13
¹ Po në atë kohë erdhën disa dhe e njoftuan për galileasit, gjakun e të cilëve Pilati e kishte përzier me flijimet e tyre.
² Jezusi, duke u përgjigjur, u tha: "A mendoni ju se këta galileas ishin më shumë mëkatarë se të gjithë galileasit e tjerë, meqë kanë vuajtur në këtë mënyrë?
³ Po ju them, aspak; por, po të mos pendoheni, të gjithë do të vdisni po ashtu.
⁴ Apo ata të tetëmbëdhjetë mbi të cilët ra kulla në Siloam dhe i vrau, mendoni vallë se ishin më shumë fajtorë se të gjithë njerëzit e tjerë që banonin në Jeruzalem?
⁵ Po ju them, aspak; por, po të mos pendoheni, të gjithë do të vdisni ashtu si ata."
⁶ Dhe u tregoi këtë shëmbëlltyrë: "Dikush kishte një fik të mbjellë në vreshtin e vet dhe shkoi për të kërkuar fryte në të, por nuk gjeti.
⁷ Pastaj i tha vreshtarit: ‘Ja, kam tre vjet që vij për të kërkuar fryte në këtë fik dhe nuk gjej gjë; preje, përse të zërë kot edhe tokën?’
⁸ Ai u përgjigj dhe i tha: ‘Zot, lëre edhe këtë vit, sa ta gërmoj përreth e t’i hedh pleh.’
⁹ Dhe po të bëjë fryte mot, mirë, përndryshe do ta presësh’."
¹⁰ Dhe një të shtunë Jezusi po mësonte njerëzit në një nga sinagogat.
¹¹ Dhe ja, aty ishte një grua që kishte prej tetëmbëdhjetë vjetësh një frymë lëngate, ishte krejt e kërrusur dhe nuk mund ta drejtonte fare trupin.
¹² Kur Jezusi e pa, e thirri dhe i tha: "Grua, je çliruar prej lëngatës sate."
¹³ Vuri duart mbi të dhe asaj menjëherë iu drejtua trupi dhe filloi të përlëvdonte Perëndinë.
¹⁴ Por kreu i sinagogës, i zemëruar ngaqë Jezusi kishte shëruar ditën e shtunë, duke iu drejtuar turmës, i thoshte: "Gjashtë janë ditët në të cilat duhet të punojë njeriu; në ato ditë pra, ejani e shërohuni dhe jo ditën e shtunë."
¹⁵ Atëherë Zoti iu përgjigj dhe tha: "Hipokritë, a nuk e liron secili prej jush ditën e shtunë kaun ose gomarin e vet nga grazhdi dhe e çon për të pirë?
¹⁶ Dhe kjo, që është bijë e Abrahamit, të cilën e kishte mbërthyer Satani plot tetëmbëdhjetë vjet, a nuk duhej çliruar prej kësaj zgjedhe ditën e shtunë?"
¹⁷ Ndërsa thoshte këto, të gjithë ata që e kishin kundërshtuar, mbetën të turpëruar dhe mbarë turma gëzohej për të gjitha gjërat e lavdishme që bënte Ai.
¹⁸ Prandaj thoshte: "Me kë ngjason mbretëria e Perëndisë? Me kë ta krahasoj atë?
¹⁹ Është si fara e sinapit, të cilën e mori dikush dhe e hodhi në kopshtin e vet; ajo u rrit e u bë pemë dhe zogjtë e qiellit bënë foletë në degët e saj."
²⁰ Dhe përsëri tha: "Më kë ta krahasoj mbretërinë e Perëndisë?
²¹ Ajo është e ngjashme me majanë, që një grua e mori dhe e fshehu në tri masa mielli, derisa erdhi i tërë brumi."
²² Ai përshkonte qytete e fshatra, duke i mësuar njerëzit, ndërsa vazhdonte udhën drejt Jeruzalemit.
²³ Dikush i tha: "Zot, a janë të paktë ata që do të shpëtohen?" Dhe Ai u tha,
²⁴ "Mundohuni të hyni nëpër derën e ngushtë, sepse, po ju them, shumë do të kërkojnë të hyjnë dhe nuk do të mundin.
²⁵ Pasi të ngrihet i zoti i shtëpisë dhe të mbyllë derën, ju, që keni mbetur jashtë, do të filloni të trokitni në derë, duke thënë: ‘Zot, na e hap’, dhe Ai, duke u përgjigjur, do t’ju thotë: ‘Nuk ju njoh, as nuk e di nga jeni’.
²⁶ Pastaj do të filloni të thoni: ‘Ne me Ty kemi ngrënë e kemi pirë dhe në rrugët tona Ti i ke mësuar njerëzit’.
²⁷ Dhe do t’ju thotë: ‘Nuk e di nga jeni. Largohuni prej meje, të gjithë ju, o njerëz që keni bërë paudhësi’.
²⁸ Atje do të ketë kujë e kërcëllimë dhëmbësh, kur do të shihni Abrahamin, Isakun, Jakobin dhe të gjithë profetët në mbretërinë e Perëndisë, ndërsa ju vetë do të flakeni jashtë.
²⁹ Dhe do të vijnë nga lindja dhe nga perëndimi, nga veriu e nga jugu, e do të shtrohen në tryezë në mbretërinë e Perëndisë.
³⁰ Dhe ja, ka disa nga të fundit që do të jenë të parët dhe ka disa nga të parët që do të jenë të fundit."
³¹ Pikërisht në atë kohë iu afruan disa farizenj dhe i thanë: "Nisu e shko prej këtej, sepse Herodi ka ndër mend të të vrasë."
³² Ai u tha: "Shkoni dhe i thoni asaj dhelpre: ‘Ja, sot e nesër po dëboj demonë e po shëroj njerëz dhe të tretën ditë do të kem përfunduar.’
³³ Megjithatë, më duhet të udhëtoj sot, nesër dhe ditën që vjen, sepse asnjë profet nuk mund të vdesë jashtë Jeruzalemit.
³⁴ O Jeruzalem, Jeruzalem, që vret profetët dhe qëllon me gurë ata që dërgohen tek ti! Sa herë desha t’i mbledh fëmijët e tu së bashku, ashtu si klloçka të vegjlit e vet nën krahë, por nuk deshët.
³⁵ Ja, shtëpia juaj do t’ju mbetet e shkretuar; dhe po ju them, që nuk do të më shihni derisa të vijë koha që të thoni: ‘Lum Ai që vjen në emër të Zotit!’"