14
¹ Dhe ndodhi që një ditë të shtunë Ai shkoi në shtëpinë e njërit prej krerëve të farizenjve për të ngrënë bukë dhe ata po e shikonin me vëmendje.
² Dhe, ja, para Tij ishte një njeri i sëmurë me trupazi.
³ Jezusi iu drejtua mësuesve të ligjit e farizenjve dhe u tha: "A është e lejueshme apo jo të shërosh të shtunën?"
⁴ Ata heshtën. Ai e mori atë për dore, e shëroi dhe e la të shkonte.
⁵ Pastaj u tha atyre: "Cili prej jush, po t’i bjerë djali ose kau në gropë, nuk do ta nxjerrë menjëherë ditën e shtunë?"
⁶ Dhe ata nuk mund t’i kthenin përgjigje për këto gjëra.
⁷ Kur vuri re se si të ftuarit po zgjidhnin vendet e para, u tha një shëmbëlltyrë.
⁸ "Kur të ka thirrur dikush në dasmë, mos u shtro në krye të vendit, se mund të ketë ftuar një më të nderuar se ti.
⁹ Dhe ai që ju ka ftuar ju të dy, do të vijë e do të të thotë: ‘Liroja vendin këtij,’ dhe ti, pastaj, do të shkosh të zësh me turp vendin e fundit.
¹⁰ Por kur je ftuar, shko e ulu në vendin e fundit, në mënyrë që kur të vijë ai që të ka ftuar ty, të të thotë: ‘Mik, ngjitu më lart’; atëherë ti do të nderohesh përpara të gjithë atyre që janë shtruar me ty në tryezë.
¹¹ Sepse kushdo që lartëson vetveten, do të përulet, dhe ai që përulet, do të lartësohet."
¹² Dhe vazhdoi t’i thoshte edhe atij që e kishte ftuar: "Kur të bësh drekë ose darkë, mos fto miqtë e tu, as vëllezërit e tu, as të afërmit e tu, as fqinjë të kamur, që të mos të ftojnë edhe ata nga ana e tyre e të të kthehet shpërblimi.
¹³ Por kur të bësh gosti, thirr të vobektit, të gjymtët, të çalët, të verbrit.
¹⁴ Dhe do të jesh i bekuar, ngaqë ata nuk kanë mundësi të ta shpërblejnë; sepse ti do të shpërblehesh në ngjalljen e të drejtëve."
¹⁵ Kur njëri prej atyre, që ishin shtruar bashkë në tryezë, i dëgjoi këto gjëra, i tha Atij: "Lum ai që do të hajë bukë në mbretërinë e Perëndisë."
¹⁶ Jezusi i tha: "Një njeri shtroi një gosti të madhe dhe ftoi shumë veta.
¹⁷ Dërgoi shërbëtorin e vet në orën e gostisë që t’u thoshte të ftuarve: ‘Ejani, sepse tani gjithçka është gati’.
¹⁸ Të gjithë, me një mendje, filluan të kërkojnë të falur. I pari i tha: ‘Sapo kam blerë një arë dhe duhet të dal ta shoh; të lutem të më falësh’.
¹⁹ Një tjetër tha: ‘Sapo kam blerë pesë pendë qe dhe po shkoj t’i provoj; të lutem, të më falësh’.
²⁰ Dhe një tjetër tha: ‘Sapo jam martuar, prandaj, s’mund të vij dot’.
²¹ Shërbëtori u kthye dhe ia tregoi këto të zotit. Pastaj i zoti i shtëpisë, i zemëruar, i tha shërbëtorit të vet: ‘Dil pa u vonuar nëpër sheshe e rrugë të qytetit dhe sill këtu të varfrit, të gjymtët, të verbrit dhe të çalët’.
²² Dhe shërbëtori tha: ‘Zotëri, çka urdhërove u bë, dhe prapë ka vend’.
²³ Zotëria i tha shërbëtorit: ‘Dil përgjatë rrugëve dhe gjerdheve dhe bëji të futen brenda, që të më mbushet shtëpia’.
²⁴ Sepse, po ju them, asnjë prej njerëzve që u ftuan, nuk do ta shijojë darkën time."
²⁵ Dhe turma të mëdha shkonin bashkë me Të. Ai u kthye dhe u tha:
²⁶ "Nëse ndokush vjen tek Unë dhe nuk urren atin, nënën, gruan, fëmijët, vëllezërit dhe motrat e vet, madje edhe jetën e vet, ai nuk mund të jetë dishepulli Im.
²⁷ Dhe, kushdo që nuk mban kryqin e vet e nuk vjen pas Meje, nuk mund të jetë dishepulli Im.
²⁸ Sepse, cili prej jush, kur ka për të ndërtuar një kullë, nuk ulet më parë të llogaritë shpenzimet, për të parë a i mjaftojnë për ta përfunduar?
²⁹ Që, pasi të ketë hedhur themelet dhe të mos jetë në gjendje ta përfundojë, të mos fillojnë ta vënë në lojë ata që e shohin,
³⁰ duke thënë: ‘Ky njeri filloi të ndërtojë, por nuk qe në gjendje ta përfundonte’.
³¹ Ose cili mbret që shkon në luftë kundër një mbreti tjetër, nuk ulet më parë të gjykojë nëse është në gjendje me dhjetë mijë veta të ndeshet me atë që vjen kundër tij me njëzet mijë veta?
³² Përndryshe, sa kohë ai tjetri është ende larg, i dërgon një përfaqësi dhe i kërkon kushtet e paqes.
³³ Kështu pra, kushdo prej jush që nuk heq dorë nga të gjitha zotërimet e veta, nuk mund të jetë dishepulli Im.
³⁴ Sepse, e mirë është kripa; por edhe vetë kripa, po të amështohet, me çfarë do të njelmësohet?
³⁵ Nuk është e dobishme as për tokën as për plehërim; prandaj e hedhin poshtë. Ai që ka veshë për të dëgjuar, le të dëgjojë."