¹³ e thirrën me zë të lartë: "Jezus, Mjeshtër, ki mëshirë për ne."
¹⁴ Jezusi, kur i pa, u tha: "Shkoni e paraqituni te priftërinjtë." Dhe ndodhi që gjatë rrugës për te priftërinjtë, ata u pastruan nga gërbula.
¹⁵ Njëri prej tyre, duke parë që u shërua, u kthye dhe lëvdoi Perëndinë me zë të lartë.
¹⁶ Ra me fytyrë përdhe para këmbëve të Jezusit, duke e falënderuar. Ai ishte samaritan.
¹⁷ Jezusi u përgjigj dhe tha: "A nuk u pastruan që të dhjetë? Po ku janë nëntë të tjerët?
¹⁸ Nuk u gjet njeri tjetër, veç këtij të huaji, që të kthehet për të lëvduar Perëndinë?"
¹⁹ Dhe i tha: "Ngrihu e shko; besimi yt të ka shpëtuar."
²⁰ Kur e pyetën farizenjtë se kur do të vinte mbretëria e Perëndisë, Ai iu përgjigj e tha: "Mbretëria e Perëndisë nuk vjen në mënyrë të dukshme.
²¹ As nuk do të thuhet: ‘Ja këtu!’ ose ‘Ja atje!’ Sepse mbretëria e Perëndisë është midis jush."
²² Dhe u tha dishepujve: "Do të vijë koha kur do të dëshironi të shihni një nga ditët e Birit të Njeriut, dhe nuk do ta shihni.
²³ Do t’ju thonë: ‘Ja, këtu është’, ose ‘Ja, atje’. Mos u largoni, as mos i ndiqni,
²⁴ sepse, ashtu si vetëtima që shkëlqen nga njëri skaj i qiellit tek tjetri, ashtu do të jetë Biri i Njeriut [në ditën e Vet].
²⁵ Por më parë Atij i duhet të vuajë shumë dhe të hidhet poshtë nga ky brez.
²⁶ Dhe ashtu siç ndodhi në ditët e Noes, po ashtu do të jetë edhe në ditët e Birit të Njeriut.
²⁷ Hanin, pinin, martoheshin dhe jepeshin për martesa, deri në ditën që Noeja hyri në arkë dhe përmbytja erdhi e i zhduku të gjithë.
²⁸ Po ashtu sikurse ndodhi në ditët e Lotit, kur njerëzit hanin, pinin, blinin, shitnin, mbillnin, ndërtonin.
²⁹ Por ditën që Loti doli nga Sodoma, ra një shi zjarri e squfuri prej qiellit dhe i zhduku të gjithë.
³⁰ Po kështu do të jetë në ditën kur do të shfaqet Biri i Njeriut.
³¹ Në atë ditë, ai që do të jetë mbi pullaz, me mallin e vet brenda në shtëpi, të mos zbresë për ta marrë, dhe ai që është në arë, po ashtu të mos kthehet prapa.
³² Kujtoni gruan e Lotit.
³³ Kushdo që do të kërkojë ta ruajë jetën e vet, do ta humbë dhe kushdo që do ta humbë, do ta fitojë atë.
³⁴ Po ju them, atë natë do të jenë dy veta në një shtrat; njëri do të merret dhe tjetri do të lihet.
³⁵ Dy gra do të jenë duke bluar së bashku; njëra do të merret dhe tjetra do të lihet.
³⁶ Dy veta do të jenë në arë; njëri do të merret dhe tjetri do të lihet."
³⁷ Atëherë ata e pyetën: "Ku o Zot?" Ai u tha: "Ku është kërma, atje do të mblidhen edhe shkabat."